Polish Supreme Court allows defense costs for acquitted defendant, capping amount at six times minimum rate.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered the State to reimburse the acquitted defendant for defense costs in the cassation proceedings. The defense requested a high fee based on invoices, but the court limited the award to the statutory maximum of six times the minimum rate. The decision was based on the distinction between public and private defense and the specific procedural nature of the cassation hearing.
Legislator headnote
AI generatedArt. 632 pkt 2 k.p.k.; Art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k.: In public prosecution cases where the accused is acquitted, the State bears process costs, but defense fees are capped at six times the minimum rate for cases not requiring a full trial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II KK 324/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie M. J. K.uniewinnionego od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 305 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 stycznia 2019 r., wniosku obrońcy oskarżonego z wyboru o zasądzenie kosztów obrony w postępowaniu kasacyjnym na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k., art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k., art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. p o s t a n o w i ł: zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz M. J. K. kwotę 7 500 (siedem tysięcy pięćset) złotych, tytułem zwrotu poniesionych kosztów obrony w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy, postanowieniem z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt II KK 324/16, oddalił kasację Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Okręgowego w W., z dnia 11 kwietnia 2016 r., sygn. akt IX Ka […] utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 24 lipca 2015 r., sygn. akt IV K […], którym między innymi oskarżony M. J. K. został uniewinniony od zarzutu popełnienia przestępstwa określonego w art. 305 § 1 k.k. Konsekwencją rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego było także orzeczenie o wydatkach postępowania kasacyjnego, którymi został obciążony Skarb Państwa.W dniu 9 listopada 2018 r.
Sąd Rejonowy w W. VII Wydział Wykonywania Orzeczeń przesłał do Sądu Najwyższego odpis pisma obrońcy oskarżonego M. J. K. z dnia 8 października 2018 r. zatytułowanego „wniosek o przyspieszenie terminu” wraz z odpisem pisma obrońcy z dnia 4 maja 2017 r. zatytułowanym „wniosek o wydanie postanowienia w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów procesu w postępowaniu kasacyjnym oraz uzupełnienie wniosku o wydanie postanowienia w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów procesu” celem rozpatrzenia w części dotyczącej zwrotu kosztów w postępowaniu kasacyjnym (k. 498-523).
Z treści tych pism wynika, że obrońca oskarżonego wnosi o zasądzenie zwrotu kosztów obrony w postępowaniu kasacyjnym w wysokości sześciokrotności stawki minimalnej określonej w normach przepisanych, tj. kwoty 11 520 zł plus VAT. Na kwotę tą składa się sześciokrotność stawki minimalnej za obronę przed Sądem Najwyższym (1 200 zł) oraz za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na kasację (720 zł). Do wniosku obrońca dołączył dwie faktury określające wysokość wynagrodzenia za reprezentowanie oskarżonego w postępowaniu kasacyjnym, które łącznie opiewały na kwotę 18 564,60 zł.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek obrońcy o zwrot oskarżonemu poniesionych przez niego kosztów obrony z wyboru w postępowaniu kasacyjnym co do zasady zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z generalną zasadą, wynikającą z art. 632 pkt 2 k.p.k., w razie uniewinnienia oskarżonego lub umorzenia postępowania koszty procesu, a więc i uzasadnione wydatki, w tym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy (art. 616 § pkt 2 k.p.k.) ponosi w sprawach z oskarżenia publicznego - Skarb Państwa. W razie nieuwzględnienia środka odwoławczego, pochodzącego wyłącznie od oskarżyciela publicznego - koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa (art. 636 § 1 k.p.k.), a regułę tą stosuje się odpowiednio w postępowaniu kasacyjnym (art. 637a k.p.k.).Podstawę prawną do ustalenia wysokości wydatków poniesionych w związku z ustanowieniem jednego obrońcy, stanowią przepisy ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz.U.2018.1184 j.t.) oraz przepisy aktualnie obowiązującego rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie, tj.
Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800). Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze, opłaty za czynności adwokackie ustala umowa z klientem, niemniej umowa ta jest wiążąca tylko w relacji pomiędzy obrońcą będącym adwokatem i jego mocodawcą. Ustalona w umowie wysokość opłat za czynności adwokackie nie musi stanowić podstawy zasądzenia przez sąd poniesionych przez tę stronę kosztów zastępstwa prawnego.
W rozpoznawanej sprawie nie jest więc ona dla Sądu wiążąca. Jak wynika z § 15 ust. 1 powołanego wyżej Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, opłaty stanowiące podstawę zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego i kosztów adwokackich ustala się z uwzględnieniem stawek minimalnych określonych w rozdziałach 2-4, z czego wnosić należy, że są one podstawą do ustalenia wynagrodzenia. Istotne rozróżnienie zawiera ust. 2 i ust. 3 § 15 Rozporządzenia. Mianowicie, wysokość wynagrodzenia w sposób decydujący różnicuje to, czy sprawa wymaga, czy też nie wymaga przeprowadzenia rozprawy, przy czym w sytuacji, gdy sprawa wymaga przeprowadzenia rozprawy, sąd powinien uwzględniać stawkę przewyższającą minimalną, ale nie większą niż jej sześciokrotność.W sprawie niniejszej obrońca oskarżonego domagał się zasądzenia, zgodnie z przedstawionymi fakturami, kwoty 18 564,60 zł, która przewyższa sześciokrotność stawki minimalnej wynoszącej 1 200 zł za obronę w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, wynikającą z treści § 11 ust. 2 pkt 6 powoływanego Rozporządzenia oraz stawki minimalnej za sporządzenie odpowiedzi na kasację, a więc określonej czynności procesowej w postępowaniu kasacyjnym, która wynosi 300 zł (25% x 1 200 zł), co wynika z treści § 12 ust. 1 wskazanego Rozporządzenia.
Żądanie stawki minimalnej za sporządzenie odpowiedzi na kasację w kwocie 720 zł z powołaniem się na § 11 ust. 3 pkt 1 tego Rozporządzenia, uznać należy za nieuprawnione z tego powodu, że obrońca nie sporządzał w sprawie kasacji, a odpowiedź na kasację, która to czynność procesowa jako nieuregulowana wprost w przepisach Rozporządzenia, nakazuje stosowanie przepisu § 12 ust. 1, a nie § 20, w którym jest mowa o sprawach o najbardziej zbliżonym rodzaju (a nie czynnościach). Z kolei żądanie sześciokrotności stawki minimalnej za tę czynność jest o tyle niezasadne, że w § 15 ust. 3 Rozporządzenia jest mowa o opłacie w sprawach wymagających przeprowadzenia rozprawy, gdy tymczasem kasacja może być rozpoznana również na posiedzeniu.
W tej sytuacji łączna maksymalna – możliwa do zasądzenia w tej sprawie – kwota wynosi 7 500 zł (1 200 zł x 6 + 300 zł) i zważywszy, że przesłanki określone w § 15 ust. 3 pkt 3 i 4 powoływanego powyżej Rozporządzenia (rodzaj i zawiłość sprawy oraz nakład pracy adwokata związany z obroną przed Sądem Najwyższym) zostały spełnione, kwota ta jest adekwatna do charakteru sprawy. Jedynie na marginesie wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do podwyższenia ustalonych kosztów obrony o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
Tę kwestię jednoznacznie przesądza przepis § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, przewidując obowiązek podwyższenia stawki o należny podatek VAT wyłącznie w przypadku pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. O ile obrońca z urzędu otrzymuje wynagrodzenie podwyższone o podatek od towarów i usług (jako płatnik tego podatku ma obowiązek jego odprowadzania od otrzymanych za wykonaną pracę kwot), to w przypadku obrony z wyboru sytuacja jest odmienna, albowiem koszty z tytułu wydatków na ustanowienie obrońcy z wyboru zasądzane są na rzecz samej strony.Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu.