II KK 134/17 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KK 134/17 POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie P. P. skazanego z art. 160 § 2 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 maja 2017 r., z urzędu kwestii dopuszczalności kasacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego A. K. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt IX Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 4 kwietnia 2016 r., sygn. akt III K (…), p o s t a n o w i ł 1. pozostawić kasację bez rozpoznania, 2. zwolnić oskarżyciela posiłkowego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 4 kwietnia 2016 r., sygn. akt III K (…), utrzymanym w mocy orzeczeniem Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt IX Ka (…), P. P. został skazany m.in. na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby. Kasację od wyroku Sądu Okręgowego w W., działając na niekorzyść skazanego, wywiódł pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego Artura Kaszy. W kasacji tej podniesiono zarzuty obrazy prawa materialnego, tj. art. 46 § 1 i 2 k.k. oraz prawa procesowego, a w szczególności art. 433 § 2 w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. i art. 415 § 1 zd. drugie w zw. z art. 2 § 1 pkt 3 k.p.k.

Kasacja została przyjęta zarządzeniem Przewodniczącego IX Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W.. W pisemnej odpowiedzi prokurator Prokuratury Okręgowej w W. wniósł o pozostawienie kasacji bez rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest niedopuszczalna z mocy prawa, wobec czego należało ją postawić bez rozpoznania. Zgodnie z art. 523 § 3 k.p.k. kasację na niekorzyść można wnieść jedynie w razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania, przy czym ograniczenie to nie dotyczy kasacji wnoszonych przez podmioty szczególne, określone w art. 521 k.p.k., a także w wypadku podniesienia zarzutu z art. 439 k.p.k.

W rozważanej sprawie żadna z powyższych przesłanek nie zachodzi. P. P. nie został uniewinniony, nie umorzono również prowadzonego postępowania, a w kasacji nie podniesiono żadnego zarzutu należącego do kategorii bezwzględnych powodów uchylenia orzeczenia z art. 439 k.p.k. W tym stanie rzeczy, stosownie do treści art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. kasację należało pozostawić bez rozpoznania, a oskarżyciela posiłkowego zwolnić od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego, bowiem – jak wspomniano na wstępie – kasacja była niedopuszczalna z mocy prawa i nie powinna zostać przyjęta. l.n