II KK 270/18 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KK 270/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lutego 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Rafał Malarski‎SSN Piotr MirekProtokolant Marta Brylińska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Andrzeja Pogorzelskiego,‎w sprawie J. W. F.‎skazanego z art. 286 § 1 k.k. i in.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 12 lutego 2019 r.‎kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na niekorzyść (PK IV Ksk […])‎od wyroku Sądu Rejonowego w W.‎z dnia 6 grudnia 2017 r., sygn. akt III K […], uchyla zaskarżony wyrok w odniesieniu do J.

W. F. w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIESąd Rejonowy w W. wyrokiem z dnia 6 grudnia 2017 r., sygn. akt III K […] (k. 2319 - 2342) skazał m.in. J. W. F.:- w punkcie 3. wyroku - za popełnienie 8 przestępstw kwalifikowanych z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i uznając, że stanowią one ciąg przestępstw, wymierzył za nie, na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., karę roku pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. orzekł grzywnę 100 (stu) stawek dziennych, przy ustaleniu, na podstawie art. 33 § 3 k.k., wysokości jednej stawki dziennej na 10 (dziesięć) zł;- w punkcie 5. wyroku - za czyn wyczerpujący znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. wymierzył karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. orzekł grzywnę 40 (czterdziestu) stawek dziennych, przy ustaleniu, na podstawie art. 33 § 3 k.k., wysokości jednej stawki dziennej na 10 (dziesięć) zł;- w punkcie 7. wyroku, na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i § 2 k.k., w miejsce orzeczonych kar jednostkowych pozbawienia wolności i grzywny, orzekł kary łączne 11 (jedenastu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na 10 (dziesięć) zł.Wykonanie jednostkowych kar pozbawienia wolności oraz kary łącznej warunkowo zawiesił na dwuletni okres próby.Wyrok, w stosunku do J.

W. F., uprawomocnił się z dniem 14 grudnia 2017 r.Zaskarżył go kasacją Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej, na niekorzyść J. W. F., zarzucając „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie przepisu art. 86 § 1 k.k., polegające na wymierzeniu skazanemu J. W. F. kary łącznej w wymiarze 11 miesięcy pozbawienia wolności pomimo tego, że najwyższą z jednostkowych kar podlegających łączeniu, wymierzoną na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., była kara roku pozbawienia wolności”.Autor kasacji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W..Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja zasługiwała na uwzględnienie.

Wprawdzie Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego w W., w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej, które zawierało rozstrzygnięcia o karze łącznej pozbawienia wolności i karze łącznej grzywny, ale wyraźnie w zarzucie kasacji i w jej uzasadnieniu zostało wyartykułowane zawężenie zaskarżenia do kary łącznej pozbawienia wolności. Taki sposób wskazania uchybienia Sądu a quo determinował również zakres rozpoznania sprawy przez Sąd Najwyższy.Podniesione w kasacji naruszenie art. 86 § 1 k.k. jest oczywiste.

Skoro do połączenia pozostawały dwie kary pozbawienia wolności – jedna w wymiarze roku, a druga w wymiarze 6 miesięcy, to ustalenie wysokości kary łącznej pozbawienia wolności w postaci jedenastu miesięcy było błędne. Wszak przepis ten w sposób jasny określa granice wymiaru kary łącznej „od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy…”.Tak rażące uchybienie wymaga korekty, by zaskarżony wyrok był zgodny z prawem.Z tych powodów Sąd Najwyższy wydał żądane przez skarżącego orzeczenie o charakterze kasatoryjnym (art. 537 § 2 k.p.k.), w części dotyczącej J.

W. F..