Legislator Case Law & Legislation
II KK 34/20 AI generated

II KK 34/20 · Sąd Najwyższy

Case Number II KK 34/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

P. D. i R. Ć. wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt IV K (…) zostali uznani za winnych popełnienia, wspólnie i w porozumieniu oraz wspólnie i w porozumieniu z trzecim ustalonym sprawcą, przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 278 § 5 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za które na mocy art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k., zostały im wymierzone kary: M. D. 3 lat pozbawienia wolności, a R. Ć. 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 46 § 1 k.k. Sąd zasądził solidarnie od obu oskarżonych na rzecz Firmy „U.” z/s we Włoszech kwotę 621.605,23 zł, a na rzecz Ł.

Legislator headnote

AI generated

art. 278 § 1 k.k, art. 294 § 1 k.k, art. 278 § 5 k.k, art. 276 k.k, art. 11 § 2 k.k, art. 11 § 3 k.k; II KK 34/20 · Sąd Najwyższy: wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…), oraz wyroku Sądu Okręgowego w Ł. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.Obrońca R. Ć. zaskarżyła wyrok w części dotyczącej tego skazanego i zarzuciła:„rażące naruszenie prawa, mające wpływ na treść orzeczenia, a to art. 433 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 457 § 2 i 3 k.p.k. objawiające się w zaakceptowaniu w toku kontroli instancyjnej naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów przez Sąd I instancji, prowadzące bezpośrednio do ustalenia, że skazany R.

Keywords

AI generated
complicity in a criminal offence share in losses diminished culpability partial liability contributory negligence degree of fault

