Legislator Case Law & Legislation
II KK 178/26 AI generated

II KK 178/26 · Sąd Najwyższy

Case Number II KK 178/26
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 15 grudnia 2025 r., sygn. akt II Ka 657/25, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 13 czerwca 2025 r., sygn. akt II K 790/24, wniósł obrońca z urzędu skazanego, zaskarżając go w części utrzymującej w mocy skazanie za czyn z punktu I aktu oskarżenia, zakwalifikowany z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k.W skardze tej obrońca podniósł zarzuty:1. rażącego naruszenia prawa mającego wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez powierzchowne, nienależyte i odbiegające od standardów rzetelnego procesu rozpoznanie zarzutu z punktu 1a i 1b apelacji obrońcy.

Legislator headnote

AI generated

art. 279 § 1 k.k, art. 535 § 3 k.p.k, art. 64 § 2 k.k, art. 433 § 2 k.p.k, art. 457 § 3 k.p.k, art. 7 k.p.k; II KK 178/26 · Sąd Najwyższy: akt II Ka 657/25, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 13 czerwca 2025 r., sygn. akt II K 790/24, wniósł obrońca z urzędu skazanego, zaskarżając go w części utrzymującej w mocy skazanie za czyn z punktu I aktu oskarżenia, zakwalifikowany z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k.W skardze tej obrońca podniósł zarzuty:1. rażącego naruszenia prawa mającego wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez powierzchowne, nienależyte i odbiegające od standardów rzetelnego procesu rozpoznanie zarzutu z punktu 1a i 1b apelacji obrońcy.

Keywords

AI generated
implausible testimony credible explanation alibi prima facie evidence legal fiction hit-and-run

Cited Legislation

AI generated
art. 279 § 1 k.k
skazanego z art. 279 § 1 k.k.
art. 535 § 3 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 64 § 2 k.k
z art. 64 § 2 k.k.W skardze tej obrońca podniósł zarzuty:1.
art. 433 § 2 k.p.k
rażącego naruszenia prawa mającego wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 433 § 2 k.p.k.
art. 457 § 3 k.p.k
art. 7 k.p.k
Sąd Okręgowy zaniechał wnikliwej kontroli odwoławczej w zakresie zarzucanego Sądowi I instancji naruszenia art. 7 k.p.k.
art. 410 k.p.k
AI generated
II Ka 76/15
Sąd Rejonowy w Kole wyrokiem z dnia 20 stycznia 2015 roku w sprawie IIK 612/14 skazał L.
X K 767/22
Sygn. akt X K 767/22 7.WYROK 8.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 28 października 2022 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie w X Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia Marcin Kowal Protokolant: Emilia Drozd przy udziale Prokuratora -------------------------- po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2022 roku sprawy G. S. syna B. i L. z domu S. urodzonego w dniu (...) w Z. (Gruzja) oskarżonego o to, że: w dniu 4 lipca 2022 roku w W. przy ul. (...), na terenie Centrum Handlowego – (...), w sklepie (...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci koszulki P. – J. nr (...) o wartości 379,95 złotych za sztukę, koszulki P. – D. nr (...) o wartości 329,95 złotych za sztukę, o łącznej wartości strat 709,90 złotych, czym działał na szkodę firmy (...),(...) ul. (...), tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k. orzeka: I. oskarżonego G. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 278 § 1 k.k. skazuje go i wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 2 (dwóch) lat, III. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt X K 767/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I G. S. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej oskarżony wyczerpał całość znamion strony przedmiotowej oraz strony podmiotowej przestępstwa określonego w art. 278 § 1 k.k., albowiem w dniu 4 lipca 2022 r. w W., przy ul. (...), na terenie Centrum Handlowego – (...), w sklepie (...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci koszulki P. – J. nr (...) o wartości 379,95 zł. za sztukę, koszulki P. – D. nr (...) o wartości 329,95 zł. za sztukę, o łącznej wartości strat 709,90 zł., czym działał na szkodę firmy (...), (...), ul. (...) ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności G. S. I II kradzież wybór kary pozbawienia wolności, mimo że kara ta ma charakter kary ultima ratio uzasadniał fakt, że już na etapie orzeczniczym, jako iluzoryczna jawi się możliwość wykonania wobec oskarżonego kar o charakterze wolnościowym: kary grzywny (z uwagi na brak jakichkolwiek dochodów i majątku na terytorium Polski) oraz kary ograniczenia wolności (brak stałego miejsca pobytu w Polsce, krótkotrwały pobyt czasowy i okazjonalny, z zamiarem opuszczenia terytorium Polski) z powyższych względów nie rozważano zastosowania wobec oskarżonego art. 37a § 1 k.k. okoliczności obciążające zorganizowany sposób działania: z okoliczności popełnienia czynu wynika, że oskarżony współdziałał z innymi, nieustalonymi osobami przygotowanie przedmiotu służącego do popełnienia przestępstwa – plecak wyłożony folią aluminiową w celu uniemożliwienia uruchomienia systemu alarmującego o kradzieży okoliczności łagodzące stosunkowo niewielka wartość przedmiotu kradzieży odzyskanie przez pokrzywdzonego skradzionych rzeczy dotychczasowa niekaralność z uwagi na wymiar kary pozbawienia wolności (nieprzekraczający roku) oraz dotychczasową niekaralność oskarżonego, zastosowano wobec niego dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności (art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 k.k.) 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 7.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę pomimo treści art. 72 § 1 k.k. nie orzeczono wobec oskarżonego żadnego z obowiązków probacyjnych, o których mowa w tym przepisie, albowiem w realiach niniejszej sprawy orzekanie wobec oskarżonego któregokolwiek z tych obowiązków (z uwagi na ich treść) jawi się jako bezprzedmiotowe i niecelowe, gdyż w sprawie nie ujawniły się żadne okoliczności faktyczne, które uzasadniałyby orzeczenie któregoś z wymienionych w powołanym przepisie obowiązków ze względu na treść obowiązków, o których mowa w art. 72 § 1 k.k., jako jedyny do rozważenia był obowiązek w postaci informowania sądu lub kuratora o przebiegu okresu próby, jednak orzekanie tego obowiązku z uwagi na faktyczny brak możliwości jego wykonania jawi się jako sztuczne; wszak z depozycji samego oskarżonego wynika, że nie ma on miejsca stałego pobytu w Polsce, co więcej – na terytorium Polski znalazł się przejazdem orzeczenie tego obowiązku, jak można zakładać, pociągnęłoby za sobą jedynie konieczność wydania kolejnego orzeczenia (tym razem na etapie wykonawczym) w postaci zwolnienia od wykonywania nałożonego obowiązku (art. 74 § 2 k.k.), co czyniłoby działalność orzeczniczą w tym zakresie pozbawioną przymiotu racjonalności 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III z uwagi na wskazywany wyżej brak dochodów oraz majątku na terytorium Polski, a zatem brak możliwości przeprowadzenia skutecznej egzekucji, zwolniono oskarżonego od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. 6. 1Podpis
VI Ka 1368/17
Wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 13 września 2018 roku w części dotyczącej apelacji obrońcy T.
II KK 66/23
Wyrokiem Sądu Rejonowego Lublin - Wschód w Lublinie z siedzibie w Świdniku z 16 listopada 2021 r.
II K 309/25
USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. A. K. czyn ciągły wyczerpujący dyspozycję art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zb. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. przypisany oskarżonemu w punkcie 1. (pierwszym) wyroku Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty - - - 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) - - - Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty - - - 2.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

