Legislator Case Law & Legislation
II KK 271/22 AI generated

II KK 271/22 · Sąd Najwyższy

Case Number II KK 271/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome wyrok

Legislator summary

AI generated

II KK 271/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący)‎SSN Andrzej Stępka‎SSN Paweł Wiliński (sprawozdawca)Protokolant Agnieszka Niewiadomska w sprawie B.W.‎oskarżonego z art. 107 § 1 k.k.s. i inne‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 26 kwietnia 2023 r., przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Grzegorza Krysmanna,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego‎od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie‎z dnia 22 czerwca 2021 r., sygn. akt V Ka 275/21,‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie‎z dnia 17 grudnia 2020 r., sygn. akt III K 608/20, uchyla wyrok w zakresie rozstrzygnięcia o karze i w tej części przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Lublinie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Legislator headnote

AI generated

art. 107 § 1 k.k, art. 37 § 1 pkt 2 k.k, art. 37 § 1 pkt 3 k.k, art. 455 k.p.k, art. 440 k.p.k, art. 433 § 1 k.p.k; II KK 271/22 · Sąd Najwyższy: Brak zaś w obowiązującym stanie prawnym podstaw do wyłączenia możliwości kumulatywnego zastosowania obligatoryjnych podstaw nadzwyczajnego obostrzenia kary, o których mowa w art. 37 § 1 pkt. 2 i pkt. 3 k.k.s. Stanowisko Sądu odwoławczego jest zatem błędne oraz wskazuje na wadliwą kontrolę wyroku Sądu I instancji dokonaną przy powołaniu się na treść przepisów art. 455 k.p.k., art. 440 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt. 1 k.p.k. poza granicami apelacji. Skutkiem tego uchybienia była zmiana wyroku Sądu I instancji, polegająca na wyeliminowaniu z opisu czynów przypisanych B.

Keywords

AI generated
criminal offense record other criminal offenses offence committed within a business associated action for damages repetition of criminal offenses criminal penalty

