II CZ 95/11 · Sąd Najwyższy

..Sygn. akt II CZ 95/11

POSTANOWIENIE

Dnia 15 grudnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z wniosku W. J.

przy uczestnictwie E. J., A. E., J. K.

i R. S.

o stwierdzenie nabycia spadku,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2011 r.,

zażalenia uczestnika postępowania A. E.

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 4 kwietnia 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2011 r. odrzucił skargę

kasacyjną uczestnika postępowania A. E. od postanowienia tego Sądu z dnia 30

grudnia 2010 r. z uwagi na to, że skarżący wskazując przepisy postępowania,

które jego zdaniem zostały naruszone i wyjaśniając, na czym to naruszenie

polegało, nie wykazał, jak uchybienia te wpłynęły na rozstrzygnięcie przedmiotowej

sprawy.

W zażaleniu na postanowienie z dnia 4 kwietnia 2011 r. uczestnik A. E.

wniósł o jego uchylenie, zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 398 6

w związku z art. 3984 § 2 i 3 k.p.c. przez wydanie postanowienia o odrzuceniu

skargi kasacyjnej z odwołaniem się do przesłanek, których badanie pozostaje

w wyłącznej kompetencji Sądu Najwyższego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało już wyjaśnione, że sąd drugiej

instancji, do którego wniesiono skargę kasacyjną, bada dopuszczalność tego

środka zaskarżenia w szerokim znaczeniu; jego kognicja obejmuje nie tylko ocenę,

czy skarga kasacyjna wniesiona jest przez uprawniony podmiot i od orzeczenia

podlegającego zaskarżeniu, ale również, czy złożona została w terminie i spełnia

wymagania formalne. Przez wymagania formalne należy przy tym rozumieć nie

tylko wymagania przewidziane dla pism procesowych, ale i szczególne, określone

przepisami

prawa

procesowego

dla

wymienionego

środka

zaskarżenia.

Badanie powyższe nie obejmuje ani kwestii przyjęcia kasacji do rozpoznania,

ani badania zasadności podstaw, na których jest ona oparta, gdyż należy to

do kompetencji Sądu Najwyższego (por. postanowienie z dnia 19 marca 2002 r.,

II CZ 164/01, nieopubl.).

Trafnie zatem zarzucił skarżący, że Sąd Okręgowy w sposób nieuprawniony

przeprowadził merytoryczne badanie skargi kasacyjnej, analizując jej treść

i dokonując własnej oceny w zakresie zastrzeżonym do wyłącznej kompetencji

Sądu Najwyższego.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3

w związku z art. 39815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. orzekł, jak w sentencji.