II KK 178/26 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie G.Ł. skazanego z art. 279 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. w dniu 20 maja 2026 r., kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 15 grudnia 2025 r., sygn. akt II Ka 657/25, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 13 czerwca 2025 r., sygn. akt II K 790/24, postanowił:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. K.R. (KA w G.), jako obrońcy skazanego wyznaczonemu z urzędu, kwotę 885,60 złotych, obejmującą już należny VAT, za sporządzenie i wniesienie kasacji w sprawie;

3. zwolnić skazanego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. [WB]

UZASADNIENIE

Kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 15 grudnia 2025 r., sygn. akt II Ka 657/25, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 13 czerwca 2025 r., sygn. akt II K 790/24, wniósł obrońca z urzędu skazanego, zaskarżając go w części utrzymującej w mocy skazanie za czyn z punktu I aktu oskarżenia, zakwalifikowany z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k.W skardze tej obrońca podniósł zarzuty:1. rażącego naruszenia prawa mającego wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez powierzchowne, nienależyte i odbiegające od standardów rzetelnego procesu rozpoznanie zarzutu z punktu 1a i 1b apelacji obrońcy.

Sąd Okręgowy zaniechał wnikliwej kontroli odwoławczej w zakresie zarzucanego Sądowi I instancji naruszenia art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k., poprzestając na arbitralnym stwierdzeniu, iż wyjaśnienia oskarżonego to fikcyjna historia, pomimo braku dowodów przemawiających za inną wersją wydarzeń niż wynikająca z wyjaśnień oskarżonego, oraz opierając ustalenie kluczowego dla odpowiedzialności karnej faktu porozumienia współsprawców wyłącznie na powołaniu się na orzecznictwo dotyczące „nieodpartej logiki wydarzeń”. Sąd odwoławczy w istocie uchylił się od rzetelnego wykazania, na jakiej podstawie zaaprobował pogląd, że skazany, przebywając w samochodzie, swoim zamiarem bezpośrednim i uprzednim porozumieniem obejmował dokonanie kradzieży z włamaniem przez nieustalone osoby;2. rażącego naruszenia prawa mającego wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 457 § 3 k.p.k., polegającego na sporządzeniu uzasadnienia wyroku w sposób uniemożliwiający merytoryczne prześledzenie toku rozumowania Sądu odwoławczego, co wyraża się w używaniu ogólnikowych sformułowań o „fikcyjnej historii” i „drobiazgowej analizie Sądu Rejonowego”, bez rzeczywistego odniesienia się do konkretnych argumentów oskarżonego o jego roli wyłącznie jako kierowcy i braku wiedzy o zamiarach osób, które przewoził.W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części utrzymującej w mocy skazanie za czyn z pkt I aktu oskarżenia oraz w zakresie kary łącznej i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Siedlcach do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym, a także o zwolnienie skazanego od kosztów postępowania kasacyjnego oraz o zasądzenie na rzecz obrońcy kosztów pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.W odpowiedzi na tę kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.Kasacja obrońcy jest oczywiście bezzasadna, co umożliwiło jej oddalenie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