Cited Legislation

AI generated
art. 278 § 1 k.k
Ć., skazanych za popełnienie przestępstwa z art. 278 § 1 k.k.
art. 294 § 1 k.k
art. 278 § 5 k.k
Ć., skazanych za popełnienie przestępstwa z art. 278 § 1 k.k.
art. 276 k.k
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 k.k., za które na mocy art.
art. 11 § 3 k.k
z art. 11 § 3 k.k., zostały im wymierzone kary: M.
art. 46 § 1 k.k
Na podstawie art. 46 § 1 k.k.
art. 433 § 2 k.p.k
rażącą obrazę prawa procesowego, mogącą mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, wyrażającą się w naruszeniu przepisów art. 433 § 2 k.p.k., art.
AI generated
X K 534/17
Mając na uwadze, iż wniosek o uzasadnienie wyroku w niniejszej sprawie został złożony wyłącznie przez obrońcę oskarżonej A.
II AKa 298/12
w ramach czynu zarzuconego im w pkt.
V KK 265/22
Na mocy wyroku Sądu Rejonowego w O.
IV Ka 296/17
a ) w pkt. I, II , III i V dyspozycji w ten sposób, że oskarżonego G. S. uznaje za winnego popełnienia czynów opisanych jak w pkt. I, II i III części wstępnej, kwalifikowanych z art. 278 § 1 kk, przyjmując że oskarżony popełnił je w podobny sposób i w krótkich odstępach czasu, tj. w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 kk w brzmieniu obowiązującym w dacie tych czynów, za który na podstawie art. 278 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk wymierza karę 10 ( dziesięciu ) miesięcy pozbawienia wolności,
II K 609/20
Sygn. akt II K 609/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 02 grudnia 2020 r. Sąd Rejonowy w Złotoryi II Wydział Karny, w składzie: Przewodniczący: sędzia Michał Misiak Protokolant: Mariusz Rogulski bez udziału Prokuratora ----- po rozpoznaniu w dniu 02 grudnia 2020 r. sprawy T. K. urodz. (...) w Z. syna C. i T. z d. P. oskarżonego o to, że: w dniu 19 maja 2020 roku w Ś. rejonu (...) województwa (...) dokonał kradzieży z włamaniem w ten sposób, że przy użyciu oryginalnego klucza w którego posiadania wszedł w sposób nieuprawniony, wykorzystując przy tym nieuwagę pokrzywdzonego, przy użyciu tego klucza wszedł do mieszkania skąd zabrał w celu przywłaszczenia mienie w postaci telefonu komórkowego marki S. (...), telefonu komórkowego marki S. (...), telefonu komórkowego marki S., dwóch tabletów marki L., tabletu marki i. (...) B. o numerze (...), (...), zegarka komunijnego w pudełku, kolczyków w pudełku, łańcuszka w pudełku, klucza do samochodu marki B., sześciu paczek papierosów PS, dezodorantu, głośnika D., perfum marki VIPCosmetics, perfum o oznaczeniu C. (...), perfum dziecięcych, modemu internetowego marki O. bez karty, słuchawek z mikrofonem, zegarka srebrnego oraz pieniędzy w bilonie w wysokości około 300,00 złotych oraz pieniędzy w banknotach w wysokości 200,00 złotych, alkoholu w postaci dwóch nalewek, dwóch sztuk likierów jajecznych oraz wódki powodując straty w łącznej wysokości 3.809,00 złotych na szkodę M. B. oraz P. C., przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, to jest o czyn z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 283 kk I uznaje oskarżonego T. K. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, iż z opisu czynu eliminuje wypadek mniejszej wagi oraz wskazuje, że łączna wartość skradzionego mienia wynosiła 4209 zł, a poniesione straty wyniosły 2114,80 zł i czyn ten kwalifikuje z art. 279§1 kk i za to na podstawie art. 279§1 kk skazuje go na karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności; II na podstawie art. 46§1 kk orzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w części przez uiszczenie solidarnie na rzecz pokrzywdzonych M. B. i P. C. kwoty (...),80 (dwa tysiące sto czternaście złotych i osiemdziesiąt groszy) złotych; III na podstawie art. 63§1 kk na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności zalicza zatrzymanie w dniu 19 maja 2020 r. od godz. 17.40 do 22.45, co równoważne jest jednemu dniu pozbawienia wolności; IV zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata A. N. kwotę 516,60 złotych (420 zł + 96,60 zł jako podatek VAT) tytułem zwrotu kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu; V na podstawie art. 624§1 kpk i art. 17 ustawy o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonego z kosztów postępowania i nie wymierza mu opłaty. . UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 609/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. T. K. Czyn przypisany oskarżonemu opisany jest w części wstępnej wyroku z dnia 02 grudnia 2020 r. z modyfikacją zawartą w punkcie I części dyspozytywnej wyroku. