II KK 271/24 · Sąd Najwyższy

II KK 271/24 POSTANOWIENIE Dnia 23 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie P. R. po rozpoznaniu w Izbie Karnej wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie sędziego na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k., postanowił wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Stanisława Stankiewicza od udziału w sprawie o sygn. akt II KK 271/24.

UZASADNIENIE

Sprawa II KK 271/24, w której postępowanie zostało zainicjowane kasacją obrońcy skazanego, została przydzielona sędziemu Stanisławowi Stankiewiczowi. W dniu 29 lipca 2024 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego o wyłączenie SSN Stanisława Stankiewicza od udziału w sprawie. W uzasadnieniu wniosku, w którym zastrzeżono, że nie odnosi się on do kwestii ważności czy też prawidłowości uchwał Krajowej Rady Sądownictwa po 2018 r. i sposobu wyłonienia członków tej Rady, wskazano, że przedmiotem zarzutu kasacji jest wyłącznie kwestia wadliwości trybu powołania sędziów, którzy brali udział w wydaniu zaskarżonego nią wyroku.

Podniesiono następnie, że w tym samym trybie został powołany sędzia Sądu Najwyższego, który miałby orzekać o zasadności kasacji. W zakresie odwołującym się do powyżej argumentacji, zarządzeniem Prezesa Izby Karnej Sądu Najwyższego, jako wniosek o wyłączenie sędziego potraktowano również wniosek złożony przez obrońcę skazanego na podstawie art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym. Wnioski te rozpoznano łącznie.Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.W przedstawionym wyżej stanie rzeczy wniosek o wyłączenie sędziego Stanisława Stankiewicza jest zasadny.

Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Nie ulega wątpliwości, że okoliczności podniesione w zarzucie kasacji, dotyczące niezawisłości sędziego i niezależności sądu, powiązane ze sposobem powołania sędziów na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej w trybie ustawy nowelizującej KRS, w tożsamym stopniu odnoszą się zarówno do sędziów wymienionych w zarzucie kasacji, jak i sędziego objętego wnioskiem o wyłączenie.

W takim układzie procesowym zachodzi identyczność sytuacji prawnej sędziego, którego dotyczy zarzut kasacji, jak i sędziego, który miałby tę kasację rozpoznać. Przyjąć trzeba zatem w takim wypadku, że zarówno z perspektywy odbioru zewnętrznego, jako i subiektywnego przekonania sędziego, istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego Stanisława Stankiewicza w sprawie, której dotyczy jego wniosek o wyłączenie. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak na wstępie.

SSN Piotr Mirek ‎[PGW][ms]