Obrońca – pomijając tu zarzuty z kręgu bezwzględnych przyczyn odwoławczych – powinien wykazać w kasacji, że Sąd odwoławczy dopuścił się rażącego naruszenia prawa, które mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a więc chodzi tu o zbliżone swą rangą do bezwzględnych przyczyn odwoławczych naruszenie prawa, gdyby nie wystąpienie którego, to zaskarżony wyrok mógłby różnić się w istotny sposób. Kasacja nie jest zaś środkiem, który służyć ma wywoływaniu ponownej kontroli odwoławczej, tym razem przez Sąd Najwyższy.

Skarżący w kasacji podnosi zarzuty sprowadzające się do zakwestionowania sposobu przeprowadzenia kontroli odwoławczej i prawidłowości sporządzonego uzasadnienia. Rzecz jednak w tym, że zapoznanie się z pisemnymi wywodami Sądu odwoławczego w ocenie Sądu Najwyższego przeczy tym twierdzeniom. Trzeba tu mieć na uwadze zarzuty apelacji obrońcy z urzędu, który zakwestionował:

a) ocenę wyjaśnień oskarżonego z uwagi na odmówienie im wiary w zakresie tego, że nie dokonał on kradzieży z włamaniem, a był tylko kierowcą osób, którym sprzedał samochód i jedynie przywiózł te osoby na miejsce zdarzenia, jednak nie wiedział, że zamierzają one dokonać tam przestępstwa i b) ustalenie, że istniało porozumienie pomiędzy oskarżonym, a osobami dokonującymi kradzieży z włamaniem. Odnosząc się do tych kwestii słusznie Sąd odwoławczy stwierdził, że Sąd meriti w sposób drobiazgowy przeanalizował wersję przedstawianą przez oskarżonego i zestawił ją z pozostałym materiałem dowodowym, wypunktowując przy tym nawet najdrobniejsze nieścisłości i sprzeczności oraz poprawnie ustalił, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z innymi, nieustalonymi, lecz znanymi mu osobami.

W tym zakresie, Sąd meriti przeprowadził obszerne rozważania wypunktowując sprzeczności i brak logiki w wersji oskarżonego co do tego, że w czasie kradzieży z włamaniem jedynie przebywał w samochodzie, a zaboru mogli dokonać nieznani mu mężczyźni.W ocenie Sądu Najwyższego sposób odniesienia się do zarzutów apelacji w realiach rozpatrywanej sprawy uznać należy za wystarczający. Sąd ad quem odwołał się bowiem do trafności wywodów Sądu pierwszej instancji, w pełni je akceptując. Sporządzona przez obrońcę apelacja miała zaś wyłącznie polemiczny charakter, sprowadzając się jedynie do podnoszenia, że należało dać wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, zaś przywołane przez Sąd meriti poszlaki nie pozwalały na przypisanie oskarżonemu sprawstwa.

Podkreślić więc w tym miejscu trzeba, że na szczegółowość wywodów zawartych w uzasadnieniu wyroku sądu odwoławczego w pierwszym rzędzie rzutuje właśnie charakter zarzutów apelacji i zaprezentowanej w tych środku zaskarżenia argumentacji. Samo więc podnoszenie w apelacji, że należało inaczej ocenić dowód z wyjaśnień, bez wskazywania na konkretne uchybienia godzące w wymogi płynące z art. 7 k.p.k., oraz ogólnikowe kwestionowanie stanowiska co do możliwości przypisania oskarżonemu przestępstwa, nie może okazać się wystarczające.

Polemiczny charakter ma również kasacja. Zasadna jest za to konstatacja Sądu odwoławczego, że w przedmiotowej sprawie, okoliczności ujawnione w toku rozprawy nie pozostawiają wątpliwości, iż oskarżony dopuścił się zarzucanych mu czynów. Dlatego też żadnego zarzutu kasacji nie sposób było uwzględnić. Skoro więc nie potwierdził się żaden z zarzutów, Sąd Najwyższy oddalił przedmiotową kasację jako oczywiście bezzasadną, zasądzając obrońcy skazanego z urzędu stosowną kwotę za sporządzenie i wniesienie kasacji w przedmiotowej sprawie oraz zwalniając skazanego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.Mając to wszystko na względzie orzeczono, jak w postanowieniu. [WB][r.g.] ‎