Cited Legislation

AI generated
art. 107 § 1 k.k
II KK 271/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący)‎SSN Andrzej Stępka‎SSN Paweł Wiliński (sprawozdawca)Protokolant Agnieszka Niewiadomska w sprawie B.W.‎oskarżonego z art. 107 § 1 k.k.s.
art. 37 § 1 pkt 2 k.k
107 § 1 k.k.s., ustalając, że uczynił on sobie z ich popełniania stałe źródło dochodu w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
art. 37 § 1 pkt 3 k.k
oraz że dopuścił się ich dokonania w warunkach ciągu przestępstw w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 3 k.k.s., za co wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 350 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 zł.
art. 455 k.p.k
akt V Ka 275/21, przy zastosowaniu art. 455 k.p.k., art.
art. 440 k.p.k
455 k.p.k., art. 440 k.p.k.
art. 433 § 1 k.p.k
Postąpienie takie wskazuje jednoznacznie na naruszenie wymogów prawidłowej kontroli odwoławczej, o której mowa w art. 433 § 1 k.p.k.
art. 113 § 1 k.k
z art. 113 § 1 k.k.s., polegające na przeprowadzeniu przez Sąd Okręgowy nieprawidłowej kontroli odwoławczej, poza granicami stawianych rozstrzygnięciu zarzutów i wydaniu orzeczenia reformatoryjnego, na skutek wyrażenia wadliwego, rażąco naruszającego przepisy art.
art. 57 § 1 k.k
AI generated
V KK 395/25
V KK 395/25 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie B.S.
V KK 350/21
Wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2020 r., sygn.
VI Ka 846/17
Apelacja oskarżonego okazała się skuteczna jedynie w nader ograniczonym zakresie, gdyż w następstwie jej wywiedzenia Sąd odwoławczy uznał za uzasadnione oraz celowe dokonanie modyfikacji zaskarżonego wyroku poprzez: przyjęcie, iż czyn przypisany oskarżonemu w pkt 1 stanowi przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 kks w zw. z art. 6 § 2 kks,
VI Ka 145/21
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 145/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
II K 452/20
Sygn. akt II K 452/20 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 maja 2021 r. Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: 1.Przewodniczący – SSR Tomasz Zieliński Protokolant – p.o. sekr. sąd. Ewa Brezgieł, sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.– --------------- po rozpoznaniu w dniu 02.02.2021 r., 28.05.2021 r. sprawy T. D. urodz. (...) w E. syna Z. i T. zd. Z. skazanego prawomocnymi wyrokami: I. Sądu Rejonowego w Ełku II Wydział Karny z dnia 17.10.2018 r. w sprawie sygn. akt IIK 1024/18 za przestępstwo z art. 107§1 kks w zw. z art. 6§2 kks popełnione w dniu 09.11.2017 r. na podstawie art. 107§1 kks w zw. z art. 6§2 kks w zw. z art. 9§3 kks w zw. z art. 23§1 i 3 kks na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przyjmując że jedna stawka dzienna równa się kwocie 100 złotych. Postanowieniem z dnia 22.06.2020 r. SR w Ełku w sprawie IIKo 218/20 zarządzono wykonanie zastępczej kary 1 miesiąca i 20 dni pozbawienia wolności za nieuiszczoną w całości karę grzywny orzeczoną powyższym wyrokiem, przyjmując jeden dzień zastępczej kary pozbawienia wolności za równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny. Kara grzywny dotychczas nie została wykonana. II. Sądu Rejonowego w Ełku II Wydział Karny z dnia 08.11.2018 r. w sprawie sygn. akt IIK 951/18 za cztery przestępstwa z art. 107§1 kks popełnione w dniach 04.04.2017 r., 15.05.2017 r., 27.06.2017 r. i 24.07.2017 r., w warunkach ciągu przestępstw określonych w art. 37§1 pkt 3 kks, na podstawie art. 107§1 kks w zw. z art. 9§3 kks w zw. z art. 38§1 pkt 3 kks w zw. z art. 23§1 i 3 kks na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono tytułem próby na okres lat 3 nakładając obowiązek informowania na piśmie sądu w terminach półrocznych o przebiegu okresu próby oraz karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych przyjmując że jedna stawka dzienna równa się kwocie 80 złotych. Postanowieniem z dnia 22.06.2020 r. SR w Ełku w sprawie IIKo 219/20 zarządzono wykonanie zastępczej kary 2 miesięcy i 15 dni pozbawienia wolności za nieuiszczoną w całości karę grzywny orzeczoną powyższym wyrokiem, przyjmując jeden dzień zastępczej kary pozbawienia wolności za równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny. Kara grzywny dotychczas nie została wykonana. III. Sądu Rejonowego w Olecku II Wydział Karny z dnia 20.11.2018 r. w sprawie sygn. akt IIK 311/18 za przestępstwo z art. 107§1 kks popełnione w dniu 03.04.2017 r. na podstawie art. 107§1 kks w zw. z art. 9§3 kks w zw. z art. 23§1 i 3 kks na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przyjmując że jedna stawka dzienna równa się kwocie 100 złotych. Postanowieniem z dnia 03.06.2020r. SR w Olecku w sprawie IIKo 183/20 zarządzono wykonanie zastępczej kary 50 dni pozbawienia wolności za nieuiszczoną w całości karę grzywny orzeczoną powyższym wyrokiem, przyjmując jeden dzień zastępczej kary pozbawienia wolności za równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny. Kara grzywny dotychczas nie została wykonana. IV. Sądu Rejonowego w Ełku II Wydział Karny z dnia 04.12.2018 r. w sprawie sygn. akt IIK 846/18 za trzy przestępstwa z art. 107§1 kks popełnione w dniach 02.04.2017 r., 07.04.2017 r. i 08.05.2017 r., w warunkach ciągu przestępstw określonych w art. 37§1 pkt 3 kks, na podstawie art. 107§1 kks w zw. z art. 9§3 kks w zw. z art. 38§1 pkt 3 kks w zw. z art. 23§1 i 3 kks na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono tytułem próby na okres lat 3 nakładając obowiązek informowania na piśmie sądu o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy oraz karę grzywny w wysokości 120 stawek dziennych przyjmując że jedna stawka dzienna równa się kwocie 90 złotych. Postanowieniem z dnia 22.06.2020 r. SR w Ełku w sprawie IIKo 217/20 zarządzono wykonanie zastępczej kary 2 miesięcy pozbawienia wolności za nieuiszczoną w całości karę grzywny orzeczoną powyższym wyrokiem, przyjmując jeden dzień zastępczej kary pozbawienia wolności za równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny. Kara grzywny dotychczas nie została wykonana. V. Sądu Rejonowego w Ełku II Wydział Karny z dnia 28.02.2019 r. w sprawie sygn. akt IIK 1096/18: - za siedem przestępstw z art. 107§1 kks popełnione w dniach 19.04.2017 r., 17.05.2017 r., 05.07.2017 r., 22.05.2017 r., 21.04.2017 r., 26.04.2017 r. i 10.05.2017 r., w warunkach ciągu przestępstw określonych w art. 37§1 pkt 3 kks, na podstawie art. 107§1 kks w zw. z art. 9§3 kks w zw. z art. 38§1 pkt 3 kks w zw. z art. 23§1 i 3 kks na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono tytułem próby na okres lat 3 nakładając obowiązek informowania o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy oraz karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych przyjmując że jedna stawka dzienna równa się kwocie 100 złotych; - za przestępstwo z art. 107d kks popełnione w dniu 21.04.2017 r. na podstawie art. 107d kks w zw. z art. 9§3 kks w zw. z art. 23§1 i 3 kks na karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych przyjmując że jedna stawka dzienna równa się kwocie 100 złotych; Łącząc na podstawie art. 20§2 kks w zw. z art. 39§1 kks w zw. z art. 85§1 i 2 kk i art. 86§2 kk orzeczone powyższym wyrokiem kary grzywny wymierzono karę łączną grzywny w wymiarze 220 stawek dziennych przyjmując że jedna stawka dzienna równa się kwocie 100 złotych. Postanowieniem z dnia 22.06.2020 r. SR w Ełku w sprawie IIKo 221/20 zarządzono wykonanie zastępczej kary 3 miesięcy i 20 dni pozbawienia wolności za nieuiszczoną w całości karę grzywny orzeczoną powyższym wyrokiem, przyjmując jeden dzień zastępczej kary pozbawienia wolności za równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny. Kara grzywny dotychczas nie została wykonana. VI. Sądu Rejonowego w Ełku II Wydział Karny z dnia 18.04.2019 r. w sprawie sygn. akt IIK 1131/18 za cztery przestępstwa z art. 107§1 kks popełnione w dniach 28.03.2017 r., 04.04.2017 r., 12.04.2017 r. i 30.05.2017 r., w warunkach ciągu przestępstw określonych w art. 37§1 pkt 3 kks, na podstawie art. 107§1 kks w zw. z art. 9§3 kks w zw. z art. 38§1 pkt 3 kks w zw. z art. 23§1 i 3 kks na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono tytułem próby na okres lat 3 nakładając obowiązek informowania na piśmie sądu o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy oraz karę grzywny w wysokości 160 stawek dziennych przyjmując że jedna stawka dzienna równa się kwocie 100 złotych. Prawomocnym postanowieniem z dnia 05.10.2020 r. SR w Ełku w sprawie IIKo 706/20 zarządzono wykonanie kary 2 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną powyższym wyrokiem z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, którą wykonano w całości. Postanowieniem z dnia 22.06.2020 r. SR w Ełku w sprawie IIKo 220/20 zarządzono wykonanie zastępczej kary 2 miesięcy i 20 dni pozbawienia wolności za nieuiszczoną w całości karę grzywny orzeczoną powyższym wyrokiem, przyjmując jeden dzień zastępczej kary pozbawienia wolności za równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny. Kara grzywny dotychczas nie została