II DIZ 58/21 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSygn. akt II DIZ 58/21 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Tomczyński w sprawie rozpoznania zażalenia prok. A. M. B. z dnia 11 sierpnia 2021 r. na uchwałę Sądu Najwyższego Izby Dyscyplinarnej z 15 lipca 2021 r. w sprawie o sygn. akt I DI 31/21 w przedmiocie rozpoznania wniosku SSN Konrada Wytrykowskiego o wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt II DIZ 58/21 postanowił: uwzględnić wniosek sędziego Konrada Wytrykowskiego i na podstawie art. 42 § 4 kpk w związku z art. 41 § 1 kpk wyłączyć SSN Konrada Wytrykowskiego od rozpoznania sprawy II DIZ 58/21.
Legislator headnote
AI generatedII DIZ 58/21 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt II DIZ 58/21 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Tomczyński w sprawie rozpoznania zażalenia prok. A. M. B. z dnia 11 sierpnia 2021 r. na uchwałę Sądu Najwyższego Izby Dyscyplinarnej z 15 lipca 2021 r. w sprawie o sygn. akt I DI 31/21 w przedmiocie rozpoznania wniosku SSN Konrada Wytrykowskiego o wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt II DIZ 58/21 postanowił: uwzględnić wniosek sędziego Konrada Wytrykowskiego i na podstawie art. 42 § 4 kpk w związku z art. 41 § 1 kpk wyłączyć SSN Konrada Wytrykowskiego od rozpoznania sprawy II DIZ 58/21.
Full text
Sygn. akt II DIZ 58/21 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Tomczyński w sprawie rozpoznania zażalenia prok. A. M. B. z dnia 11 sierpnia 2021 r. na uchwałę Sądu Najwyższego Izby Dyscyplinarnej z 15 lipca 2021 r. w sprawie o sygn. akt I DI 31/21 w przedmiocie rozpoznania wniosku SSN Konrada Wytrykowskiego o wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt II DIZ 58/21 postanowił: uwzględnić wniosek sędziego Konrada Wytrykowskiego i na podstawie art. 42 § 4 kpk w związku z art. 41 § 1 kpk wyłączyć SSN Konrada Wytrykowskiego od rozpoznania sprawy II DIZ 58/21.
UZASADNIENIESędzia Konrad Wytrykowski został wyznaczony do rozpoznania sprawy II DIZ 58/21. W dniu 24.08.2021 r. złożył oświadczenie, w którym podał, że istnieją okoliczności wymienione w art. 41 § 1 kpk uzasadniające wyłączenie go od rozpoznania sprawy ze względu na osobę skarżącej. Sędzia wskazał, że orzekał w sprawie II DO 16/20, w której materiał dowodowy służący do oceny sprawstwa prok. A. R. Z. jest tym samym materiałem dowodowym, który obecnie ma służyć do oceny zachowania prok. A. M. B. w sprawie II DIZ 58/21.
Wnioskodawca przywołał też treść uchwały Sądu Najwyższego z 26.04.2007 r., według której orzeczenie sędziego w przedmiocie odpowiedzialności karnej wobec sprawcy czynu w oparciu o określony materiał dowodowy stanowi okoliczność mogącą wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w rozumieniu art. 41 § 1 kpk, jeżeli ów materiał miałby następnie stanowić podstawę oceny odpowiedzialności karnej innego współsprawcy tego czynu dokonywanej przez tego samego sędziego (I KZP 9/07; OSNKW 2007, nr 5, poz. 39).Sąd uznał, że okoliczności wskazane przez wnioskodawcę mogą powodować wątpliwości co do bezstronności sędziego, dlatego uwzględnił jego wniosek.
Przy tym konkretnym zarzucanym przestępstwie (pomówienia) szczególne znaczenie ma subiektywna ocena sędziego co do wypełnienia znamion przestępstwa. O ile w sprawach uszkodzenia ciała, korupcji czy wypadku samochodowego mamy z reguły do czynienia z wielością jednoznacznych dowodów, to w przypadku pomówienia dużo istotniejsze jest indywidualne spojrzenie iudex. W takiej sytuacji nie może być on „suspectus” pod żadnym pozorem i korzystne dla wymiaru sprawiedliwości jest rozpoznanie takiej sprawy przez inny skład. Znaczenie ma tutaj przede wszystkim natura przestępstwa podlegającego ocenie, gdyż nie w każdej sytuacji i nie zawsze ponowne oparcie się przez tego samego sędziego na materiale dowodowym dotyczącym oceny zachowania współsprawcy musiałoby skutkować pojawieniem się wspomnianych wątpliwości.
Przy okazji należy podkreślić, że tego rodzaju sygnał (wniosek o wyłączenie) ze strony sędziego powinien skutkować wyłączeniem go od rozpoznania sprawy, chyba, że miałyby miejsce szczególne okoliczności w postaci np. niechęci sędziego do rozpoznania sprawy z uwagi na jej trudność, czy wręcz próbę uchylenia się od obowiązku sądzenia. Żadna z tych okoliczności nie ma miejsca ad casum.Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji.