II KK 336/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KK 336/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 12 grudnia 2013 r.,‎sprawy J. W.‎skazanego z art. 197 § 3 pkt 1 i 3 k.k. w zw. z art. 21 § 2 k.k.‎z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 25 czerwca 2013 r., sygn. akt II AKa […]‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w P.‎z dnia 25 września 2012 r., sygn. akt III K […], p o s t a n o w i ł 1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego. U Z A S A D N I E N I EWyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 25 września 2012 r. J. W. skazany został za przestępstwo z art. 197 § 3 pkt 1 i 3 k.k. w zw. z art. 21 § 2 k.k. na karę 3 lat pozbawienia wolności.W apelacji od tego wyroku obrońca J. W. zarzucił obrazę przepisów postępowania – art. 410 w zw. z art. 442 § 3, art. 7 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 193 § 1 k.p.k., art. 201 k.p.k. oraz błąd w ustaleniach faktycznych.Sąd Apelacyjny w […], wyrokiem z dnia 25 czerwca 2013 r., utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.W kasacji od powyższego wyroku obrońca skazanego zarzucił rażące naruszenie prawa, a to art. 452 § 1 w zw. z art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k., art. 193 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 452 § 2 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 170 § 1 pkt 2 i 5 k.p.k. i art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w […] do ponownego rozpoznania.W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Apelacyjnej w […] wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym.Komparycja kasacji, jak i treść uzasadnienia koncentruje się wokół zagadnienia prawidłowości oceny dowodów w kontekście nieprawidłowo ustalonego przez sąd I instancji stanu faktycznego.Porównanie zarzutów apelacyjnych i kasacyjnych prowadzi do wniosku, że kasacja co do swej istoty, niezależnie od pozornych, formalnych i ogólnych zarzutów rażącego naruszenia prawa, praktycznie sugeruje błędy w ustaleniach faktycznych, stanowi w znacznym zakresie powielenie apelacji, sprowadza się do polemiki z ustaleniami sądu I instancji.W świetle lektury uzasadnienia zaskarżonego wyroku stwierdzić należy, że Sąd Apelacyjny wnikliwie, wszechstronnie i rzetelnie rozważył i ocenił wszystkie zarzuty apelacji, w sposób wyczerpujący wyjaśnił, dlaczego zarzuty i wnioski apelacji obrońcy nie mogły być uznane za zasadne.Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że doszło do rażącego naruszenia art. 433 § 2 i art. 457 § 3 k.p.k., niepełnego czy nierzetelnego rozpoznania środka odwoławczego.

Z uwagi na brak jakichkolwiek merytorycznych argumentów godzących w istotę orzeczenia sądu odwoławczego, kasację należało oddalić jako bezzasadną w stopniu oczywistym.aw