wykonana. VII. Sądu Rejonowego w Elblągu VIII Wydział Karny z dnia 24.05.2019 r. w sprawie sygn. akt VIII K 539/19 za przestępstwo z art. 107§1 kks popełnione w dniu 06.11.2017 r. na podstawie art. 20§2 kks i art. 19§1 kk w zw. z art. 107§1 kks w zw. z art. 23§1 i 3 kks na karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych przyjmując że jedna stawka dzienna równa się kwocie 100 złotych. Postanowieniem z dnia 12.12.2019r. SR w Elblągu w sprawie VII Ko 3612/19 zarządzono wykonanie zastępczej kary 75 dni pozbawienia wolności za nieuiszczoną w całości karę grzywny orzeczoną powyższym wyrokiem, przyjmując jeden dzień zastępczej kary pozbawienia wolności za równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny. Zastępcza kara został ograniczona postanowieniem SR w Elblągu z dnia 03.08.2020 r. w sprawie VII Ko 1981/20 do 73 dni w związku z wpłaceniem przez skazanego w dniu 14.07.2020 r. grzywny w kwocie 500,00 złotych. Dotychczas grzywna w pozostałej kwocie nie została wykonana. VIII. Sądu Rejonowego w Elblągu VIII Wydział Karny z dnia 25.10.2019 r. w sprawie sygn. akt VIII K 1497/19 za przestępstwo z art. 79 pkt 4 Ustawy z dnia 29.09.1994 r. o rachunkowości popełnione w okresie od 01.01.2018 r. do 18.06.2018 r. na podstawie art. 79 pkt 4 Ustawy z dnia 29.09.1994 r. o rachunkowości w zw. z art. 33§1 i 3 kk na karę grzywny w wysokości 60 stawek dziennych przyjmując że jedna stawka dzienna równa się kwocie 30 złotych. Kara grzywny dotychczas nie została wykonana. IX. Sądu Rejonowego w Giżycku II Wydział Karny z dnia 27.11.2019 r. w sprawie sygn. akt IIK 550/18 za przestępstwo z art. 107§1 kks w zw. z art. 6§2 kks popełnione w dniach 14.04.2017 r., 24.04.2017 r. i 25.04.2017 r. na podstawie art. 107§1 kks w zw. z art. 6§2 kks w zw. z art. 9§3 kks w zw. z art. 23§1 i 3 kks na karę grzywny w wysokości 80 stawek dziennych przyjmując że jedna stawka dzienna równa się kwocie 80 złotych. Kara grzywny dotychczas nie została wykonana. X. Sądu Rejonowego w Olsztynie II Wydział Karny z dnia 28.11.2019 r. w sprawie sygn. akt IIK 1869/19 za przestępstwo z art. 79 pkt 4 Ustawy z dnia 29.09.1994 r. o rachunkowości popełnione w okresie od 01.01.2018 r. do 18.06.2018 r. na podstawie art. 79 pkt 4 Ustawy z dnia 29.09.1994 r. o rachunkowości w zw. z art. 33§1 i 3 kk na karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych przyjmując że jedna stawka dzienna równa się kwocie 20 złotych. Kara grzywny została w całości uiszczona w dniu 21.09.2020 r. Orzeka 1. Na podstawie art. 568a§1 pkt 2 kpk, art. 569§1 kpk, art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19.06.2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz. U z 23.06.2020 r. poz. 1086), art. 20§2 kks w zw. z art. 39§1 i 2 kks, art. 40§1, 2 i 3 kks w zw. z art. 85§1 i 2 kk, art. 85a kk, art. 86§1 i 2 kk łączy kary pozbawienia wolności i grzywny orzeczone wyrokami opisanymi w pkt I (w sprawie IIK 1024/18 SR w Ełku), w pkt II (w sprawie IIK 951/18 SR w Ełku), w pkt 3 (w sprawie IIK 311/18 SR w Olecku), w pkt IV (w sprawie IIK 846/18 SR w Ełku), w pkt V (w sprawie IIK 1096/18 SR w Ełku), w pkt VI (w sprawie IIK 1131/18 SR w Ełku) w części orzeczonej kary grzywny, w pkt VII (w sprawie VIIIK 539/19 SR w Elblągu), w pkt VIII (w sprawie VIIIK 1497/19 SR w Elblągu) i w pkt IX (w sprawie IIK 550/18 SR w Giżycku) i wymierza skazanemu T. D. karę łączną roku pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 700 (siedemset) stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 100 (sto) złotych. 2. Na podstawie art. 20§2 kks w zw. z art. 89§1 kk w zw. z art. 69§1 i 2 kk, art. 70§1 kk, art. 72§1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej w pkt 1 powyższego wyroku kary łącznej roku pozbawienia wolności warunkowo zawiesza skazanemu tytułem próby na okres 2 (dwa) lat zobowiązując go do informowania sądu na piśmie co 6 (sześć) miesięcy o przebiegu okresu próby. 3. Na podstawie art. 577 kpk na poczet orzeczonej w pkt 1 powyższego wyroku kary łącznej grzywny zalicza skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w związku z odbywaniem zastępczej kary pozbawienia wolności w sprawie IIK 1131/18 SR w Ełku od dnia 23.03.2021 r. do dnia 28.05.2021 r. i przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dziennym stawkom grzywny uznaje grzywnę za wykonaną w wysokości 132 (sto trzydzieści dwa) stawek. 4. Na podstawie art. 576§1 kpk stwierdza, iż połączone wyroki w zakresie nie objętym wyrokiem łącznym podlegają odrębnemu wykonaniu. 5. Odmawia objęcia wyrokiem łącznym wyroku SR w Ełku w sprawie IIK 1131/18 w części orzeczonej nim kary dwóch miesięcy pozbawienia wolności oraz wyroku SR w Olsztynie w sprawie IIK 1869/19 i na podstawie art. 572 kpk postępowanie w tym zakresie umarza. 6. Kosztami postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UWŁ Sygnatura akt II K 452/20 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, wypełnić część 3–8 formularza 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1.1.1. 1. Sąd Rejonowy w Ełku 2. Sąd Rejonowy w Ełku 3. Sąd Rejonowy w Olecku 4. Sąd Rejonowy w Ełku 5. Sąd Rejonowy w Ełku 6. Sąd Rejonowy w Ełku 7. Sąd Rejonowy w Elblągu 8. Sąd Rejonowy w Elblągu 9. Sąd Rejonowy w Giżycku 10. Sąd Rejonowy w Olsztynie 17.10.2018 r. 08.11.2018 r. 20.11.2018 r. 04.12.2018 r. 28.02.2019 r. 18.04.2019 r. 24.05.2019 r. 25.10.2019 r. 27.11.2019 r. 28.11.2019 r. IIK 1024/18 IIK 951/18 IIK 311/18 IIK 846/18 IIK 1096/18 IIK 1131/18 VIII K 539/19 VIIIK 1497/19 IIK 550/18 IIK 1869/19 0.1.Inne fakty 0.0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.2.1.1. I. Prawomocny wyrok SR w Ełku z dnia 17.10.2018 r. w sprawie sygn. akt IIK 1024/18, na mocy którego za przestępstwo z art. 107§1 kks popełnione w dniu 09.11.2017 r. na podstawie art. 107§1 kks w zw. z art. 6§2 kks w zw. z art. 9§3 kks T. D. został skazany na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna równa się 100 złotych. II. Prawomocne postanowienie SR w Ełku z dnia 22.06.2020 r. w sprawie IIKo 218/20, na mocy którego zarządzono wykonanie zastępczej kary 1 miesiąca i 20 dni pozbawienia wolności za nieuiszczoną w całości karę grzywny orzeczoną wyrokiem SR w Ełku z dnia 17.10.2018 r. w sprawie IIK 1024/18, przyjmując, że jeden dzień zastępczej kary pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny, która dotychczas nie została wykonana. III. Prawomocny wyrok SR w Ełku z dnia 08.11.2018 r. w sprawie sygn. akt IIK 951/18, na mocy którego za cztery przestępstwa z art. 107§1 kks popełnione w dniach 04.04.2017 r., 15.05.2017 r., 27.06.2017 r i 24.07.2017 r. w warunkach ciągu przestępstw określonych w art. 37§1 pkt 3 kks na podstawie art. 107§1 kks w zw. art. 9§3 kks w zw. z art. 38§1 pkt 3 kks T. D. został skazany na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono tytułem próby na okres 3 lat nakładając obowiązek informowania sądu na piśmie w terminach półrocznych o przebiegu okresu porób oraz karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna równa się 80 złotych. IV. Prawomocne postanowienie SR w Ełku z dnia 22.06.2020 r. w sprawie IIKo 219/20, na mocy którego zarządzono wykonanie zastępczej kary 2 miesięcy i 15 dni pozbawienia wolności za nieuiszczoną w całości karę grzywny orzeczoną wyrokiem SR w Ełku z dnia 08.11.2018 r. w sprawie IIK 951/18, przyjmując, że jeden dzień zastępczej kary pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny, która dotychczas nie została wykonana. V. Prawomocny wyrok SR w Olecku z dnia 20.11.2018 r. w sprawie sygn. akt IIK 311/18, na mocy którego za przestępstwo z art. 107§1 kks popełnione w dniu 03.04.2017 r. na podstawie art. 107§1 kks w zw. z art. 9§3 kks T. D. został skazany na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna równa się 100 złotych. VI. Prawomocne postanowienie SR w Olecku z dnia 03.06.2020 r. w sprawie IIKo 183/20, na mocy którego zarządzono wykonanie zastępczej kary 50 dni pozbawienia wolności za nieuiszczoną w całości karę grzywny orzeczoną wyrokiem SR w Olecku z dnia 20.11.2018 r. w sprawie IIK 311/18, przyjmując, że jeden dzień zastępczej kary pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny, która dotychczas nie została wykonana. VII. Prawomocny wyrok SR w Ełku z dnia 04.12.2018 r. w sprawie sygn. akt IIK 846/18, na mocy którego za trzy przestępstwa z art. 107§1 kks popełnione w dniach 02.04.2017 r., 07.04.2017 r. i 08.05.2017 r. w warunkach ciągu przestępstw określonych w art. 37§1 pkt 3 kks na podstawie art. 107§1 kks w zw. art. 9§3 kks w zw. z art. 38§1 pkt 3 kks T. D. został skazany na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono tytułem próby na okres 3 lat nakładając obowiązek informowania sądu na piśmie o przebiegu okresu porób co 6 miesięcy oraz karę grzywny w wysokości 120 stawek dziennych przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna równa się 90 złotych. VIII. Prawomocne postanowienie SR w Ełku z dnia 22.06.2020 r. w sprawie IIKo 217/20, na mocy którego zarządzono wykonanie zastępczej kary 2 miesięcy pozbawienia wolności za nieuiszczoną w całości karę grzywny orzeczoną