II KK 260/24 · Sąd Najwyższy

II KK 260/24 POSTANOWIENIE Dnia 10 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie A. M. skazanego za przestępstwo z art. 286§3 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 10 lipca 2024 r. z urzędu kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawiez dnia 29 sierpnia 2023r., sygn. akt VI Ka 467/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 19 stycznia 2023 r., sygn. akt IV K 621/19 na podstawie art. 531§1 k.p.k. w zw. z art. 530§2 k.p.k. w zw. z art. 429§1 k.p.k. postanowił:

1. kasację pozostawić bez rozpoznania;

2. obciążyć A. M. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 19 stycznia 2023r., wydanym w sprawie o sygn. akt IV K 621/19, A. M. został uznany winnym popełnienia przestępstwa z art. 286§3 k.k., za które wymierzono mu karę grzywny w wymiarze 160 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 zł.Powyższe orzeczenie, na skutek wywiedzenia apelacji przez skazanego i jego obrońcę, zostało utrzymane w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2023r., sygn. akt VI Ka 467/23.Aktualnie kasację od tego wyroku wywiódł obrońca skazanego, podnosząc zarzuty naruszenia przez Sąd Odwoławczy prawa procesowego, tj. art. 433§2 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.W wyniku analizy treści kasacji należało stwierdzić, że jest ona niedopuszczalna z mocy ustawy i chociaż była wadliwie przyjęta, obecnie należało pozostawić ją bez rozpoznania.

Zgodnie z treścią art. 523§2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, a w sytuacji skazania na inną karę niż kara bezwzględnego pozbawienia wolności, dla możliwości wniesienia kasacji przez stronę, konieczne jest podniesienie zarzutu opartego na jednej z przesłanek wymienionych w art. 439§1 k.p.k. (art. 523§4 pkt 1 k.p.k.).W niniejszym postępowaniu wobec A. M. co prawda zapadł wyrok skazujący, z tym że wymierzono wobec niego karę grzywny.

Jednocześnie w wywiedzionej kasacji obrońca postawił zarzut rażącego naruszenia prawa, nie zaś uchybienia o charakterze bezwzględnej przesłanki odwoławczej. Mając na względzie dyspozycję art. 523§2 k.p.k. należało go uznać za niekasacyjny, a tym samym kasację uznać za niedopuszczalną z mocy prawa.Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [PGW](r.g.) ‎