II KK 337/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KK 337/16 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący)‎SSN Piotr Mirek‎SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)Protokolant Marta Brylińska w sprawie M. K., skazanego z art. 238 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 listopada 2016 r., kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 7 grudnia 2015 r., sygn. akt VI Ka (...), zmieniającego w cześci dotyczącej orzeczenia o karze wyrok Sądu Rejonowego w Warszawie z dnia 4 maja 2015 r., sygn. akt IV K (…), uchyla zaskarżony wyrok oraz wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 4 maja 2015 r., sygn. akt IV K (...) i na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. umarza postępowanie, zaś kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 4 maja 2015 r. [sygn. akt IV K (...)] M. K. został uznany winnym czynu z art. 238 k.k. w zb. z art. 233 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za który wymierzono mu karę 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 7 grudnia 2015 r. [sygn. akt VI Ka (...)] wyrok Sądu I instancji został zmieniony w ten sposób, że za zarzucany oskarżonemu M. K. czyn, na podstawie art. 233 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 37a k.k., wymierzono mu grzywnę w wysokości 80 stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych.

W pozostałym zakresie wyrok utrzymano w mocy.Od powyższego prawomocnego rozstrzygnięcia kasację w trybie art. 521 § 1 k.p.k. wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, zarzucając przedmiotowemu orzeczeniu rażące naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. przez dokonanie zmiany wyroku sądu I instancji w części dotyczącej orzeczenia o karze, mimo iż na etapie postępowania odwoławczego - w dniu 25 lipca 2015 roku - w myśl art. 101 § 1 pkt 4 k.k. i art. 102 k.k., doszło do przedawnienia karalności zarzucanego oskarżonemu przestępstwa, co winno skutkować uchyleniem przez Sąd odwoławczy wyroku Sądu I instancji i umorzeniem postępowania, wobec zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej wskazanej w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.Podnosząc powyższy zarzut Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz wyroku Sądu I instancji i umorzenie wobec M.

K. postępowania - na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja okazała się zasadna w stopniu umożliwiającym jej rozpoznanie w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Analiza akt sprawy wskazuje niezbicie, że czyn sprawcy został popełniony w dniu 25 lipca 2005 r. Charakter przypisanego mu czynu, z uwagi na przewidziane zagrożenie ustawowe przesądza, że zgodnie z art. 101 § 1 pkt 4 k.k. przedawnienie karalności tego czynu powinno nastąpić z upływem lat 5 od daty jego popełnienia. W dniu 8 maja 2008 r., a więc w trakcie biegu terminu przedawnienia karalności, wszczęto postępowanie przeciwko M.

K., co z kolei, z uwagi na brzmienie art. 102 k.k., spowodowało przedłużenie tego terminu o kolejne 5 lat. Nie wystąpiła przy tym żadna z okoliczności, która przerwałaby bieg przedawnienia karalności czynu przypisanego oskarżonemu. Stosowne obliczenia prowadzą do wniosku, że upływ terminu przedawnienia karalności tego czynu nastąpił ostatecznie z dniem 25 lipca 2015 r. (łącznie po 10 latach od daty popełnienia), a wiec w trakcie postępowania apelacyjnego. Sąd odwoławczy z urzędu powinien uwzględnić tę okoliczność, stanowiącą negatywną przesłankę procesową.

Skoro tak się nie stało, to postępowanie przed tym sądem po dniu 25 lipca 2015 r. dotknięte było bezwzględną przyczyną wskazaną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.Mając na uwadze powyższe okoliczności, należało uchylić zaskarżony wyrok oraz wyrok Sądu I instancji, a następnie, na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k., umorzyć postępowanie. R. G.