wyrokiem SR w Ełku z dnia 04.12.2018 r. w sprawie IIK 846/18, przyjmując, że jeden dzień zastępczej kary pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny, która dotychczas nie została wykonana. IX. Prawomocny wyrok SR w Ełku z dnia 28.02.2019 r. w sprawie sygn. akt IIK 1096/18, na mocy którego: - za siedem przestępstw z art. 107§1 kks popełnione w dniach 19.04.2017 r., 17.05.2017 r., 05.07.2017 r., 22.05.2017 r., 21.04.2017 r., 26.04.2017 r. i 10.05.2017 r. w warunkach ciągu przestępstw określonych w art. 37§1 pkt 3 kks na podstawie art. 107§1 kks w zw. art. 9§3 kks w zw. z art. 38§1 pkt 3 kks T. D. został skazany na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono tytułem próby na okres 3 lat nakładając obowiązek informowania sądu o przebiegu okresu porób co 6 miesięcy oraz karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna równa się 100 złotych; - za przestępstwo z art. 107d kks popełnione w dniu 21.04.2017 r. na podstawie art. 107d kks w zw. z art. 9§3 kks na karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna równa się 100 złotych, oraz na podstawie art. 20§2 kks w zw. z art. 39§1 kks w zw. z art. 85§1 i 2 kk i art. 86§2 kk po połączeniu orzeczonych kar jednostkowych grzywny na karę łączną grzywny w wysokości 220 stawek dziennych przy przyjęciu że jedna stawka dzienna równa się kwocie 100 złotych. X. Prawomocne postanowienie SR w Ełku z dnia 22.06.2020 r. w sprawie IIKo 221/20, na mocy którego zarządzono wykonanie zastępczej kary 3 miesięcy i 20 dni pozbawienia wolności za nieuiszczoną w całości karę grzywny orzeczoną wyrokiem SR w Ełku z dnia 28.02.2019 r. w sprawie IIK 1096/18, przyjmując, że jeden dzień zastępczej kary pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny, która dotychczas nie została wykonana. XI. Prawomocny wyrok SR w Ełku z dnia 18.04.2019 r. w sprawie sygn. akt IIK 1131/18, na mocy którego za cztery przestępstwa z art. 107§1 kks popełnione w dniach 28.03.2017 r., 04.04.2017 r., 12.04.2017 r. i 30.05.2017 r. w warunkach ciągu przestępstw określonych w art. 37§1 pkt 3 kks na podstawie art. 107§1 kks w zw. art. 9§3 kks w zw. z art. 38§1 pkt 3 kks T. D. został skazany na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono tytułem próby na okres 3 lat nakładając obowiązek informowania sądu na piśmie o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy oraz karę grzywny w wysokości 160 stawek dziennych przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna równa się 100 złotych. XII. Prawomocne postanowienie SR w Ełku z dnia 22.06.2020 r. w sprawie IIKo 220/20, na mocy którego zarządzono wykonanie zastępczej kary 2 miesięcy i 20 dni pozbawienia wolności za nieuiszczoną w całości karę grzywny orzeczoną wyrokiem SR w Ełku z dnia 18.04.2019 r. w sprawie IIK 1131/18, przyjmując, że jeden dzień zastępczej kary pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny, która dotychczas nie została wykonana. XIII. Prawomocne postanowienie SR w Ełku z dnia 05.10.2020 r. w sprawie IIKo 706/20, na mocy którego zarządzono T. D. wykonanie kary 2 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem SR w Ełku z dnia 18.04.2019 r. w sprawie IIK 1131/18 z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, którą wykonano w całości w okresie od 22.01.2021 r. do 23.03.2021 r. XIV. Prawomocny wyrok SR w Elblągu z dnia 24.05.2019 r. w sprawie sygn. akt VIIIK 539/19 za przestępstwo z art. 107§1 kks popełnione w dniu 06.11.2017 r. na podstawie art. 20§2 kks i art. 19§1 kk w zw. z art. 107§1 kks T. D. został skazany na karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna równa się 100 złotych. XV. Prawomocne postanowienie SR w Elblągu z dnia 12.12.2019 r. w sprawie VIIKo 3612/19, na mocy którego zarządzono wykonanie zastępczej kary 75 dni pozbawienia wolności za nieuiszczoną w całości karę grzywny orzeczoną wyrokiem SR w Elblągu z dnia 24.05.2019 r. w sprawie VIIIK 539/19, przyjmując, że jeden dzień zastępczej kary pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny, która dotychczas nie została wykonana, którą następnie prawomocnym postanowieniem z dnia 03.08.2020 r. w sprawie VII Ko 1981/20 ograniczono do 73 dni w związku z wpłaceniem przez skazanego w dniu 14.07.2020 r. grzywny w kwocie 500 zł . XVI. Prawomocny wyrok SR w Elblągu z dnia 25.10.2019 r. w sprawie sygn. akt VIIIK 1497/19, na mocy którego za przestępstwo z art. 79 pkt 4 ustawy z dnia 29.09.1994 r. o rachunkowości popełnione w okresie od 01.01.2018 r. do 18.06.2018 r. T. D. skazany został na karę grzywny w wysokości 60 stawek dziennych przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna równa się 30 złotych. XVII. Prawomocny wyrok SR w Giżycku z dnia 27.11.2019 r. w sprawie sygn. akt IIK 550/18, na mocy którego za przestępstwo z art. 107§1 kks w zw. z art. 6§2 kks popełnione w dniach 14.04.2017 r., 24.04.2017 r. i 25.04.2017 r. na podstawie art. 107§1 kks w zw. z art. 6§2 kks w zw. z art. 9§3 kks T. D. został skazany na karę grzywny w wysokości 80 stawek dziennych przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna równa się 80 złotych. XVIII. Prawomocny wyrok SR w Olsztynie z dnia 28.11.2019 r. w sprawie sygn. akt IIK 1869/19, na mocy którego za przestępstwo z art. 79 pkt 4 ustawy z dnia 29.09.1994 r. o rachunkowości popełnione w okresie od 01.01.2018 r. do 18.06.2018 r. T. D. skazany został na karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna równa się 20 złotych, która w całości został uiszczona. odpisy wyroku w sprawie IIK 1024/18 odpisy postanowienia w sprawie IIKo 218/20 odpis wyroku w sprawie IIK 1024/18 wraz z informacją, że grzywna nie została opłacona opinia o skazanym odpisy wyroku w sprawie IIK 951/18 odpisy postanowienia w sprawie IIKo 219/20 odpis wyroku w sprawie IIK 951/18 wraz z informacją, że grzywna nie została opłacona opinia o skazanym odpisy wyroku w sprawie IIK 311/18 odpis postanowienia w sprawie IIKo 183/20 opinia o skazanym odpisy wyroku w sprawie IIK 846/18 odpisy postanowienia w sprawie IIKo 217/20 odpis wyroku w sprawie IIK 846/18 wraz z informacją, że grzywna nie została opłacona opinia o skazanym odpisy wyroków w sprawie IIK 1096/18 odpisy prawomocnego postanowienia w sprawie IIKo 221/20 odpis wyroku w sprawie IIK 1096/18 wraz z informacją, że grzywna nie została opłacona opinia o skazanym odpisy wyroku w sprawie IIK 1131/18 odpisy prawomocnego postanowienia w sprawie IIKo 220/20 Odpis wyroku w sprawie IIK 1131/18 wraz z informacją, że grzywna nie została opłacona opinia o skazanym odpis postanowienia w sprawie IIKo 706/20 opinia o skazanym odpisy wyroku w sprawie VIIIK 539/19 Pismo SR w Elblągu odpis postanowienia w sprawie VIIKo 3612/19 odpis postanowienia w sprawie VIIKo 1981/20 odpis wyroku w sprawie IIK 1497/19 pismo SR w Elblągu opinia o skazanym odpisy wyroku w sprawie IIK 550/18 pismo SR w Giżycku odpis wyroku w sprawie IIK 1869/19 notatka urzędowa k. 82-83, k. 131-132 k. 84, k. 133 k. 190-191 k. 244-245 k. 34-35, k. 79-80, k. 134-135 k. 81, k. 136 k. 201-202 k. 244-245 k. 22, k. 87 k. 188 k. 244-245 k. 76-77, k. 128-129, k. 192-193 k. 78, k. 130 k. 192-193 k. 244-245 k. 66-70, k. 122-126 k. 71, k. 127 k. 194-198 k. 244-245 k. 31-33, k. 118-120 k. 75, k. 121 k. 199-200a k. 244-245 k. 239 k. 244-245 k. 23-25, k. 91-93, k. 162-163 k. 184 k. 185 k. 186 k. 90 k. 165 k. 244-245 k. 13-14, k. 62-63 k. 115 k. 56 k. 112 0.0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.2.2.1. --------------- --------- ---------- 1.Ocena Dowodów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.2.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Ad. I Ad. II Ad. III Ad. IV Ad. V Ad. VI Ad. VII Ad. VIII Ad. IX Ad. X Ad. XI Ad. XII Ad. XIII Ad. XIV Ad. XV Ad. XVI Ad. XVII Ad. XVIII odpis wyroku w sprawie IIK 1024/18 odpis postanowienia w sprawie IIKo 218/20 odpis wyroku w sprawie IIK 1024/18 wraz z informacją, że grzywna nie została opłacona, opinia o skazanym odpis wyroku w sprawie IIK 951/18 odpis postanowienia w sprawie IIKo 219/20 odpis wyroku w sprawie IIK 951/18 wraz z informacją, że grzywna nie została opłacona, opinia o skazanym odpis wyroku w sprawie IIK 311/18 odpis postanowienia w sprawie IIKo 183/20 opinia o skazanym odpis wyroku w sprawie IIK 846/18 odpis postanowienia w sprawie IIKo 217/20 odpis wyroku w sprawie IIK 846/18 wraz z informacją, że grzywna nie została opłacona, opinia o skazanym odpis wyroku w sprawie IIK 1096/18 odpis postanowienia w sprawie IIKo 221/20 odpis wyroku w sprawie IIK 1096/18 wraz z informacją, że grzywna nie została opłacona, opinia o skazanym odpis wyroku w sprawie IIK 1131/18 odpis postanowienia w sprawie IIKo 220/20 odpis wyroku w sprawie IIK 1131/18 wraz z informacją, że grzywna nie została opłacona, opinia o skazanym odpis postanowienia w sprawie IIKo 706/20 opinia o skazanym odpis wyroku w sprawie VIIIK 539/19 pismo SR w Elblągu odpis postanowienia w sprawie VIIKo 3612/19 odpis postanowienia w sprawie VIIKo 1981/20 odpis wyroku w sprawie IIK 1497/19 odpis wyroku w sprawie IIK 550/18 pismo SR w Giżycku odpis wyroku w sprawie IIK 1869/19 notatka