II KK 160/17 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KK 160/17 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie K. W.skazanego z art. 190 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 maja 2017 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 września 2016 r., sygn. akt X Ka […], zmieniającym wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt V K […], K. W. został skazany na karę łączną roku pozbawienia wolności.Kasację na korzyść skazanego wniósł jego obrońca, który wyrok Sądu Okręgowego zaskarżył w całości na jego korzyść, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania wobec niego orzeczenia, wskazując na wagę podniesionych w kasacji zarzutów.Stanowisko Sądu Najwyższego, że instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., ma wyjątkowy charakter, jako odstępstwo od zasady sformułowanej w art. 9 § 1 i 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia, jest od lat niezmienne.

Przyczyną, dla której możliwe jest zastosowanie tej instytucji, są nieodwracalnie niekorzystne dla skazanego skutki, które mogą wystąpić w sytuacji, gdy orzeczenie jest lub ma być wykonane, co w przedmiotowej sprawie nie ma miejsca. Istnienia takich względów obrońca skazanego nie wykazał. Samo bowiem złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia i powołanie się w nim na zarzuty podniesione w kasacji, nie uzasadniają odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń.Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, iż nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł jak na wstępie.[aw]