II KK 199/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KK 199/12 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 sierpnia 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący)‎SSN Rafał Malarski‎SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca)Protokolant Monika Sieczko w sprawie K. K. uznanego za winnego popełnienia przestępstwa z art. 178a § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 29 sierpnia 2012r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść K. K. od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 6 marca 2012r., 1. uchyla zaskarżony wyrok w zakresie orzeczenia o karze grzywny, 2. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 6 marca 2012 r. uznał oskarżonego K. K. za winnego tego, że w dniu 29 grudnia 2011 r. w W. przy ulicy C. umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w art. 45 ust. 1 pkt 1 Ustawy Prawo o ruchu drogowym w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości [0,55 mg/l, 0,54 mg/l, 0,46 mg/l] w wydychanym powietrzu, kierował rowerem po drodze publicznej, tj. o przestępstwo z art. 178a § 2 k.k. i na podstawie art. 66 § 1 i 2 k.k. i art. 67 § 1 k.k. warunkowo umorzył postępowanie karne na okres roku próby.

Na podstawie art. 177a § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego karę 50 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł oraz zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe.Wyrok ten uprawomocnił się w pierwszej instancji.Kasację od tego wyroku na korzyść oskarżonego wyniósł Prokurator Generalny zaskarżając go w części dotyczącej orzeczenia o karze grzywny i zarzucił rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie przepisów prawa karnego procesowego – art. 342 § 1 i 2 k.p.k., polegające na orzeczeniu o warunkowym umorzeniu postępowania wobec K.

K. z określeniem okresu próby, przy jednoczesnym wymierzeniu na podstawie art. 178a § 2 k.k. kary grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 zł. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze grzywny zawartego w pkt 2 jego części dyspozytywnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co powoduje jej uwzględnienie w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Należy jedynie dodatkowo wskazać, że niezależnie od podniesionego w kasacji zarzutu rażącego naruszenie art. 342 § 1 i 2 k.p.k., Sąd pierwszej instancji dopuścił się przede wszystkim rażącej obrazy przepisów prawa materialnego stosując jednocześnie dwa środki reakcji karnej, tj.

środek probacyjny w postaci warunkowego umorzenia postępowania oraz karę grzywny w sytuacji, gdy ustawodawca nie przewiduje ich kumulacji. Przemawia za tym wykładnia językowa i systemowa przepisów kodeksu karnego. Odrębnie bowiem uregulowano kary (Rozdział IV) oraz środki związane z poddaniem sprawcy próbie (Rozdział VIII). W tym ostatnim rozdziale unormowano m.in. instytucję warunkowego umorzenia postępowania. Z treści przepisów art. 66 k.k. i art. 67 k.k. wynika, że warunkowe umorzenie postępowania jest samoistnym środkiem probacyjnym, który nie jest związany ze skazaniem sprawcy, a tym samym nie może zostać połączony z wymierzeniem mu kary.

Z tych też względów Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w zakresie dotyczącym orzeczenia kary grzywny obok warunkowego umorzenia postępowania karnego.