urzędowa Zgodnie z art. 8§2 kk prawomocne rozstrzygnięcie sądu kształtujące prawa lub stosunek sądu są wiążące. Jest to orzeczenie prawomocne i faktu tego oraz jego rozstrzygnięcia nie kwestionowano. Z adnotacji na nadesłanym odpisie wyroku wynika, że skazany kary grzywny w kwocie 10 tys. zł nie opłacił zaś z opinii, że zastępczą karę 1 miesiąca i 20 dni pozbawienia wolności będzie odbywał w okresie od 11.02.2022 r. do 02.04.2022 r. Wiarygodność powyższej informacji oraz opinii nie budzą wątpliwości, gdyż stanowią dokumenty urzędowe i przysługuje im walor zaufania publicznego. Zgodnie z art. 8§2 kk prawomocne rozstrzygnięcie sądu kształtujące prawa lub stosunek sądu są wiążące. Jest to orzeczenie prawomocne i faktu tego oraz jego rozstrzygnięcia nie kwestionowano. Z adnotacji na nadesłanym odpisie wyroku wynika, że skazany kary grzywny w kwocie 12 tys. zł nie opłacił zaś z opinii, że zastępczą karę 2 miesięcy i 15 dni pozbawienia wolności będzie odbywał w okresie od 29.09.2021 r. do 13.12.2021 r. Wiarygodność powyższej informacji oraz opinii nie budzą wątpliwości, gdyż stanowią dokumenty urzędowe i przysługuje im walor zaufania publicznego. Zgodnie z art. 8§2 kk prawomocne rozstrzygnięcie sądu kształtujące prawa lub stosunek sądu są wiążące. Jest to orzeczenie prawomocne i faktu tego oraz jego rozstrzygnięcia nie kwestionowano. Stanowi dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budzi wątpliwości gdyż przysługuje mu walor zaufania publicznego, zaś wynika z niej, że zastępczą karę 50 dni pozbawienia wolności skazany będzie odbywał w okresie od 02.04.2022 r. do 22.05.2022 r. Zgodnie z art. 8§2 kk prawomocne rozstrzygnięcie sądu kształtujące prawa lub stosunek sądu są wiążące. Jest to orzeczenie prawomocne i faktu tego oraz jego rozstrzygnięcia nie kwestionowano. Z adnotacji na nadesłanym odpisie wyroku wynika, że skazany kary grzywny w kwocie 10.800 zł nie opłacił zaś z opinii, że zastępczą karę 2 miesięcy pozbawienia wolności będzie odbywał w okresie od 13.12.2021 r. do 11.02.2022 r. Wiarygodność powyższej informacji oraz opinii nie budzą wątpliwości, gdyż stanowią dokumenty urzędowe i przysługuje im walor zaufania publicznego. Zgodnie z art. 8§2 kk prawomocne rozstrzygnięcie sądu kształtujące prawa lub stosunek sądu są wiążące. Jest to orzeczenie prawomocne i faktu tego oraz jego rozstrzygnięcia nie kwestionowano. Z adnotacji na nadesłanym odpisie wyroku wynika, że skazany kary grzywny w kwocie 22 tys. zł nie opłacił zaś z opinii, że zastępczą karę 3 miesięcy i 20 dni pozbawienia wolności będzie odbywał w okresie od 11.06.2021 r. do 29.09.2021 r. Wiarygodność powyższej informacji oraz opinii nie budzą wątpliwości, gdyż stanowią dokumenty urzędowe i przysługuje im walor zaufania publicznego. Zgodnie z art. 8§2 kk prawomocne rozstrzygnięcie sądu kształtujące prawa lub stosunek sądu są wiążące. Jest to orzeczenie prawomocne i faktu tego oraz jego rozstrzygnięcia nie kwestionowano. Z adnotacji na nadesłanym odpisie wyroku wynika, że skazany kary grzywny w kwocie 16 tys. zł nie opłacił zaś z opinii, że zastępczą karę 2 miesięcy i 20 dni pozbawienia wolności będzie odbywał w okresie od 23.03.2021 r. do 11.06.2021 r. Wiarygodność powyższej informacji oraz opinii nie budzą wątpliwości, gdyż stanowią dokumenty urzędowe i przysługuje im walor zaufania publicznego. Jest to orzeczenie prawomocne i faktu tego oraz jego rozstrzygnięcia nie kwestionowano. Stanowi dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budzi wątpliwości gdyż przysługuje mu walor zaufania publicznego, zaś wynika z niej, że karę 2 miesięcy pozbawienia wolności skazany odbył w okresie od 22.01.2021 r. do 22.03.2021 r. Zgodnie z art. 8§2 kk prawomocne rozstrzygnięcie sądu kształtujące prawa lub stosunek sądu są wiążące. Stanowi dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budzi wątpliwości gdyż przysługuje mu walor zaufania publicznego. Jest to orzeczenie prawomocne i faktu tego oraz jego rozstrzygnięcia nie kwestionowano. Jest to orzeczenie prawomocne i faktu tego oraz jego rozstrzygnięcia nie kwestionowano. Zgodnie z art. 8§2 kk prawomocne rozstrzygnięcie sądu kształtujące prawa lub stosunek sądu są wiążące. Zgodnie z art. 8§2 kk prawomocne rozstrzygnięcie sądu kształtujące prawa lub stosunek sądu są wiążące. Stanowi dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budzi wątpliwości gdyż przysługuje mu walor zaufania publicznego. Zgodnie z art. 8§2 kk prawomocne rozstrzygnięcie sądu kształtujące prawa lub stosunek sądu są wiążące. Stanowi dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budzi wątpliwości gdyż przysługuje mu walor zaufania publicznego. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu -------------- -------------- -------------- 1.PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy Kary lub środki karne podlegające łączeniu 3.1.1. 1. SR w Ełku 17.10.2018 r. II K 1024/18 2. SR w Ełku 08.11.2018 r. II K 951/18 3. SR w Olecku 20.11.2028 r. II K 311/18 4. SR w Ełku 04.12.2018 r. II K 846/18 5. SR w Ełku 28.02.2019 r. II K 1096/18 6. SR w Ełku 18.04.2019 r. II K 1131/18 7. SR w Elblągu 24.05.2019 r. VIII K 539/19 8. SR w Elblągu 25.10.2019 r. VIII K 1497/19 9. SR w Giżycku 27.11.2019 r. II K 550/18 9. SR w Olsztynie 28.11.2019 r. II K 1869/19 Kara grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 100 zł. Kara 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono tytułem próby na okres 3 lat nakładając obowiązek informowania na piśmie sądu w terminach półrocznych o przebiegu okresu próby oraz kara grzywny w wysokości 150 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 80 zł. Kara grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 100 zł. Kara 3 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono tytułem próby na okres 3 lat nakładając obowiązek informowania na piśmie sądu o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy oraz kara grzywny w wysokości 120 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 90 zł. Kara 5 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono tytułem próby na okres 3 lat nakładając obowiązek informowania na piśmie sądu o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy oraz łączna kara grzywny w wysokości 220 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 100 zł. Kara grzywny w wysokości 160 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 100 zł. Kara grzywny w wysokości 150 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 100 zł. Kara grzywny w wysokości 60 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 30 zł. Kara grzywny w wysokości 80 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 80 zł. Kara grzywny w wysokości 50 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 20 zł. Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej Na wstępie podnieś należy, że w dniu 24.06.2020 r. weszła w życie ustawa z dnia 19.06.2020 r., która wprowadziła istotne zmiany w rozdziale IX Kodeksu karego. Z przepisu art. 81 ust. 1 tejże ustawy wynika, iż przepisy rozdziału IX ustawy – Kodeks karny, w brzemieniu dotychczasowym stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy tj. przed dniem 24.06.2020 r. W sprawie powyższej w związku z tym, że wszystkie podlegające łączeni kary orzeczono prawomocnie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy sąd orzekał na podstawie przepisów rozdziału IX – Kodeksu karnego, w brzmieniu dotychczasowym obowiązującym do dnia 23.06.2020 r. Zgodnie z brzmieniem przepisów rozdziału IX Kodeksu karnego obowiązujących do dnia 23.06.2020 r., aby zaistniały przesłanki do orzeczenia kary łącznej w wyroku łącznym, muszą być spełnione zarówno warunki procesowe jak i materialnokarne. Podstawowym warunkiem procesowym wynikającym z art. 569§1kpk jest wymaganie prawomocności skazań podlegających łączeniu. Warunki materialnokarne do orzeczenia kary łącznej w wyroku łącznym określone zostały natomiast w art. 85-91 kk. Przepis art. 85§1kk nie określa podstaw wymiaru kary łącznej, przewidując jedynie warunek tożsamości rodzajowej kar wymierzonych za przypisane temu samemu sprawcy przestępstwa oraz alternatywny warunek różnorodności rodzajowej wymierzonych kar, wobec których ustawodawca wskazuje, iż podlegają one łączeniu. Natomiast art. 85§2kk odnosi się do podstaw wymiaru kary łącznej. Z przepisu tego wynika, że nie mogą stanowić podstawy wymiaru kary łącznej kara lub kary jednostkowe niepodlegające wykonaniu oraz kara lub kary łączne niepodlegające wykonaniu. Określona w ten sposób negatywna przesłanka wymiaru kary łącznej przesądza o tym, że nie orzeka się kary łącznej na podstawie kary lub kar jednostkowych bądź też kary lub kar łącznych spełniających przesłanki określone w art. 85§1kk, jeżeli nie podlegają one wykonaniu. Kolejna negatywna przesłanka została określona w dodanym do art. 85kk §3, zgodnie z którym jeżeli po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej sprawca popełnił przestępstwo, za które orzeczono karę tego samego rodzaju lub inną podlegającą łączeniu, orzeczona kara nie podlega łączeniu z karą