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 18 maja 2020 r. w Ś. w mieszkaniu T. K., alkohol spożywali P. C. i T. K.. P. C. upił się do nieprzytomności, a wtedy T. K. zabrał klucz od jego mieszkania, położonego w Ś. przy ulicy (...). Nad ranem już w dniu 19 maja 2020 r. T. K. udał się do mieszkania P. C. (które zajmuje on razem ze swoją partnerką M. B.) i wykorzystując zabrany klucz dostał się do wnętrza mieszkania. T. K. zabrał z tego mieszkania następujące przedmioty: telefon komórkowy marki S. (...) o wartości 500 zł, telefon komórkowy marki S. (...) o wartości 200 zł, telefon komórkowy marki S. o wartości 50 zł, dwa tablety marki L. o wartości 550 zł i 350 zł , tablet marki i. (...) B. o wartości 200 zł, zegarek komunijny w pudełku o wartości 200 zł, kolczyki w pudełku o wartości 219 zł, łańcuszek w pudełku o wartości 220 zł, klucz do samochodu B. o wartości 200 zł, sześć paczek papierosów PS o wartości 81 zł, dezodorant o wartości 10 zł, głośnik D. o wartości 100 zł, perfumy VIPCosmetics o wartości 149 zł, perfumy C. (...) o wartości 50 zł, perfumy dziecięce o wartości 50 zł, modem internetowy O. bez karty o wartości 100 zł, słuchawki z mikrofonem o wartości 80 zł, zegarek srebrny o wartości 200 zł, pieniądze w bilionie na kwotę 300 złotych i pieniądze w banknotach na kwotę 200 złotych, dwie nalewki, dwa likiery jajeczne o wartości i wódkę o wartości 200 zł - na łączną kwotę 4209 złotych. M. B. i P. C. odzyskali przedmioty o łącznej wartości 2094,20 zł i w wyniku kradzieży ponieśli straty o wartości 2114,80 złotych. T. K. ma obecnie 33 lata, ma wykształcenie podstawowe, jest kawalerem, ale żyje w konkubinacie, ma dwoje dzieci, które przebywają w domu dziecka, utrzymuje się z renty socjalnej oraz pracy dorywczej, jego miesięczne dochody wynoszą około 1200 złotych, jest uzależniony od alkoholu i gier hazardowych, jest upośledzony umysłowo w stopniu umiarkowanym, jego poczytalność w chwili czynu nie budziła wątpliwości, był on karany, odbywał karę pozbawienia wolności, został on zatrzymany w dniu 19 maja 2020 r. godz. 17.40 - 22.45. wyjaśnienia oskarżonego 19, 72, 124-125 zeznania świadka P. C. 125 zeznania świadka M. B. 39, 125 protokół przeszukania 5-7 protokół oględzin miejsca 13-14, 28 informacje dotyczące skradzionego mienia 40-44, protokół zatrzymania rzeczy 48-50 protokół oględzin rzeczy 51-59 pokwitowanie odbioru 60 opinia psychiatryczna 63-64 karta karna 78-79 odpisy wyroków 81, 82 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wyjaśnienia oskarżonego Sąd ostrożnie potraktował wyjaśnienia oskarżonego, gdyż nie były one konsekwentne i dał im wiarę w tej postaci, w której oskarżony przyznał się w całości do popełnienia zarzucanego mu czynu. Oskarżony raz bowiem przyznawał się do zabrania wszystkich rzeczy wymienionych w akcie oskarżenia, a raz jedynie tych, które znalazła u niego policja, nie potrafiąc ostatecznie zdecydować się na to do czego się przyznaje. Podobnie rzecz przedstawiała się z jego wyjaśnieniami, złożonymi w toku postępowania przygotowawczego, do których sąd jednak podszedł z rezerwą z uwagi na brak zapewnienia oskarżonemu w toku postępowania przygotowawczego pomocy obrońcy, mimo takiej potrzeby ewidentnie wynikającej z treści opinii psychiatrycznej. Sąd oparł swoje ustalenia w zakresie rodzaju i ilości zabranych rzeczy nie tylko na tych niezbyt konsekwentnych wyjaśnieniach oskarżonego, ale przede wszystkim na wiarygodnych zeznaniach pokrzywdzonych. Dodać należy również, wbrew jednej z wersji wyjaśnień oskarżonego, iż zabrał on nie tylko przedmioty odnalezione w czasie przeszukania, gdyż np. głośnik D. został u niego zatrzymany w późniejszym czasie. Wskazuje to, że oskarżony miał pełną możliwość, pomiędzy kradzieżą a przeszukaniem, ukrycia lub sprzedaży skradzionych rzeczy. zeznania świadka P. C. Sąd dał wiarę zeznaniom tego świadka, co do dużej części znalazły bowiem one potwierdzenie w wynikach przeszukania w mieszkaniu oskarżonego. Przede wszystkim jednak to właśnie pokrzywdzony, który bardzo krótko po zdarzeniu zgłosił przestępstwo posiada największą wiedzę co do zakresu poniesionej szkody. zeznania świadka M. B. Sąd dał wiarę zeznaniom tego świadka. Dodać nawet należy, że pokrzywdzona w późniejszym czasie miała odkryć jeszcze kolejne rzeczy, które miały zostać skradzione przez oskarżonego, wskazując jednak, że z uwagi na późniejsze tego odkrycie zdecydowała się nie zgłaszać tego już organom ścigania ani sądowi. Takie postępowanie zdaniem sądu jednoznacznie świadczy, że