II CZ 94/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 94/08

POSTANOWIENIE

Dnia 13 lutego 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

SSA Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z powództwa T.D.

przeciwko BP. Spółce Akcyjnej

o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 13 lutego 2009 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie Sądu Okręgowego w P.

z dnia 22 lipca 2008 r., sygn. akt [...],

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanej

BP. S.A. Podstawą odrzucenia apelacji było to, że pomimo wezwania pozwana nie

usunęła braku, w postaci przedstawienia należytego pełnomocnictwa do wniesienia

apelacji przez ustanowionego przez nią pełnomocnika. W zażaleniu na to

postanowienie strona pozwana wniosła o jego uchylenie wskazując, że wnoszący

apelację pełnomocnik był umocowany do jej wniesienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Z pełnomocnictwo z dnia 10 stycznia

2008 r. jakiego pozwana udzieliła radcy prawnemu M.K. wynika, że był on

umocowany do reprezentowania pozwanej w sprawie z powództwa T.D.,

wytoczonego

przed

Sądem

Rejonowym

w

Ś.

Wbrew

stanowisku

Sądu

Apelacyjnego, takie określenie umocowania nie wskazuje, że pełnomocnictwo to

upoważniało pełnomocnika tylko do reprezentowania pozwanej przed Sądem

Rejonowym. Było to umocowanie do reprezentowania pozwanej w sprawie, która

co prawda wytoczona została przed sądem rejonowym, lecz trwała nadal po

wniesieniu

apelacji. Wniesienie

apelacji

nastąpiło

przecież

w tak

właśnie

oznaczonej sprawie. Żądanie od pełnomocnika, aby w tej sytuacji przedstawił

dodatkowe umocowanie nie znajduje podstaw prawnych, a tym samym brak było

podstaw do odrzucenia apelacji, tym bardziej, że pełnomocnik przedstawił drugie

pełnomocnictwo, które także nie budzi zastrzeżeń, skoro udzielnie pełnomocnictwa

radcy prawnemu M.K., nastąpiło przez pełnomocnika ustanowionego prawidłowo

przez pozwaną, już w czasie gdy mógł on skutecznie ją reprezentować.

Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, na podstawie art.

k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.