II KK 106/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KK 106/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej na posiedzeniu w trybie art. 532 § 1 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 maja 2013 r., w sprawie A. P.,‎skazanego z art. 177 § 1 i 2 k.k. i in., wniosku złożonego przez obrońcę skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Okręgowego w Ł.‎z dnia 27 listopada 2012 r., sygn. akt V Ka […],‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ł.‎z dnia 14 maja 2012 r., sygn. akt VII K […], na podstawie art. 432 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Obrońca skazanego złożył w kasacji wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. Uzasadniając ten wniosek obrońca wskazał, że niezwłoczne wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności pociągałoby dla A.P. i jego najbliższej rodziny negatywne skutki, związane z leczeniem przez skazanego choroby nerek oraz z koniecznością sprawowania opieki nad matką.Wniosek obrońcy na uwzględnienie nie zasługiwał. Zasadniczą przesłanką uzasadniającą pozytywne zastosowanie art. 532 § 1 k.p.k. jest wstępna ocena zarzutów kasacyjnych, prowadząca do wniosku o wysokim prawdopodobieństwie ich zasadności, a w konsekwencji uchylenia prawomocnego wyroku.

Rzecz jasna, jest to ocena wstępna, podejmowana wyłącznie dla potrzeb rozstrzygnięcia wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, nieprzesądzająca o ostatecznym rozstrzygnięciu sprawy. W sprawie niniejszej nie wystąpiły jednak dostateczne podstawy do wyrażenia takiej oceny. Wprawdzie w kasacji obrońca podniósł szereg zarzutów rażącego naruszenia prawa procesowego i szczegółowo je uzasadnił, ale nie wskazują one na bezwzględne podstawy odwoławcze, a wymagają wnikliwej analizy i oceny, możliwych dopiero po przeprowadzeniu rozprawy kasacyjnej.Wskazane we wniosku argumenty dotyczące stanu zdrowia skazanego oraz konieczności opieki nad matką, co do zasady, nie są właściwymi dla rozstrzygania w trybie art. 532 § 1 k.p.k., a istotnymi dla postępowania wykonawczego, co zresztą dostrzegał sam obrońca, odwołując się do treści art. 150 k.k.w.

Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w części dyspozytywnej postanowienia.aw