pokrzywdzeni wskazali wyłącznie te składniki swojego mienia, co do których nie mieli wątpliwości, że oskarżony je ukradł. protokół przeszukania Wiarygodność tego dowodu nie budziła wątpliwości. protokół oględzin miejsca Jak wyżej. informacje dotyczące skradzionego mienia Dowody te nie budziły wątpliwości, wskazanie przez pokrzywdzonych wartości skradzionego mienia nie przekraczało typowej wartości tego rodzaju rzeczy. protokół zatrzymania rzeczy Dowód ten nie budził wątpliwości. protokół oględzin rzeczy Jak wyżej, pokwitowanie odbioru Jak wyżej. opinia psychiatryczna Sąd uznał opinię za w pełni wiarygodną, mimo, iż była dość lakoniczna. karta karna Dowód ten nie budził wątpliwości. odpisy wyroków Jak wyżej. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☒ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem T. K. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W świetle poczynionych ustaleń faktycznych nie budziło wątpliwości to, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona ustawowe przestępstwa kradzieży z włamaniem. Bez wątpienia oskarżony zabrał z mieszkania pokrzywdzonych rzeczy ruchome w celu ich przywłaszczenia. Nie budzi wątpliwości, w świetle utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego, iż za włamanie w rozumieniu art. 279§1 kk należy uznawać otwarcie drzwi za pomocą klucza uzyskanego w sposób bezprawny. W ocenie sądu, zachowanie oskarżonego wypełniało znamiona podstawowej formy włamania, przekraczało ramy pozwalające na uznanie za wypadek mniejszej wagi. Dotyczyło bowiem mienia, którego wartość nie była wysoka, ale też nie była niska. Ponadto, oskarżony włamał się do mieszkania, a zatem obszaru dla każdego człowieka bardzo intymnego, i ważnego, który podlegać winien szczególnej ochronie. ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności T. K. I Wymierzając oskarżonemu karę, którą można było orzec w granicach od roku do dziesięciu lat pozbawienia wolności, sąd wziął pod uwagę przede wszystkim stopień winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, które uznał za sytuujące się na poziomie dość znacznym. Oskarżony bowiem wykorzystał w sposób nieakceptowalny społecznie sytuację upicia się kolegi, z którym wspólnie spożywał alkohol, do dokonania przestępstwa. Dopuścił się włamania do mieszkania, a zatem obszaru szczególnie istotnego dla każdego człowieka, o czym sąd już wspominał. Skradzione mienie nie przedstawiało dużej wartości, ale też nie była to wartość niska. Jako okoliczność mającą istotny wpływ (w sposób korzystny dla oskarżonego), sąd uznał jego właściwości osobiste w postaci upośledzenia umysłowego. Sąd uwzględnił także potrzeby prewencji indywidualnej, związane z uprzednią karalnością oskarżonego i brakiem jakiegokolwiek przeproszenia pokrzywdzonych czy zadośćuczynienia ich krzywdzie na etapie przedsądowym, mimo, iż pokrzywdzony był kolegą oskarżonego. Sąd wziął pod uwagę również względy prewencji ogólnej, wymagające stanowczego podkreślenia karygodności przestępstw przeciwko mieniu, skierowanych na obszar bardzo wrażliwy dla obywateli i jednocześnie naruszających w sposób istotny ich poczucie bezpieczeństwa. Z tych względów, sąd uznał za sprawiedliwą karę roku pozbawienia wolności. T. K. II Jako, że pokrzywdzeni domagali się naprawienia szkody, sąd zasądził taki obowiązek, stosownie do treści art. 46§1 kk. Dodać należy, że sąd zmodyfikował opis czynu ustalając, że wartość skradzionych przedmiotów wynosiła łącznie 4209 złotych (taka jest suma wartości umieszczonych w zarzucie przedmiotów skradzionych pokrzywdzonym), a wysokość strat 2114,80 złotych, gdyż część rzeczy pokrzywdzeni odzyskali. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności T. K. III Z uwagi na zatrzymanie oskarżonego, okres ten należało zaliczyć, stosownie do treści art. 63§1 kk, na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności. T. K. IV Jako, że oskarżony był reprezentowany przez obrońcę, wyznaczonego z urzędu, koszty obrony należało zasądzić od Skarbu Państwa. 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Z uwagi na uprzednią karalność oskarżonego na karę pozbawienia wolności, nie było możliwe zastosowanie wobec niego instytucji warunkowego zawieszenia kary. 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności V Z uwagi na niskie dochody oskarżonego, w części pochodzące z pracy dorywczej, brak majątku i perspektywę odbycia kary pozbawienia wolności, sąd uznał, iż nie jest on w stanie uiścić kosztów sądowych ani opłaty. 1.Podpis

