II KK 162/24 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedZgodnie z art. 531 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy z urzędu bada kwestię dopuszczalności kasacji i po ewentualnym stwierdzeniu, że nie odpowiada ona przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k., pozostawia ją bez rozpoznania. Wskazany art. 530 § 2 k.p.k. odsyła m.in. do regulacji zawartej w art. 429 § 1 k.p.k., z której wynika, iż odmawia się przyjęcia środka odwoławczego, jeżeli jest on niedopuszczalny z mocy ustawy. Taka sytuacja ma miejsce m.in. wówczas, gdy brak jest przedmiotu zaskarżenia, tj. orzeczenia, od którego wywodzony jest środek odwoławczy.
Legislator headnote
AI generatedart. 280 § 2 k.k, art. 519 k.p.k, art. 531 § 1 k.p.k, art. 530 § 2 k.p.k, art. 429 § 1 k.p.k, art. 542 § 3 k.p.k; II KK 162/24 · Sąd Najwyższy: II KK 162/24 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik na posiedzeniu po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 maja 2024 r., sprawy T. T. skazanego z art. 280 § 2 k.k. i innych z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2023 r., sygn. akt II AKa 40/23, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt V K 114/22 na podstawie art. 531 § 1 w zw. z art. 530 § 2 i art. 429 § 1 w zw. z art. 519 k.p.k. p o s t a n o w i ł pozostawić kasację bez rozpoznania, a wydatkami postępowania kasacyjnego obciążyć Skarb Państwa.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
II KK 162/24 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik na posiedzeniu po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 maja 2024 r., sprawy T. T. skazanego z art. 280 § 2 k.k. i innych z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2023 r., sygn. akt II AKa 40/23, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt V K 114/22 na podstawie art. 531 § 1 w zw. z art. 530 § 2 i art. 429 § 1 w zw. z art. 519 k.p.k. p o s t a n o w i ł pozostawić kasację bez rozpoznania, a wydatkami postępowania kasacyjnego obciążyć Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy z urzędu bada kwestię dopuszczalności kasacji i po ewentualnym stwierdzeniu, że nie odpowiada ona przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k., pozostawia ją bez rozpoznania. Wskazany art. 530 § 2 k.p.k. odsyła m.in. do regulacji zawartej w art. 429 § 1 k.p.k., z której wynika, iż odmawia się przyjęcia środka odwoławczego, jeżeli jest on niedopuszczalny z mocy ustawy. Taka sytuacja ma miejsce m.in. wówczas, gdy brak jest przedmiotu zaskarżenia, tj. orzeczenia, od którego wywodzony jest środek odwoławczy.
W postępowaniu kasacyjnym, stosownie do art. 519 k.p.k., kasacja służy od wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie. W chwili wnoszenia kasacji sporządzonej przez obrońcę skazanego T. T. oraz w momencie wydawania zarządzenia o jej przyjęciu, w perspektywie omawianego przepisu, ten nadzwyczajny środek zaskarżenia był dopuszczalny. Kwestia ta uległa jednak zdezaktualizowaniu już po wpłynięciu kasacji do Sądu Najwyższego. Wiąże się to bowiem z tym, że wyrokiem z dnia 8 maja 2024 r., II KO 4/24, Sąd Najwyższy z urzędu – na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
– wznowił postępowanie apelacyjne i uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2023 r., II AKa 40/23 i sprawę T. T. przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie. Nie istnieje zatem przedmiot zaskarżenia kasacją (wyrok), co oznacza, że kasacja stała się niedopuszczalna z mocy ustawy.Kierując się powyższym, należało orzec jak na wstępie. [PGW][ms]