Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II KK 249/14 AI generated

Supreme Court dismisses prisoner's request to suspend sentence execution pending cassation appeal.

Case Number II KK 249/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the convicted defendant's request to suspend the execution of his ten-year prison sentence while his cassation appeal was pending. The defendant argued that the witness's testimony was false and that executing the sentence before the appeal would cause irreparable harm. The court held that mere questioning of witness credibility does not meet the exceptional circumstances required to override the principle of immediate enforceability under the Code of Criminal Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 532 § 1 k.p.k.; The execution of a final criminal sentence must proceed immediately unless exceptional circumstances exist that would cause particularly grievous and practically irreversible consequences to the convicted person.

Keywords

AI generated
immediate enforceability suspension of sentence cassation appeal exceptional circumstances witness credibility irreversible consequences Code of Criminal Procedure

Cited Legislation

AI generated
art. 532 § 1 k.p.k.
L., na które wskazuje skazany we wniosku, nie jest okolicznością, by badanie sprawy przez pryzmat przesłanek określonych w art. 532 § 1 k.p.k. przesądzało o konieczności przełamania reguły bezzwłocznego wykonania prawomocnego wyroku.
art. 148 § 1 k.k
K.‎skazanego z art. 148 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 28 stycznia 2015 r.,‎wniosku skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczonej kary p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić
art. 532 § 1 k.p.k
L., na które wskazuje skazany we wniosku, nie jest okolicznością, by badanie sprawy przez pryzmat przesłanek określonych w art. 532 § 1 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KK 249/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 stycznia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie D. K.‎skazanego z art. 148 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 28 stycznia 2015 r.,‎wniosku skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczonej kary p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 23 maja 2014 r., sygn. akt II AKa […], utrzymującym w mocy orzeczenie Sądu Okręgowego w W. z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt XII K […], D. K. został skazany na karę 10 lat pozbawienia wolności.W dniu 27 stycznia 2015 r. wpłynął do Sądu Najwyższego wniosek skazanego D. K. o wstrzymanie wykonania orzeczonej kary do czasu rozpoznania wniesionej na jego korzyść kasacji (termin rozprawy kasacyjnej został wyznaczony na dzień 25 lutego 2015 r.). W uzasadnieniu wniosku skazany obszernie odnosi się do zeznań świadka J.

L., uznając iż są one nieprawdziwe, a świadek niejednokrotnie „kłamał i to kłamał z premedytacją.” Na wstępie należy podkreślić, że samo złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczonej kary i kwestionowanie w nim prawdziwości zeznań świadka nie uzasadnia odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń. Konieczne jest bowiem zaistnienie wyjątkowych względów pozwalających na ustalenie, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki.

Istnienia takich względów w rozpoznawanej sprawie skazany D. K. jednak nie wykazał. Zaistnienie w sprawie uchybień w zakresie oceny prawdziwości zeznań świadka J. L., na które wskazuje skazany we wniosku, nie jest okolicznością, by badanie sprawy przez pryzmat przesłanek określonych w art. 532 § 1 k.p.k. przesądzało o konieczności przełamania reguły bezzwłocznego wykonania prawomocnego wyroku. Stąd też Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, iż nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł jak na wstępie. [aw]