II KK 27/23 · Sąd Najwyższy

II KK 27/23 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2023 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron, sprawy K. W., skazanej z art. 207 § 1 k.k., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2022 r., sygn. IX Ka 371/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie z dnia 30 września 2021 r., sygn. XIV K 494/18, na podstawie art. 531 § 1 zd. pierwsze k.p.k. p o s t a n o w i ł:

1. pozostawić kasację bez rozpoznania;

2. obciążyć skazaną K. W. kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne.

UZASADNIENIE

Kasację obrońcy skazanej K. W. adw. K. K. należało pozostawić bez rozpoznania  jako niedopuszczalną z mocy ustawy.Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy tylko nadzwyczajnych środków zaskarżenia wnoszonych z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji wnoszonych przez jeden z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.).W zapadłym w sprawie wyroku sądu a quo (utrzymanym następnie w mocy zaskarżonym obecnie kasacją wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn.

IX Ka 371/22), za przypisane skazanej czyny zakwalifikowane jako przestępstwa z art. 207 § 1 k.k. wymierzono K. W. jednostkowe kary ograniczenia wolności; finalnie kary te zostały połączone w karę łączną dwóch lat ograniczenia wolności (pkt. IV wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie z dnia 30 września 2021 r.). W kasacji wniesionej przez obrońcę  co jednoznacznie wynika tak z treści zarzutów zawartych w petitum, jak i z jej części motywacyjnej  nie nawiązano do żadnego z uchybień określonych w treści przepisu art. 439 § 1 k.p.k.

Tak zredagowana kasacja  w świetle jednoznacznej treści dyspozycji art. 523 § 2 k.p.k.  jest niedopuszczalna. W efekcie musiało to skutkować pozostawieniem jej bez rozpoznania na podstawie brzmienia przepisów art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k. a contrario.Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w części dyspozytywnej (pkt 1), obciążając jednocześnie  na zasadzie art. 637a k.p.k. w zw. art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.  kosztami postępowania kasacyjnego skazaną K.

W. (pkt 2). [ł.n]