Legislator Case Law & Legislation
II KK 317/20 AI generated

Supreme Court suspends psychiatric confinement order due to mandatory defendant's presence violation at lower court hearings.

Case Number II KK 317/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court suspended the execution of a psychiatric confinement order against the defendant. The lower courts had dismissed the criminal proceedings but applied the security measure without the defendant's mandatory presence at the hearings. The Supreme Court found this procedural violation under Article 354 of the Code of Criminal Procedure justified the suspension of the order.

Legislator headnote

AI generated

Art. 354 ust. 2 k.p.k.; Art. 437 § 3 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 464 § 1 k.p.k.: The mandatory presence of the accused at hearings is a fundamental procedural requirement; failure to observe it constitutes a ground for suspending the execution of security measures.

Keywords

AI generated
mandatory presence of accused security measure suspension psychiatric confinement procedural violation Code of Criminal Procedure suspension of execution fundamental procedural right

Cited Legislation

AI generated
Art. 354 pkt 2 k.p.k.
zarówno postanowienie Sądu meriti, jak również postanowienie Sądu odwoławczego, zostały wydane na posiedzeniu pod nieobecność podejrzanego (k: 825; 869), którego udział zgodnie z art. 354 pkt 2 k.p.k. był obowiązkowy (por.
Art. 437 § 3 k.p.k.
postanowienia wywiódł obrońca podejrzanego, zaskarżając to orzeczenie w zakresie zastosowanego środka zabezpieczającego i zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego w postaci:1.art. 437 § 3 k.p.k. w zw.
Art. 457 § 3 k.p.k.
7 k.p.k.;2.art. 457 § 3 k.p.k. w zw.
Art. 464 § 1 k.p.k.
457 § 3 k.p.k.;4.art. 464 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 439 § 1 pkt 11 k.p.k.
„poprzez uznanie, że stawiennictwo podejrzanego nie jest obowiązkowe”, którego treść wskazuje na zaistnienia uchybienia należącego do kategorii bezwzględnych przyczyn odwoławczych, określonych w art. 439 § 1 pkt 11 k.p.k.
art. 532 § 1 k.p.k
i zastosowano środek zabezpieczający w postaci umieszczenia w zakładzie psychiatrycznym po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 1 grudnia 2020 r.zawartego w kasacji wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k
akt II K (…), na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 324 § 1 k.p.k
art. 437 § 3 k.p.k
postanowienia wywiódł obrońca podejrzanego, zaskarżając to orzeczenie w zakresie zastosowanego środka zabezpieczającego i zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego w postaci:1.art. 437 § 3 k.p.k.
art. 7 k.p.k

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KK 317/20 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie D. D.wobec którego umorzono postępowanie karne o czyn z art. 178a § 1 i 4 k.k. i zastosowano środek zabezpieczający w postaci umieszczenia w zakładzie psychiatrycznym po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 1 grudnia 2020 r.zawartego w kasacji wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wstrzymać wykonanie wobec D. D. postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 16 grudnia 2019 r., sygn. akt II K (…), utrzymanego w mocy postanowieniem Sądu Okręgowego w W. z dnia 9 marca 2020 r., sygn. akt IX Kz (…), w zakresie zastosowanego środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia go w zakładzie psychiatrycznym.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w W. postanowieniem z dnia 16 grudnia 2019r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. i art. 324 § 1 k.p.k. umorzył postępowanie karne prowadzone przeciwko D. D. o czyn z art. 178a § 1 i 4 k.k. Na podstawie art. 93a § 1 pkt 2 i 3, art. 93b § 1 i 3 k.k., art. 93c pkt 1 k.k. oraz art. 93g § 1 k.k. zastosował wobec niego środek zabezpieczający w postaci umieszczenia go w zakładzie psychiatrycznym. Po rozpoznaniu zażalenia obrońcy, w zakresie zastosowania środka zabezpieczającego, Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 9 marca 2020r., sygn. akt IX Kz (…), utrzymał to postanowienie w mocy.Kasację od ww. postanowienia wywiódł obrońca podejrzanego, zaskarżając to orzeczenie w zakresie zastosowanego środka zabezpieczającego i zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego w postaci:1.art. 437 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k.;2.art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k.;3.art. 214 § 1 k.p.k. w zw. z art. 9 § 1 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. w zw. z art. 427 § 3a k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.;4.art. 464 § 1 k.p.k. w zw. z art. 354 pkt 2 in fine k.p.k.W konkluzji skarżący wniósł o jego uchylenie w zakresie orzeczenia wobec podejrzanego środka zabezpieczającego w postaci pobytu w zakładzie psychiatrycznym ewentualnie zmianę zastosowanego środka poprzez orzeczenie w jego miejsce środków zabezpieczających w postaci terapii oraz terapii uzależnień.

Wniósł również o wstrzymanie jego wykonania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W punkcie 4 kasacji obrońca podniósł zarzut obrazy art. 464 § 1 k.p.k. w zw. z art. 354 pkt 2 in fine k.p.k. „poprzez uznanie, że stawiennictwo podejrzanego nie jest obowiązkowe”, którego treść wskazuje na zaistnienia uchybienia należącego do kategorii bezwzględnych przyczyn odwoławczych, określonych w art. 439 § 1 pkt 11 k.p.k. Na gruncie przedmiotowej sprawy już tylko pobieżna analiza akt wydaje się wyraźnie wskazywać na zasadność tego zarzutu kasacji.

Z protokołów posiedzeń wynika, że obydwa orzeczenia, tj. zarówno postanowienie Sądu meriti, jak również postanowienie Sądu odwoławczego, zostały wydane na posiedzeniu pod nieobecność podejrzanego (k: 825; 869), którego udział zgodnie z art. 354 pkt 2 k.p.k. był obowiązkowy (por. postanowienie SN z dnia 27 lutego 2019r., sygn. akt III KK 772/18).Ponadto nie bez racji pozostaje argumentacja obrońcy związana z wnioskiem o wstrzymanie wykonania postanowienia w zaskarżonej części. Trudno nie zgodzić się bowiem ze stanowiskiem prezentowanym przez skarżącego, iż 4 - letni okres, który już upłynął od dnia popełnienia zarzucanego D.

D. czynu, powinien powodować konieczność weryfikacji jego sposobu funkcjonowania i zakresu podejmowanego leczenia w tym czasie.Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.