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KK 34/20 POSTANOWIENIE Dnia 13 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie at. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2020 r. sprawy M. P. D. i R. Ć., skazanych za popełnienie przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i innych, ‎z powodu kasacji wniesionych przez obrońców skazanych, ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 10 czerwca 2019 r., sygn. akt II AKa (…)‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Ł., ‎z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt IV K (…), p o s t a n o w i ł 1. oddalić obie kasacje jako oczywiście bezzasadne;

2. obciążyć skazanych M. P. D. i R. Ć. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego w częściach na nich przypadających.

UZASADNIENIE

M. P. D. i R. Ć. wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt IV K (…) zostali uznani za winnych popełnienia, wspólnie i w porozumieniu oraz wspólnie i w porozumieniu z trzecim ustalonym sprawcą, przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 278 § 5 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za które na mocy art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k., zostały im wymierzone kary: M. D. 3 lat pozbawienia wolności, a R. Ć. 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 46 § 1 k.k. Sąd zasądził solidarnie od obu oskarżonych na rzecz Firmy „U.” z/s we Włoszech kwotę 621.605,23 zł, a na rzecz Ł.

O. kwotę 4.200 zł tytułem naprawienia szkody. Wyrok ten został zaskarżony apelacjami wniesionymi przez obrońców oskarżonych. Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 10 czerwca 2019 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu I Instancji.Kasacje od wyroku Sądu odwoławczego wnieśli obrońcy skazanych.Obrońca M. D. zaskarżyła wyrok w całości zarzucając: „I. rażącą obrazę prawa procesowego, mogącą mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, wyrażającą się w naruszeniu przepisów art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k. oraz art. 458 k.p.k.1.w zw. z art. 2 § 2 k.p.k. i art. 4 i 7 k.p.k., które to naruszenie polega na nierozważeniu wszystkich zawartych w apelacji obrońcy zarzutów stawianych wyrokowi Sądu pierwszej instancji: (ad. zarzuty A i B), a także nierozważeniu wszystkich przytoczonych na ich poparcie okoliczności, bądź też na ich rozważeniu w sposób sprzeczny ze wskazaniami wynikającymi z przytoczonych artykułów, w szczególności w kontekście roli T.

T., sprzeczności w zeznaniach pokrzywdzonego co do wartości i rodzaju szkody, możliwości zaboru towaru przez R. R. czy też działania R. R. i/z Ł. O. w celu wymuszenia odszkodowania;2.które to naruszenie polega na rozważeniu zawartego w apelacji obrońcy zarzutu (ad. C) jaki postawiony zostały wyrokowi Sądu pierwszej instancji, w sposób sprzeczny z wymogami wynikającymi z dyspozycji art. 7 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k. a także nierozważeniu wszystkich przytoczonych na jego poparcie okoliczności, a to na niepełnym rozważeniu stawianego wyrokowi Sądu pierwszej instancji zarzutu obrazy art. 5 § 2 k.p.k. polegającej na naruszeniu zakazu tłumaczenia nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego poprzez przyjęcie, iż łańcuch przyjętych przez Sąd pierwszej instancji poszlak wskazuje na to, że oskarżony M.

