II CZ 95/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 95/09

POSTANOWIENIE

Dnia 18 lutego 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa S. B.

przeciwko E.(…) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P.

o ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 18 lutego 2010 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w P.

z dnia 20 sierpnia 2009 r., sygn. akt I WSC (…) [I ACz (…)],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny w P. postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2009 r. odrzucił skargę

kasacyjną powoda S. B. od postanowienia tego Sądu z dnia 21 maja 2009 r. w sprawie I

WSC (…) oddalającego zażalenie na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie

zwrotu pozwu jako niedopuszczalną.

Postanowienie to powód zaskarżył zażaleniem wnosząc o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3981 k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez

sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie

odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie.

Zgodnie zaś z art. 3941 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na

postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz na postanowienie

sądu II instancji kończące postępowanie w sprawie (z wyjątkiem postanowień w

przedmiocie odrzucenia pozwu lub umorzenia postępowania), a także postanowień

wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.

W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę kasacyjną od postanowienia

Sądu Apelacyjnego oddalającego zażalenie na zarządzenie przewodniczącego w

przedmiocie zwrotu pozwu. Wbrew zarzutom skarżącego zarządzenie o zwrocie pozwu

nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie (por. orzeczenie SN z dnia 15 grudnia

2000 r., II CZ 101/00 niepubl., orzeczenie SN z dnia 26 stycznia 2000 r., III CZ 171/ 99

niepubl., orzeczenie SN z dnia 23 sierpnia 2006 r., I CNP 40/06 niepubl.).

Pismo procesowe, które zostało zwrócone, pozbawione jest wszelkich skutków

prawnych ze względu na regulację zawartą w art. 130 k.p.c. Odnosi się to zarówno do

skutków materialnych (np. powstania roszczenia), jak również do skutków procesowych

(np. zawiśnięcia sporu).

Na podstawie art. 394 § 1 pkt 1 k.p.c. zarządzenia przewodniczącego o zwrocie

pozwu poddane zostały kontroli instancyjnej w postępowaniu zażaleniowym. Nie

oznacza to jednak, że postanowienia sądu II instancji kończą postępowanie w sprawie.

Kończą one jedynie etap sprawdzania warunków formalnych pozwu i w tym zakresie

orzeczenia te stają się prawomocne.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji( art. 394 1 § 2 i 3 w zw. z

art. 39821 k.p.c.).