Legislator Case Law & Legislation
II KK 191/23 AI generated

II KK 191/23 · Sąd Najwyższy

Case Number II KK 191/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

W dniu 28 kwietnia 2023 r. wpłynęła do Sądu Najwyższego kasacja obrońcy skazanego L. M. od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 28 lipca 2022 r., sygn. akt V Ka 373/22. Zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Karnej z dnia 19 lutego 2024 r., sprawa przydzielona została do rozpoznania sędziom Sądu Najwyższego: Antoniemu Bojańczykowi, Markowi Motukowi oraz Annie Dziergawce. Po zawiadomieniu stron o wyznaczonym składzie, obrońca skazanego w pierwszej kolejności na podstawie art. 29 § 5 uSN, a następnie (po odrzuceniu wniosku z powodów formalnych) w dniu 12 lutego 2025 r., na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. złożył wniosek o wyłącznie w/w Sędziów od udziału w przedmiotowej sprawie.

Legislator headnote

AI generated

art. 271 § 3 k.k, art. 11 § 2 k.k, art. 41 § 1 k.p.k, art. 42 § 1 k.p.k, art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k, art. 41 k.p.k; II KK 191/23 · Sąd Najwyższy: Wadliwość tej procedury wykazana została w uchwałach trzech połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. (BSA I-4110-1/20) oraz składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22. Z tych orzeczeń wynika przede wszystkim, że sam fakt brania udziału w orzekaniu osoby powołanej na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w tym trybie prowadzi do nienależytej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.W myśl art. 41 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Keywords

AI generated
recusal of public prosecutors administrative status of officials extraordinary plea of nullity disbarment of advocate judicial independence stay of removal

Cited Legislation

AI generated
art. 271 § 3 k.k
skazanego z art. 271 § 3 k.k.
art. 11 § 2 k.k
art. 41 § 1 k.p.k
wniosku obrońcy skazanego o wyłączeniu od udziału w sprawie II KK 191/23 sędziów Sądu Najwyższego Zbigniewa Kapińskiego, Adama Rocha i Stanisława Stankiewicza, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k., art.
art. 42 § 1 k.p.k
41 § 1 k.p.k., art. 42 § 1 i 4 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, w składzie Sądu Najwyższego, prowadzi w każdym przypadku do nienależytej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 41 k.p.k
439 § 1 pkt 2 k.p.k.W myśl art. 41 k.p.k.
art. 45 ust. 1 Konstytucji
1 EKPC, standardu konstytucyjnego (art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej), w konsekwencji do uznania, że sąd z ich udziałem będzie sądem nienależycie obsadzonym w rozumieniu art.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
IV KK 302/20
Obrońca skazanego L. K. pismem z dnia 12 maja 2025 r. (k. 948 i n.) zawnioskował o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego: Zbigniewa Kapińskiego, Adama Rocha i Stanisława Stankiewicza od rozpoznania sprawy IV KK 302/20, sygnalizując że w stosunku do tych sędziów występują okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w niniejszej sprawie, a mianowicie fakt powołania ww. osób przez Prezydenta RP na stanowisko sędziów Sądu Najwyższego w wyniku uchwały Krajowej Rady Sądownictwa, której skład został ukształtowany na mocy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3).Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Inicjatywa obrońcy skazanego zasługiwała na uwzględnienie.Jeśli chodzi o kwestię wadliwości powołania sędziów, związaną z udziałem w procesie nominacyjnym Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej w trybie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.
II KK 167/23
II KK 167/23 POSTANOWIENIE Dnia 29 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie skazanego G.
II KK 360/23
Obrońca J. S. zwrócił się o wyłączenie od udziału w rozpoznawaniu kasacji zarejestrowanej w Sądzie Najwyższym pod syg. akt II KK 360/23 z uwagi na uzasadnione wątpliwości co do jego bezwstronności, a które to wątpliwości łączą się z ryzykiem uznania w przyszłości, że w sprawie wystąpiło uchybienie w postaci bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci nienależytej obsady sądu. Wnioskodawca, wskazując na wadliwy tryb powołania sędziego Adama Rocha do orzekania w Sądzie Najwyższym, powołał się na dotychczasowe orzecznictwo tegoż Sądu jak również Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
III KK 286/23
III KK 286/23 POSTANOWIENIE Dnia 16 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2026 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

II KK 191/23 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 24 kwietnia 2025 r. w sprawie L. M. skazanego z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. wniosku obrońcy skazanego o wyłączeniu od udziału w sprawie II KK 191/23 sędziów Sądu Najwyższego Zbigniewa Kapińskiego, Adama Rocha i Stanisława Stankiewicza, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k., art. 42 § 1 i 4 k.p.k. i art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, p o s t a n o w i ł wyłączyć Sędziów Sądu Najwyższego - Zbigniewa Kapińskiego, Adama Rocha i Stanisława Stankiewicza od rozpoznania sprawy kasacyjnej II KK 191/23.

