II KK 236/26 · Sąd Najwyższy

II KK 236/26 POSTANOWIENIE Dnia 3 lipca 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie R. S. skazanego za czyn z art. 197 § 3 pkt 2 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 lipca 2026 r., wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 3 grudnia 2025 r., sygn. akt II AKa 239/24 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 3 czerwca 2024 r., sygn. akt IV K 283/23 na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Obrońca skazanego R. S. w kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 3 grudnia 2025 r., sygn. akt II AKa 239/24 , wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania wyżej opisanego wyroku do czasu rozpoznania kasacji.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek obrońcy nie zasługiwał na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że sam fakt wniesienia kasacji nie stanowi dostatecznej podstawy do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku. Zgodnie z regułą wyrażoną w art. 9 § 1 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne, a wyrok – w myśl art. 9 § 2 k.k.w. - staje się wykonalny z chwilą jego uprawomocnienia.

Regulacja art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a wobec tego nie podlega wykładni rozszerzającej. Zastosowanie instytucji uregulowanej we wskazanym przepisie winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami – mającymi swoje zakotwiczenie w treści podniesionych zarzutów kasacyjnych lub podstawach kasacyjnych branych pod uwagę z urzędu – prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla osoby skazanej zbyt poważne skutki. Tego rodzaju sytuacja, mimo uznania przez Sąd Najwyższy, że kasacja obrońcy skazanego R.

S. powinna zostać rozpoznana na rozprawie, w niniejszej sprawie nie zachodzi.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia. [J.J.] [r.g.]