II KK 100/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KK 100/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie W. D.skazanego z art. 252 §1 k.k. i in.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 14 maja 2014 r.,‎wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającym orzeczenie Sądu Okręgowego w W. z dnia 13 kwietnia 2012 r., sygn. akt XVIII K […], W. D. został skazany na karę łączną 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności.W związku ze skierowaną do Sądu Najwyższego kasacją od wyroku Sądu odwoławczego, obrońca skazanego złożył wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia, nie uzasadniając go jednak.

Na wstępie należy podkreślić, że samo wniesienie kasacji nie uzasadnia odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń. Konieczne jest bowiem zaistnienie wyjątkowych względów pozwalających na ustalenie, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Zaistnienie w sprawie uchybienia, na które wskazuje obrońca skazanego w kasacji, nie jest na tyle oczywiste, by badanie sprawy przez pryzmat przesłanek określonych w art. 532 § 1 k.p.k. pociągało za sobą konieczność przełamania reguły bezzwłocznego wykonania prawomocnego wyroku.

Konkludując stwierdzić należy, że nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, iż nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł jak na wstępie.aw