II KK 306/23 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSąd Rejonowy w Sokołowie Podlaskim wyrokiem z dnia 14 lipca 2022 r., sygn. akt II K 520/21, uznał M.P. za winnego tego, że w okresie od 1 stycznia 2021 r. do 31 lipca 2021 r. w K., gm. S., woj. […] uchylał się od wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego na rzecz syna D.P., określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 6.04.2009 r. na kwotę 800 zł miesięcznie, przez co spowodował zaległość alimentacyjną i niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych syna,tj. przestępstwa z art. 209 § 1a k.k., za które wymierzono mu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności.Powyższy wyrok nie został zaskarżony apelacją przez którąkolwiek ze stron i uprawomocnił się w dniu 22 lipca 2022 r.Od tego wyroku kasację na korzyść oskarżonego wniósł Prokurator Generalny, podnosząc zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 366 § 1 k.p.k. oraz art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegającego na zaniechaniu wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, dotyczących uprzedniej karalności oskarżonego, co doprowadziło do skazania M.P. wyrokiem z dnia 14 lipca 2022 r., sygn. akt II K 520/21, za czyn z art. 209 § 1a k.k., popełniony w okresie od 1 stycznia 2021 r. do 31 lipca 2021 r., podczas gdy za tożsamy występek, popełniony na szkodę tego samego małoletniego pokrzywdzonego, zawierający się w granicach czasowych: od 1 marca 2020 r. do 31 lipca 2021 r., oskarżony został już uprzednio prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia […] 2021 r., sygn. akt […], co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia, określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej rozpoznania na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.W sprawie nie budzi wątpliwości to, że Sąd orzekający, w wyniku braku zweryfikowania sytuacji prawo-karnej M.P., w dacie wydawania wyroku, nie dostrzegł, że wcześniejszym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia […] 2021 r., sygn. akt […], oskarżony został uznany za winnego przestępstwa z art. 209 § 1a k.k., popełnionego w tym samym miejscu, w tych samych okolicznościach i wobec tego samego pokrzywdzonego – swojego syna D.P., co wobec aktualizacji zakazu ne bis in idem obligowało ten Sąd do umorzenia postępowania.
Legislator headnote
AI generatedart. 535 § 5 k.p.k, art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k, art. 366 § 1 k.p.k, art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k; II KK 306/23 · Sąd Najwyższy: II KK 306/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 listopada 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Tomasz ArtymiukSSN Małgorzata GierszonProtokolant Klaudia Binienda w sprawie M.P., oskarżonego z art. 209 § 1a k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 7 listopada 2023 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dna 14 lipca 2022 r., sygn. akt II K 520/21, uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. postępowanie w sprawie umarza, a jego kosztami obciąża Skarb Państwa.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
II KK 306/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 listopada 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Tomasz ArtymiukSSN Małgorzata GierszonProtokolant Klaudia Binienda w sprawie M.P., oskarżonego z art. 209 § 1a k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 7 listopada 2023 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dna 14 lipca 2022 r., sygn. akt II K 520/21, uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. postępowanie w sprawie umarza, a jego kosztami obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Sokołowie Podlaskim wyrokiem z dnia 14 lipca 2022 r., sygn. akt II K 520/21, uznał M.P. za winnego tego, że w okresie od 1 stycznia 2021 r. do 31 lipca 2021 r. w K., gm. S., woj. […] uchylał się od wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego na rzecz syna D.P., określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 6.04.2009 r. na kwotę 800 zł miesięcznie, przez co spowodował zaległość alimentacyjną i niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych syna,tj. przestępstwa z art. 209 § 1a k.k., za które wymierzono mu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności.Powyższy wyrok nie został zaskarżony apelacją przez którąkolwiek ze stron i uprawomocnił się w dniu 22 lipca 2022 r.Od tego wyroku kasację na korzyść oskarżonego wniósł Prokurator Generalny, podnosząc zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 366 § 1 k.p.k. oraz art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegającego na zaniechaniu wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, dotyczących uprzedniej karalności oskarżonego, co doprowadziło do skazania M.P. wyrokiem z dnia 14 lipca 2022 r., sygn. akt II K 520/21, za czyn z art. 209 § 1a k.k., popełniony w okresie od 1 stycznia 2021 r. do 31 lipca 2021 r., podczas gdy za tożsamy występek, popełniony na szkodę tego samego małoletniego pokrzywdzonego, zawierający się w granicach czasowych: od 1 marca 2020 r. do 31 lipca 2021 r., oskarżony został już uprzednio prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia […] 2021 r., sygn. akt […], co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia, określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej rozpoznania na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.W sprawie nie budzi wątpliwości to, że Sąd orzekający, w wyniku braku zweryfikowania sytuacji prawo-karnej M.P., w dacie wydawania wyroku, nie dostrzegł, że wcześniejszym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia […] 2021 r., sygn. akt […], oskarżony został uznany za winnego przestępstwa z art. 209 § 1a k.k., popełnionego w tym samym miejscu, w tych samych okolicznościach i wobec tego samego pokrzywdzonego – swojego syna D.P., co wobec aktualizacji zakazu ne bis in idem obligowało ten Sąd do umorzenia postępowania.
Wprawdzie we wcześniejszym wyroku data początkowa przestępstwa niealimentacji to 1 marca 2020 r., zaś w późniejszym wyroku zaskarżonym rozpoznawaną kasacją tę cezurę czasową określono na 1 stycznia 2021 r., jednakże pomimo tej rozbieżności czasowej (datę końcową w obydwu ww. wyrokach określono na 31 lipca 2021 r.), wszystkie okoliczności faktyczne sprawy prowadzą do uznania, że w obu postępowaniach osądzono ten sam czyn. Zaniechanie zbadania uprzedniej karalności oskarżonego, zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 366 § 1 k.p.k., doprowadziło do wydania orzeczenia dotkniętego uchybieniem rangi bezwzględnej przyczyny odwoławczej, określonej w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
Konieczne stało się zatem jego uchylenie i na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzenie postępowania w sprawie.Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku. [SzK][ms]