II DSI 32/20 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPostanowieniem z dnia 22 września 2020 r. w sprawie o sygn. akt II DSI 32/20, Sąd Najwyższy oddalił jako bezzasadną kasację obwinionego adwokata K. S., zasądzając w punkcie trzecim od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 20 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu za postępowanie kasacyjne (postanowienie k. 1). Sąd Najwyższy dwukrotnie wezwał obwinionego do zapłaty powyższej należności, pouczając o możliwości wszczęcia postępowania egzekucyjnego (wezwanie k. 10, zpo k. 12; wezwanie k. 13, zpo k. 14).Wobec nieuiszczenia powyższych kosztów przez obwinionego Przewodniczący Wydziału II Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, pismem z dnia 18 stycznia 2021 r., skierował do Sądu Rejonowego w Pruszkowie wniosek o nadanie klauzuli wykonalności w zakresie punktu trzeciego powyższego postanowienia, tj. w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach sądowych (wniosek k. 15).Postanowieniem z dnia 12 lutego 2021 r., wdanym w sprawie o sygn. akt I Co 288/21, Sąd Rejonowy w Pruszkowie nadał klauzulę wykonalności prawomocnemu postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 22 września 2020 r., sygn. akt II DSI 32/20, w zakresie rozstrzygnięcia w punkcie trzecim (postanowienie k. 18).Następnie, w dniu 11 marca 2021 r., Przewodniczący Wydziału II Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego skierował wniosek o wszczęcie egzekucji do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Pruszkowie (wniosek k. 20).W dniu 16 kwietnia 2021 r., w uzupełnieniu braków formalnych wniosku, tożsamy wniosek podpisany został przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego (wezwanie do uzupełnienia braków k. 22, wniosek k. 24).Postanowieniem z dnia 28 listopada 2022 r., sygn. akt Kms 26/21, organ egzekucyjny na podstawie art. 824 § 1 pkt 3 k.p.c. umorzył postępowanie egzekucyjne wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji (postanowienie k. 29-29v).Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie doszło do ściągnięcia należności wynikającej z tytułu egzekucyjnego ani dobrowolnego uregulowania należności przez obwinionego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W niniejszej sprawie prowadzone przez komornika sądowego postępowanie egzekucyjne nie doprowadziło do uzyskania sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych.
Legislator headnote
AI generatedart. 641 k.p.k, art. 15 § 1 k.k, art. 206 § 2 k.k, art. 51 § 1 k.k, art. 824 § 1 pkt 3 k.p.c; II DSI 32/20 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt II DSI 32/20 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz w sprawie adwokata K. S. po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 7 lutego 2023 z urzędu w przedmiocie umorzenia kosztów sądowych, na podstawie art. 641 k.p.k. w zw. z art. 15 § 1 k.k.w. i art. 206 § 2 k.k.w. a także art. 51 § 1 k.k.w. w zw. z art. 95n pkt 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, postanowił: umorzyć postępowanie wykonawcze dotyczące kosztów sądowych w kwocie 20 (dwudziestu) złotych, zasądzonych od obwinionego adwokata K. S. na rzecz Skarbu Państwa w punkcie trzecim postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 września 2020 r. w sprawie o sygn. akt II DSI 32/20.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II DSI 32/20 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz w sprawie adwokata K. S. po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 7 lutego 2023 z urzędu w przedmiocie umorzenia kosztów sądowych, na podstawie art. 641 k.p.k. w zw. z art. 15 § 1 k.k.w. i art. 206 § 2 k.k.w. a także art. 51 § 1 k.k.w. w zw. z art. 95n pkt 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, postanowił: umorzyć postępowanie wykonawcze dotyczące kosztów sądowych w kwocie 20 (dwudziestu) złotych, zasądzonych od obwinionego adwokata K. S. na rzecz Skarbu Państwa w punkcie trzecim postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 września 2020 r. w sprawie o sygn. akt II DSI 32/20.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 22 września 2020 r. w sprawie o sygn. akt II DSI 32/20, Sąd Najwyższy oddalił jako bezzasadną kasację obwinionego adwokata K. S., zasądzając w punkcie trzecim od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 20 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu za postępowanie kasacyjne (postanowienie k. 1). Sąd Najwyższy dwukrotnie wezwał obwinionego do zapłaty powyższej należności, pouczając o możliwości wszczęcia postępowania egzekucyjnego (wezwanie k. 10, zpo k. 12; wezwanie k. 13, zpo k. 14).Wobec nieuiszczenia powyższych kosztów przez obwinionego Przewodniczący Wydziału II Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, pismem z dnia 18 stycznia 2021 r., skierował do Sądu Rejonowego w Pruszkowie wniosek o nadanie klauzuli wykonalności w zakresie punktu trzeciego powyższego postanowienia, tj. w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach sądowych (wniosek k. 15).Postanowieniem z dnia 12 lutego 2021 r., wdanym w sprawie o sygn. akt I Co 288/21, Sąd Rejonowy w Pruszkowie nadał klauzulę wykonalności prawomocnemu postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 22 września 2020 r., sygn. akt II DSI 32/20, w zakresie rozstrzygnięcia w punkcie trzecim (postanowienie k. 18).Następnie, w dniu 11 marca 2021 r., Przewodniczący Wydziału II Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego skierował wniosek o wszczęcie egzekucji do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Pruszkowie (wniosek k. 20).W dniu 16 kwietnia 2021 r., w uzupełnieniu braków formalnych wniosku, tożsamy wniosek podpisany został przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego (wezwanie do uzupełnienia braków k. 22, wniosek k. 24).Postanowieniem z dnia 28 listopada 2022 r., sygn. akt Kms 26/21, organ egzekucyjny na podstawie art. 824 § 1 pkt 3 k.p.c. umorzył postępowanie egzekucyjne wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji (postanowienie k. 29-29v).Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie doszło do ściągnięcia należności wynikającej z tytułu egzekucyjnego ani dobrowolnego uregulowania należności przez obwinionego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W niniejszej sprawie prowadzone przez komornika sądowego postępowanie egzekucyjne nie doprowadziło do uzyskania sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych.
Dalsze prowadzenie postępowania wykonawczego jest zatem niecelowe z uwagi na niemożność wykonania orzeczenia o kosztach (por. art. 51 § 1 k.k.w.).Kierując się przedstawionymi motywami rozstrzygnięto jak na wstępie.