UZASADNIENIE

W dniu 28 kwietnia 2023 r. wpłynęła do Sądu Najwyższego kasacja obrońcy skazanego L. M. od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 28 lipca 2022 r., sygn. akt V Ka 373/22. Zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Karnej z dnia 19 lutego 2024 r., sprawa przydzielona została do rozpoznania sędziom Sądu Najwyższego: Antoniemu Bojańczykowi, Markowi Motukowi oraz Annie Dziergawce. Po zawiadomieniu stron o wyznaczonym składzie, obrońca skazanego w pierwszej kolejności na podstawie art. 29 § 5 uSN, a następnie (po odrzuceniu wniosku z powodów formalnych) w dniu 12 lutego 2025 r., na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. złożył wniosek o wyłącznie w/w Sędziów od udziału w przedmiotowej sprawie.

W uzasadnieniu tego drugiego wniosku wskazano, że sędziowie, którym przydzielono sprawę, zostali powołani na stanowiska sędziów Sądu Najwyższego w wyniku rekomendacji Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, co w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz trybunałów międzynarodowych powoduje, iż sąd z udziałem tak powołanych sędziów nie stanowi niezależnego i bezstronnego sądu ustanowionego ustawą. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2025 r.

Sąd Najwyższy postanowił wyłączyć Sędziów SN: Antoniego Bojańczyka, Marka Motuka oraz Annę Dziergawkę od rozpoznania sprawy kasacyjnej II KK 191/23.Następnie, zarządzeniem z dnia 6 marca 2025 r. sprawa przydzielona została do rozpoznania sędziom Sądu Najwyższego: Adamowi Rochowi, Zbigniewowi Kapińskiemu i Stanisławowi Stankiewiczowi.W dniu 19 marca 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego L. M. adw. P. B. o wyłączenie tych Sędziów od rozpoznania w niniejszej sprawie kasacji. Wniosek ten powoływał się na te same względy, które sformułowane zostały we wniosku z dnia 12 lutego 2025 r.

Podnosił, że udział osoby powołanej na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego w wyniku rekomendacji Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, w składzie Sądu Najwyższego, prowadzi w każdym przypadku do nienależytej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek obrońcy zasługuje na uwzględnienie.Sędziowie Zbigniew Kapiński, Adam Roch i Stanisław Stankiewicz zostali powołani na stanowiska sędziów Izby Karnej Sądu Najwyższego w wyniku rekomendacji wydanej przez Krajową Radę Sądownictwa w składzie określonym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.

Wadliwość tej procedury wykazana została w uchwałach trzech połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. (BSA I-4110-1/20) oraz składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22. Z tych orzeczeń wynika przede wszystkim, że sam fakt brania udziału w orzekaniu osoby powołanej na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w tym trybie prowadzi do nienależytej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.W myśl art. 41 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Sąd Najwyższy wielokrotnie już stwierdzał, że wyłączenie sędziego zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. powinno nastąpić nie tylko w sytuacji, gdy istnieje okoliczność tego rodzaju, iż mogłaby wywołać wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie, ale również wówczas, gdy orzekanie przez sędziego w sprawie mogłoby realnie prowadzić do znacznie poważniejszego uchybienia, tj. naruszenia standardu z art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności i uznania, że skład orzekający z udziałem sędziego nie stanowi niezależnego i bezstronnego sądu ustanowionego ustawą.

Taka właśnie sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie.Niewątpliwie bowiem okoliczności związane z uzyskaniem statusu sędziego Sądu Najwyższego przez sędziów Adama Rocha, Zbigniewa Kapińskiego i Stanisława Stankiewicza, w następstwie brania udziału w postępowaniu przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r. prowadziłyby, gdyby sędziowie ci zasiadali w składzie rozstrzygającym sprawę, do naruszenia standardu z art. 6 ust. 1 EKPC, standardu konstytucyjnego (art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej), w konsekwencji do uznania, że sąd z ich udziałem będzie sądem nienależycie obsadzonym w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Stanowisko to wynika z analizy dotychczasowego orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (por. orzeczenia ETPC w sprawach: Reczkowicz przeciwko Polsce, skarga 43447/19; Dolińska - Ficek i Ozimek przeciwko Polsce, skarga 49868/19 oraz Advance Pharma sp. z o.o. przeciwko Polsce, skarga 1469/20) oraz Sądu Najwyższego (por. uchwała połączonych trzech Izb Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/2020, OSNK 2020, z. 2, poz. 7; uchwała Sądu Najwyższego z 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22; postanowienia Sądu Najwyższego z: 16 września 2021 r., I KZ 29/21; 13 października 2021 r., II KO 30/21; 28 września 2022 r., IV KK 333/22; 27 lutego 2023 r., II KB 10/22).Z uwagi na to, że szerokie uzasadnienie w tym przedmiocie zawarto w pisemnych motywach przywołanych orzeczeń, ponowne przytaczanie tej argumentacji nie jest konieczne w sytuacji, w której Sąd Najwyższy rozpoznający wniosek w całości argumenty te aprobuje.

W zaistniałej sytuacji konieczne było wyłączenie Sędziów Sądu Najwyższego Adama Rocha, Zbigniewa Kapińskiego i Stanisława Stankiewicza od rozpoznania sprawy II KK 191/23. Kierując się powyższym, orzeczono jak na wstępie. [J.J.] [r.g.] ‎