odbywaną w czasie popełnienia czynu. Przesłanka ta aktualizuje się zatem wówczas, gdy sprawca popełnia kolejne przestępstwo, za które orzeczona zostaje kara spełniająca warunki wymiaru kary łącznej, po rozpoczęciu oraz przed zakończeniem wykonywania innej kary jednostkowej wymierzonej sprawcy wcześniej lub kary łącznej. Tak, więc dla zaistnienia tej przesłanki negatywnej znaczenie ma sposób określenia momentu „rozpoczęcia” wykonywania kary oraz moment „zakończenia” jej wykonywania. W przypadku kary pozbawienia wolności rozpoczęcie jej wykonania następuje z chwilą przystąpienia do wykonania tej kary, zaś zakończenie z momentem wykonania tej kary. Dla łączenia kar bez znaczenia pozostaje natomiast to, czy zostały orzeczone na podstawie Kodeksu karnego, czy ustawy pozakodeksowej. Nie ma też przeszkód w łączeniu kar orzeczonych za przestępstwa i przestępstwa skarbowe. Nie ma również podstaw do łączenia kar zastępczych ani ze sobą ani z karami zasadniczymi. Po orzeczeniu kar zastępczych należy połączyć ze sobą kary zasadnicze, jeżeli są to kary podlegające łączeniu. W sprawie niniejszej stwierdzić należy, iż przywołane wyżej wyroki są prawomocne, a więc spełniony jest warunek określony w art. 569§1kpk. Wyroki te spełniają również przesłanki materialnokarne, gdyż orzeczone nimi kary pozbawienia wolności i grzywny podlegają wykonaniu w całości lub w części i są karami tego samego rodzaju (dowód: opinia o skazanym k. 244-245). 1.WYMIAR KARY Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej Zgodnie z art. 86§1kk dolną granicę kary łącznej wyznacza najwyższa z kar wymierzonych jednostkowo, co odpowiada systemowi absorpcji, zaś górną granicę tworzy suma wymierzonych kar jednostkowych, co odpowiada systemowi kumulacji oraz górna granica tego rodzaju kary przewidziana w tym przepisie. Stosownie zaś do art. 85a kk Sąd orzekając karę łączną bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Zarówno w orzecznictwie jak i w literaturze prawniczej zgodnie podkreśla się, że przepisy określające zasady orzekania kary łącznej nie mają kategorycznej wymowy w kwestii nakazu kierowania się wyłącznie dyrektywą pełnej absorpcji w odniesieniu do każdego skazanego, nie ma również żadnych podstaw do twierdzenia, że wyrok łączny powinien zawsze powodować poprawę sytuacji skazanego. Niezależnie od możliwości zastosowania przy wymiarze kary łącznej zasady pełnej absorpcji, jak i zasady pełnej kumulacji, oparcie wymiaru kary na zasadzie absorpcji lub kumulacji traktować należy, jako rozwiązanie skrajne, stosowane wyjątkowo i wymagające szczególnego uzasadnienia. Na ogół nie ma powodu, by orzekać karę łączną w dolnych granicach tj. w wysokości najsurowszej ze zbiegających się kar. Popełnienie więcej niż jednego przestępstwa powinno również raczej skłaniać do odstąpienia od absorpcji kar, niż za nią przemawiać. Wymierzenie takiej kary prowadziłoby do premiowania sprawcy popełniającego nie jedno, a więcej przestępstw, zatem prowadziłoby do praktycznej bezkarności innych zachowań zabronionych. Jak wskazano wyżej, całkowitą zasadę absorpcji stosować należy wyjątkowo albo wtedy, gdy wszystkie czyny wykazują bardzo bliską więź podmiotową i przedmiotową, albo orzeczone za niektóre czyny kary są tak minimalne, że w żadnym stopniu nie mogłyby rzutować na karę łączną, albo też istnieją jakieś szczególne okoliczności dotyczące osoby skazanego. Uzupełnieniem powyższego przepisu jest norma zawarta w art. 88 kk zgodnie z którą jeżeli najsurowszą karą orzeczoną za jedno ze zbiegających się przestępstw jest kara dożywotniego pozbawiania wolności, orzeka się tę karę jako karę łączną (zob. wyrok SA w Lublinie z dnia 16.03.2010r., II AKa 57/10, LEX nr 583690; wyrok SA w Lublinie z dnia 25.03.2010r., II AKa 59/10, LEX nr 658856; wyrok SA w Katowicach z dnia 20.05.2008r., II AKa 129/08, Biul.SAKa 2008/3/8; wyrok SN z dnia 19.03.2008 r., IV KK 45/08; wyrok SA w Łodzi z dnia 27.11. 2008r., II AKa 198/08; wyrok SA w Łodzi z dnia 18.11.2008r., II AKa 178/08; por. A. Marek, Komentarz, Kodeks karny , Warszawa 2004, s. 293). Wymierzając w sprawie niniejszej skazanemu - na skutek połączenia na podstawie art. 20§2 kks, art. 39§1 i 2 kks, art. 40§1, 2 i 3 kks w zw. art. 86§1 kk kar pozbawienia wolności orzeczonych wyżej opisanymi w pkt II, IV i V wyrokami - karę łączną 1 roku pozbawienia wolności Sąd kierował się częściowo zasadą absorpcji (najsurowsza kara jednostkowa została wymierzona w wysokości 6 miesięcy pozbawienia wolności), a częściowo zasadą kumulacji (suma kar jednostkowych to 1 rok i 2 miesiące pozbawienia wolności). Zasadę mieszaną tj. częściowej absorbcji i częściowe kumulacji sąd kierował się również łącząc na podstawie art. 86§2 kk grzywny orzeczone wyrokami opisanymi w pkt I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII i IX wymierzając karę łączną w wysokości 700 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 100 zł, gdyż najsurowsza kara jednostkowa została wymierzona w wysokości 220 stawek dziennych zaś suma kar jednostkowych wynosi 1140 stawek dziennych. Stosując przy wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności i grzywny jednocześnie zasadę absorpcji i kumulacji, Sąd uwzględnił stopień zawinienia skazanego – przestępstw tych dopuścił się z winy umyślnej - wagę tych czynów ich ilość, a także znaczny stopień ich społecznej szkodliwości. Równocześnie, w ocenie Sądu, w sprawie powyższej nie zachodzą żadne szczególne względy, które uzasadniałyby zastosowanie zasady pełnej absorpcji w odniesieniu do orzeczonych kar jednostkowych. Poza tym na niekorzyść skazanego ewidentnie przemawia jego dotychczasowa wielokrotna karalność. Skazany dopuścił się bowiem wielu przestępstw, co niewątpliwie świadczy o daleko posuniętym procesie jego demoralizacji (karta karna - k. 241-243). Fakt dokonania wielu przestępstw o czym mowa wyżej nie może z kolei być dla skazanego swoistą premią, która spowodowałaby, że w wyniku pochłonięcia zgodnie z zasadą absorpcji kar łagodniejszych nie poniósłby kary za te przestępstwa. Przeciwko takiemu rozstrzygnięciu przemawiają względy sprawiedliwości społecznej oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Jako okoliczność przemawiającą na korzyść T. D. Sąd wziął pod uwagę stosunkowo dobrą opinię o nim z zakładu karnego (opinia o skazanym k. 244-245) i z miejsca zamieszkania (kwestionariusz wywiadu środowiskowego k. 151-153), które dają podstawy do pozytywnej prognozy na przyszłość. Mając powyższe na uwadze oraz to, że wymierzona kara łączna pozbawienia wolności nie przekracza roku Sąd na podstawie art. 20§2 kks w zw. z art. 89§1 kk uznając, że zostały spełnione przesłanki określone w art. 69§1 i 2 kk oraz że jest to wystarczające do osiągnięcia celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa na podstawie art. 70§1 kk wykonanie orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił tytułem próby na okres lat 2, a nadto zobowiązał go na podstawie art. 72§1 pkt 1 kk, który to przepis ma charakter obligatoryjny, gdyż nie orzeczono środka karnego do informowania sądu na piśmie co 6 miesięcy o przebiegu okresu próby. Reasumując, Sąd doszedł do przekonania, że zastosowanie zasady mieszanej tj. częściowej absorpcji i częściowej kumulacji, jest w pełni uzasadnione, a wymierzone kara łączna pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz grzywny w wysokości 700 stawek przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 100 zł spełnią cele w zakresie prewencji indywidualnej i ogólnej. 1.Wymiar Środka karnego Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego ------------------------- 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3. 4. 5. Na podstawie art. 577 kpk sąd na poczet orzeczonej kary łącznej grzywny zaliczył skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w związku z odbywaniem zastępczej kary pozbawienia wolności w sprawie II K 1131/18 SR w Ełku od dnia 23.03.2021 r. do dnia 28.05.2021 r. i przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolność równa się dwóm dziennym stawkom grzywny uznał grzywnę za wykonaną w wysokości 132 stawek. Na podstawie art. 576§1 kk sąd stwierdził, iż połączone wyroki w zakresie nie objętym wyrokiem łącznym podlegają odrębnemu wykonaniu. Na podstawie art. 572 kpk postępowanie odnośnie wyroku opisanego w pkt VI w części orzeczonej nim kary 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz wyroku SR w Olsztynie w sprawie IIK 1869/19 opisanego w pkt X umorzono z uwagi na brak warunków do wydania wyroku łącznego, gdyż zachodziła przesłanka negatywna określona w art. 85§2 kk albowiem kary orzeczone powyższymi wyrokami zostały wykonane. 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Kosztami postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego obciążono Skarb Państwa na podstawie art. 624§1 kpk w zw. z art. 17 ust 1 i 2 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych z uwagi na ustalenia dotyczące sytuacji majątkowej, rodzinnej i dochodów jakie potencjalnie skazany może osiągnąć w przyszłości a także w związku z orzeczoną kara grzywny. 1.PODPIS