D. dokonał z wnętrza pojazdu marki M. o nr rej. (…), zaboru w celu przywłaszczenia mienia znacznej wartości w postaci 1197 gramów złota, z czego 999 o wartości 174.127,59zł, 196 gramów wyrobów złota próby 585 o wartości 16.677,64 zł, pieniędzy w kwocie 75.000,00 Euro (co stanowi równowartość 315.000 zł) pieniędzy w kwocie 120.000 zł; podczas, gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy - oceniony w ramach przysługującej Sądowi swobody oraz z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego - nie pozwala na połączenie pojawiających się poszlak w logicznie spójną całość oraz wykluczającą wszelkie alternatywne wersje rekonstrukcję stanu faktycznego, mogącego stanowić podstawę przypisania zarzucanego oskarżonemu czynu (w części dotyczącej mienia znacznej wartości), a w konsekwencji tego dającego podstawę do wyeliminowania z opisu czynu przypisanego skazanemu, kwantyfikatora mienia znacznej wartości;3.w zw. z art. 167 k.p.k. w zw. z art. 193 § 1 k.p.k., które to naruszenie polega na niedostatecznym rozważeniu przez Sąd Apelacyjny okoliczności, które zdaniem obrony uzasadniały podjęcie tejże inicjatywy dowodowej właśnie przez Sąd meriti, niezależnie od inicjatywy dowodowej obrońcy, a także na mylnym przyjęciu, iż dla możliwości przeprowadzenia tego rodzaju dowodu koniecznym byłoby odzyskanie skradzionych przedmiotów, to bowiem prowadzi do prostego wniosku, iż przy braku odzyskania skradzionych przedmiotów czyni niemożliwym ustalenie rzeczywistej wartości szkody;II. rażącą obrazę prawa materialnego, tj. art. 46 k.k. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i orzeczenie obowiązku naprawienia szkody w pełnej wysokości wobec obu skazanych, przy wiedzy (jak i możliwości sprawdzenia tej okoliczności z urzędu) o dwóch innych toczących się postępowaniach co do tego samego czynu, jak i tego samego obowiązku naprawienia szkody, w miejsce proporcjonalnego jego rozdzielenia lub pozostawienia tego rozstrzygnięcia sądowi cywilnemu, jak i przyjęciu, że kwestia ta będzie ewentualnie przedmiotem rozpoznania w postępowaniu egzekucyjnym, co w sposób oczywisty świadczy o tym, że finalnie szkoda ta ma być zmiarkowana, zaś obecne jednak orzeczenie multiplikuje wartość tejże szkody i czyni koniecznym prowadzenie odrębnego postępowania w zakresie wykonania obowiązku naprawienia szkody, zaś po stronie pokrzywdzonego statuuje uprawnienie do wyboru dłużnika, od którego będzie dochodzić należności (spośród 4 osób)”.Podnosząc powyższe zarzuty obrońca skazanego M.

D. wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…), oraz wyroku Sądu Okręgowego w Ł. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.Obrońca R. Ć. zaskarżyła wyrok w części dotyczącej tego skazanego i zarzuciła:„rażące naruszenie prawa, mające wpływ na treść orzeczenia, a to art. 433 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 457 § 2 i 3 k.p.k. objawiające się w zaakceptowaniu w toku kontroli instancyjnej naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów przez Sąd I instancji, prowadzące bezpośrednio do ustalenia, że skazany R.

Ć. obejmował swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim dokonanie w dniu 19 lipca 2017 roku wspólnie i w porozumieniu z M. D. oraz wspólnie i w porozumieniu z trzecim ustalonym sprawcą z wnętrza pojazdu marki M. nr rej. (…) zaboru w celu przywłaszczenia mienia znacznej wartości w postaci 1197 gramów złota czystego próby 999 o wartości 174.127,59 zł, 196 gramów wyrobów złota próby 585 o wartości 28.512,12 zł, pieniędzy w kwocie 75.000 euro (co stanowi równowartość 315.000 zł) pieniędzy w kwocie 120.000 zł, kart bankomatowych oraz kredytowych z dwóch banków włoskich wystawionych na nazwisko Ł.

