Supreme Court dismisses costs claim for defense lawyer when cassation is inadmissible due to lack of material law violation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defense lawyer's request for reimbursement of costs related to filing a cassation appeal. The client, J. D., had been sentenced to a suspended sentence and filed a cassation based solely on a material law violation, failing to cite any procedural errors under Article 439 of the Code of Criminal Procedure. The court ruled that because the appeal was inadmissible and the lawyer was a professional subject, no legal or factual basis existed to award compensation for the filing.
Legislator headnote
AI generatedArt. 523 § 2 k.p.k.; Art. 439 k.p.k.: A professional defense lawyer is not entitled to costs for filing a cassation if the appeal is inadmissible because it does not meet the statutory requirements for material law violations or procedural errors.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II KK 169/21 POSTANOWIENIE Dnia 14 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2022 r. w sprawie J. D., skazanej za popełnienie przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i innych, wniosku obrońcy z urzędu w przedmiocie zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, na podstawie art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 430 § 1 k.p.k. i art. 636 § 1 k.p.k. postanowił nie uwzględnić wniosku radcy prawnego M. C. o zasądzenie na jej rzecz wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji.
UZASADNIENIEW niniejszej sprawie, obrońca z urzędu skazanej J. D. , radca prawny M. C., wniosła kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2020 r., sygn. akt II AKa 475/18. Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 10 czerwca 2021 r., sygn. akt II KK 169/21 pozostawił kasację obrońcy bez rozpoznania, gdyż była ona niedopuszczalna z mocy ustawy. Jak wynika bowiem z akt sprawy, J. D. została prawomocnie skazana za czyn z art. 286 § 1 k.k. i innych na karę 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie, na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., zostało warunkowo zawieszone na okres 5 lat próby.
We wniesionej kasacji obrońca skazanej, podniosła jedynie zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 286 § 1 k.k., nie wskazała natomiast na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k.W takiej sytuacji, skoro radca prawny M. C. jest tzw. podmiotem fachowym i winna jest jej być znana treść art. 523 § 2 k.p.k. brak jest jakiejkolwiek podstawy faktycznej i prawnej do zasądzenia wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji. Przypomnieć jedynie należy, że godnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Ograniczenie to, zgodnie z § 4 tego przepisu, nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. oraz kasacji wniesionej przez jeden z podmiotów szczególnych wymienionych w art. 521 k.p.k. Podkreślić należy, że obrońcy z urzędu w postanowieniu z dnia 10 czerwca 2021 r. wskazano przyczyny niedopuszczalności kasacji i że z uwagi na jej nieprawidłowe sformułowanie została ona pozostawiona bez rozpoznania, dlatego też musi budzić zdziwienie wniosek o zasądzenie wynagrodzenia z dnia 12 lipca 2022 r.Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie.[as]