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

II KK 271/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący)‎SSN Andrzej Stępka‎SSN Paweł Wiliński (sprawozdawca)Protokolant Agnieszka Niewiadomska w sprawie B.W.‎oskarżonego z art. 107 § 1 k.k.s. i inne‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 26 kwietnia 2023 r., przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Grzegorza Krysmanna,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego‎od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie‎z dnia 22 czerwca 2021 r., sygn. akt V Ka 275/21,‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie‎z dnia 17 grudnia 2020 r., sygn. akt III K 608/20, uchyla wyrok w zakresie rozstrzygnięcia o karze i w tej części przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Lublinie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 17 grudnia 2020 r., sygn. akt III K 608/20, Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie uznał oskarżonego B.W. za winnego dokonania zarzucanych mu pięciu przestępstw skarbowych z art. 107 § 1 k.k.s., ustalając, że uczynił on sobie z ich popełniania stałe źródło dochodu w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s. oraz że dopuścił się ich dokonania w warunkach ciągu przestępstw w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 3 k.k.s., za co wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 350 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 zł.

Nadto, orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia działalności gospodarczej związanej z organizowaniem gier hazardowych na okres 3 lat, przepadek dowodów rzeczowych w postaci urządzeń do gier wraz ze znajdującymi się wewnątrz tych urządzeń środkami pieniężnymi.Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego Sąd Okręgowy w Lublinie, wyrokiem z dnia 22 czerwca 2021 r., sygn. akt V Ka 275/21, przy zastosowaniu art. 455 k.p.k., art. 440 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt. 1 k.p.k. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że z opisów czynów przypisanych oskarżonemu wyeliminował sformułowania „przy czym z popełnionych wielokrotnie przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu”, zaś z kwalifikacji prawnej tych czynów art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s. Wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności Sąd warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat, a karę grzywny złagodził do 260 stawek dziennych.

W pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Kasację od powyższego orzeczenia wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając wyrok na niekorzyść oskarżonego B.W. w zakresie rozstrzygnięć zawartych w pkt I ppkt 1-3 części dyspozytywnej dotyczących wymiaru kary i zarzucając mu: „rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 455 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., polegające na przeprowadzeniu przez Sąd Okręgowy nieprawidłowej kontroli odwoławczej, poza granicami stawianych rozstrzygnięciu zarzutów i wydaniu orzeczenia reformatoryjnego, na skutek wyrażenia wadliwego, rażąco naruszającego przepisy art. 37 § 1 pkt 2 i 3 k.k.s. poglądu, iż wobec sprawcy, który dopuścił się przestępstw skarbowych z art. 107 § 1 k.k.s. w warunkach opisanych w treści art. 37 § 1 pkt 3 k.k.s., z tego tylko tytułu, wyłączona jest możliwość przyjęcia, iż mógł on uczynić sobie z ich „popełnienia” stałe źródło dochodu, podczas gdy z brzmienia wskazanych przepisów w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że Sąd stosuje nadzwyczajne obostrzenie kary zarówno w sytuacji, kiedy sprawca uczynił sobie z popełniania przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu, jak i wówczas, gdy popełnia dwa albo więcej przestępstw skarbowych, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z nich i każdy z tych czynów wyczerpuje znamiona przestępstwa skarbowego określonego w tym samym przepisie, a odstępy czasu pomiędzy nimi nie są długie, gdzie równolegle na mocy art. 57 § 1 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k.s., Sąd wymierzając karę nadzwyczajnie obostrzoną, bierze jednocześnie pod uwagę wszystkie zbiegające się podstawy jej obostrzenia, a tym samym wobec statuowanego w treści art. 37 § 1 k.k.s. in principia obligatoryjnego charakteru instytucji nadzwyczajnego obostrzenia kary, przy niekwestionowanych przez Sąd ad quem ustaleniach faktycznych Sądu meriti, na podstawie których przypisano oskarżonemu w warunkach ciągu pięć przestępstw skarbowych oraz wskazujących na uczynienie sobie przez B.W. stałego źródła dochodu z przypisanych czynów, w niniejszej sprawie zaistniały dwie niezależne od siebie, stosowane łącznie przesłanki, do obligatoryjnego nadzwyczajnego obostrzenia kary wyrażone w treści w art. 37 § 1 pkt 2 i 3 k.k.s., mające łącznie wpływ na jej wymiar, co finalnie powinno doprowadzić Sąd Okręgowy do konstatacji, iż nie zachodzą przesłanki do zmiany wyroku Sądu Rejonowego we wskazanym powyżej zakresie, a w konsekwencji także do zmiany orzeczenia o karze.”Podnosząc powyższe, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie w tym zakresie sprawy Sądowi Okręgowemu w Lublinie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.W odpowiedzi na kasację obrońca oskarżonego wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się zasadna prowadząc do konieczności uchylenia wyroku w zaskarżonej części i przekazania sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Sąd Okręgowy w Lublinie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego uznając podniesione w niej zarzuty za niezasadne. Jednocześnie, działając na podstawie art. 455 k.p.k. i art. 440 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt. 1 k.p.k. stwierdził konieczność modyfikacji zapadłego wyroku poprzez W. stwierdzenia, że sprawca z popełnionych wielokrotnie przestępstw uczynił sobie stałe eliminację z opisów przypisanych oskarżonemu czynów sformułowania „przy czym z popełnionych wielokrotnie przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu”, zaś z kwalifikacji prawnej tych czynów art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s. Podstawą tej zmiany był pogląd, że przyjęcie kwalifikacji z art. 37 § 1 pkt. 2 k.k.s. jest niemożliwe wobec równoczesnego ustalenia przez Sąd I instancji, że przestępstw skarbowych dopuścił się skazany w warunkach ciągu przestępstw.

Rację ma skarżący, że stanowisko wyrażone przez Sąd odwoławczy jest błędne. Wprawdzie w doktrynie i orzecznictwie w sprawach karnych toczy się spór o to, czy możliwe jest przyjęcie, że sprawca czyni sobie z popełnienia przestępstw stałe źródło dochodu, jednak dotyczy to przestępstw popełnionych w warunkach czynu ciągłego, a nie w odniesieniu do ciągu przestępstw. Nie przesądzając braku możliwości przyjęcia, w konkretnym układzie okoliczności, że popełnienie przestępstwa w warunkach czynu ciągłego może wskazywać na to, że sprawca uczynił sobie z niego stałe źródło dochodu, należy wskazać, że z pewnością skutek taki wiązać można z zachowaniem przestępczym polegającym na popełnieniu wielu przestępstw (w tym przypadku pięciu).

Wszak właśnie przyjęcie, że sprawca popełnia przestępstwa karno skarbowe w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem tej samej sposobności może, z uwzględnieniem charakteru tych przestępstw prowadzić do ustalenia, że w ten sposób sprawca czyni z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu. W niniejszej sprawie taka sytuacja miała miejsce. Wyrokiem Sądu I instancji przypisano skazanemu popełnienie pięciu przestępstw karno skarbowych, przy przyjęciu, że skazany z popełnionych wielokrotnie przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu.

Brak zaś w obowiązującym stanie prawnym podstaw do wyłączenia możliwości kumulatywnego zastosowania obligatoryjnych podstaw nadzwyczajnego obostrzenia kary, o których mowa w art. 37 § 1 pkt. 2 i pkt. 3 k.k.s. Stanowisko Sądu odwoławczego jest zatem błędne oraz wskazuje na wadliwą kontrolę wyroku Sądu I instancji dokonaną przy powołaniu się na treść przepisów art. 455 k.p.k., art. 440 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt. 1 k.p.k. poza granicami apelacji. Skutkiem tego uchybienia była zmiana wyroku Sądu I instancji, polegająca na wyeliminowaniu z opisu czynów przypisanych B.

źródło dochodu, złagodzenie warunków orzeczonej kary, redukcja wymierzonej kary grzywny, a nadto eliminacja z podstawy prawnej skazania przepisu art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s. Postąpienie takie wskazuje jednoznacznie na naruszenie wymogów prawidłowej kontroli odwoławczej, o której mowa w art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. Naruszenie to ma niewątpliwie charakter rażący, a jednocześnie miało ono wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Niezależnie od powyższego dokonana poza granicami zaskarżenia kontrola odwoławcza doprowadziła Sąd II instancji do pominięcia w wydanym rozstrzygnięciu faktu, że zastosowanie obligatoryjnego nadzwyczajnego obostrzenia kary wynikało w tej sprawie nie z jednej lecz dwóch zaistniałych niezależnie od siebie podstaw.

Drugą z nich była przesłanka wskazana w art. 37 § 1 pkt 3 k.k.s. Zgodnie z tym przepisem obligatoryjne jest nadzwyczajne obostrzenie kary jeśli sprawca popełnia dwa albo więcej przestępstw skarbowych, zanim zapadł pierwszy wyrok choćby nieprawomocny, co do któregokolwiek z nich i każdy z tych czynów wyczerpuje znamiona przestępstwa skarbowego określonego w tym samym przepisie (zob. uchwała SN z dnia 19 sierpnia 1999 r., I KZP 24/99). Taka właśnie sytuacja wystąpiła w niniejszej prawie, w której skazano oskarżonego za pięć przestępstw karno skarbowych.

Już zatem tylko z tego powodu zastosowanie nadzwyczajnego obostrzenia kary, jak uczynił to Sąd I instancji było w niniejszym postępowaniu obligatoryjne. Obowiązkiem Sądu odwoławczego rozpoznającego ponownie w postępowaniu odwoławczym sprawę, w zakresie w jakim została mu ona przekazana, będzie ponowne ukształtowanie granic odpowiedzialności karnej skarbowej skazanego. Zasada lojalności procesowej oraz reguły rzetelnego postępowania nakazują jednak także rozważenie przez ten Sąd szczególnych konsekwencji rażącego naruszenia przepisów procesowych, do którego doszło poza granicami wniesionej przez obrońcę skazanego apelacji, a więc w zakresie w jakim obrona zarzutów nie formułowała.

W wyniku tego błędu dokonana została przez Sąd Okręgowy w Lublinie zmiana warunków wykonania kary pozbawienia wolności poprzez warunkowe zawieszenie jej wykonania z wyznaczeniem 2 letniego okresu próby. Sąd Okręgowy winien zatem wziąć także i tę okoliczność pod uwagę, oceniając zwłaszcza przebieg okresu próby, dotychczasowy czas jej trwania, zachowanie skazanego i wynikającą z tego prognozę kryminalną, tak aby kształtując na nowo wymiar kary miał w polu widzenia nie tylko obowiązki wynikające z art. 37 § 1 pkt. 2 i 3 k.k.s. ale także szczególne okoliczności sprawy, wynikłe z błędu występującego po stronie Sądu odwoławczego, orzekającego poza granicami apelacji.

Tym samym szczególnego wyważenia wymaga w tej sprawie nakaz zgodnego z prawem ukształtowania podstaw odpowiedzialności karnej i adekwatnego do niej wymiaru kary z potrzebą zachowania reguł rzetelnego postępowania, lojalnego wobec skazanego jako strony procesu, na którą uchybienia procesowe popełnione bez jej udziału nie powinny negatywnie oddziaływać.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.[SOP][as]