O. oraz innych osobistych rzeczy w postaci ubrań i butów o wartości 1.000 euro (co stanowi równowartość 4.200 zł) oraz usunięcia dokumentu w postaci prawa jazdy polskiego wystawionego na nazwisko Ł. O. , którym nie miał prawa wyłącznie rozporządzać w sytuacji, gdy poprawna analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym w szczególności wyjaśnień oskarżonych prowadzi do wniosku, że skazany R. Ć. nie miał nawet świadomości co do faktu uczestniczenia w kradzieży mienia wielkiej wartości”.Podnosząc powyższy zarzut skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w (…) do ponownego rozpoznania.Prokurator Prokuratury Rejonowej w Ł. w pisemnych odpowiedziach na kasacje wniósł o ich oddalenie jako oczywiście bezzasadnych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja obrońców skazanych M.

D. i R. Ć. są oczywiście bezzasadne dlatego podlegały oddaleniu na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 535 § 3 k.p.k. Wbrew wywodom autorów kasacji, orzeczenie Sądu odwoławczego wolne jest od wad prawnych, a przeprowadzona kontrola odwoławcza spełnia wymogi wszechstronnej i rzetelnej, a więc nie narusza art. 457 § 3 k.p.k. ani art. 433 § 2 k.p.k. W jej toku rozpoznano wszystkie zarzuty apelacyjne podniesione w apelacjach obu skazanych, a więc błędu w ustaleniach faktycznych, obrazy przepisów prawa procesowego oraz materialnego, jak również rażącej niewspółmierności kary, a Sąd w uzasadnieniu podał czym kierował się wydając zaskarżone kasacją orzeczenie oraz dlaczego zarzuty i wnioski sformułowane w apelacjach uznał za niezasadne.

Przede wszystkim Sąd odwoławczy zaakceptował ocenę dowodów prowadzącą do poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń stanu faktycznego i skoro uznał je za prawidłowe, to słusznie uznał, że obaj skazani, działając wspólnie i w porozumieniu z trzecim ustalonym sprawcą dokonali z wnętrza samochodu zaboru w celu przywłaszczenia mienia znacznej wartości w postaci złota, pieniędzy oraz przedmiotów osobistych należących do Ł. O.. Sąd Apelacyjny wyjaśnił w sposób przekonujący, dlaczego prawidłowo Sąd I instancji uznał wyjaśnienia M.

D. za podstawę ustaleń faktycznych co do świadomości i wiedzy R. Ć. w jakim zdarzeniu bierze on udział i podkreślił, że oskarżony ten nie miał żadnego procesowego interesu w kłamliwym pomawianiu R. Ć., ani też nie było między nimi jakiegokolwiek konfliktu. Obecnie natomiast próba podważania przez obrońcę M. D. ustaleń co do wartości skradzionego złota i Euro, nie może zostać uznane za zasadne. Z uzasadnienia wyroku Sądu jednoznacznie wynika, jak została obliczona wartość skradzionego mienia oraz, że opinia biegłego w tym zakresie nie byłaby pomocna wobec nieodzyskania skradzionego mienia.

Całkowicie niezrozumiałe jest więc na obecnym etapie postępowania sugerowanie przez obrońcę M. D. , że kradzieży mógł dokonać pokrzywdzony Ł. O. wspólnie z R. R., od którego M. D. dowiedział się faktycznie o przewożonej biżuterii. Należy przypomnieć, że skazani, aby dokonać kradzieży jechali z W. do Ł. i przebieg zdarzenia był szczegółowo zaplanowany, do tego stopnia, że M. D. nie wracał z Ł. z drugim skazanym, tylko innym samochodem ze szwagrem T. T.. Zarzut obrazy prawa materialnego tj. art. 46 k.k. podniesiony w kasacji obrońcy M.

D. jest również oczywiście bezzasadny, szczególnie wobec argumentacji zawartej w uzasadnieniu, co może świadczyć, że został on postawiony czysto instrumentalnie lub też wskazywać, że obrońca nie dostrzega istoty orzekanego na podstawie tego przepisu obowiązku naprawienia szkody od sprawców działających wspólnie i w porozumieniu. O obciążeniu kosztami postępowania skazanych orzeczono na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 633 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie.