II KK 139/21 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KK 139/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 sierpnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Zbigniew Puszkarski‎SSN Andrzej StępkaProtokolant Anna Janczak w sprawie D. A. R. w przedmiocie wyroku łącznego‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎w dniu 18 sierpnia 2021 r.,‎kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego‎od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w W.‎z dnia 14 października 2020 r., sygn. akt III K (…), uchyla zaskarżony wyrok łączny Sądu Rejonowego w W. z dnia 14 października 2020r., sygn. akt III K (…) i sprawę skazanego D. A. R. przekazuje temu sądowi do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w W. wyrokiem łącznym z dnia 14 października 2020 r., sygn. akt III K (…), orzekł w sprawie D. A. R. skazanego prawomocnymi wyrokami:1.Sądu Rejonowego w W. z dnia 18.10.2018 r. o sygn. akt III K (…), za popełniony w okresie od 1 czerwca 2017 r. do 28 marca 2018 r. czyn z art. 209 § 1 k.k., na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności połączoną z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie, ponadto zobowiązano skazanego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie córki Z.

R.; kara ograniczenia wolności nie została wykonana;2.Sądu Rejonowego w W. z dnia 06.08.2019 r. o sygn. akt III K (…), za popełniony w okresie od 29 marca 2018 r. do dnia 10 maja 2019 r. czyn z art. 209 § 1 k.k., na karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności połączoną z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie; kara ograniczenia wolności nie została wykonana.Na podstawie art. 569 §1 k.p.k., 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. Sąd połączył kary ograniczenia wolności wymierzone wyrokami wymienionymi w punktach I i II części wstępnej wyroku i orzekł wobec skazanego D.

A. R. karę łączną 2 lat i 6 miesięcy ograniczenia wolności połączoną z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie.Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego.Obecnie na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. Prokurator Generalny zaskarżył powyższy wyrok w całości na korzyść D. A. R.Autor kasacji zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 86 § 1 k.k., polegające na wymierzeniu skazanemu, w wyniku połączenia orzeczonych wobec niego na mocy wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w W. z dnia 18 października 2018 r., sygn. akt III K (…) i wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w W. z dnia 6 sierpnia 2019 r., sygn. akt III K (…), kar jednostkowych odpowiednio roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym oraz roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, tj. kary w rozmiarze powyżej górnej granicy kary łącznej ograniczenia wolności, określonej we wskazanym przepisie prawa materialnego, wynoszącym 2 lata.W konkluzji kasacji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku łącznego Sądu Rejonowego w W. i przekazanie sprawy wymienionemu Sądowi do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja wniesiona przez Prokuratora Generalnego na korzyść D.

A. R. okazała się oczywiście zasadna, co przemawiało za jej rozpoznaniem i uwzględnieniem na posiedzeniu w trybie przewidzianym w art. 535 § 5 k.p.k. Autor kasacji, uzasadniając postawiony zarzut odwołał się do treści art. 86 § 1 zd. pierwsze k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020 r., która to regulacja (na podstawie art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19, Dz.U. 2020.1086).

Stosownie do tego uregulowania kara łączna powinna zawierać się w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności. W świetle dyrektyw wynikających z tego przepisu, orzekając w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy mógł zatem wymierzyć łączną karę ograniczenia wolności w wymiarze od roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności do 2 lat ograniczenia wolności.W tej sytuacji, orzeczenie wobec D.

A. R. kary ograniczenia wolności w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy stanowiło niewątpliwie rażące naruszenie prawa materialnego.W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym przepis art. 86 § 1 k.k. wyznacza dolną i górną granicę kary łącznej orzekanej na podstawie poprzednio wymierzonych kar jednostkowych. Wobec tego orzeczenie kary łącznej powyżej dolnej granicy wynikającej z powołanego przepisu lub powyżej przewidzianej tam górnej granicy, uzasadnia uchylenie zaskarżonego wyroku w toku postępowania kasacyjnego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania (por. np. wyrok z dnia 18 kwietnia 2018 r., III KK 43/18, wyrok z dnia 13 grudnia 2017 r., IV KK 161/17).

W tych warunkach należało podzielić tezę wyrażoną w kasacji, że wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 14 października 2020 r., sygn. akt III K (…), dotknięty jest wadą stanowiącą rażące naruszenie prawa, które w sposób niekorzystny dla skazanego D. A. R. kształtuje jego sytuację prawną. Powyższe ustalenie uzasadniało uchylenie zaskarżonego wyroku łącznego i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w W. w celu ponownego rozpoznania.Procedując ponownie w przedmiocie wyroku łącznego Sąd Rejonowy zastosuje uregulowania kształtujące zasady wymiaru kary łącznej i jej ustawowe granice.Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w wyroku.