II CZ 92/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 92/98

POSTANOWIENIE

Dnia 21 października 1998 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSN -

M. Sychowicz (spraw.)

Sędziowie:

SN

-

H. Ciepła

SN

-

K. Zawada

po rozpoznaniu w dniu 21 października 1998 r.

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa „S.” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

przeciwko E. B.

o eksmisję

na skutek zażalenia powódki

od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w K.

z dnia 9 kwietnia 1998 r., sygn. akt III WCK […]

postanawia:

oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 1998 r. Sąd Wojewódzki w K. odrzucił

kasację powódki od wyroku tego Sądu z dnia 15 sierpnia 1998 r. Sąd Wojewódzki

stwierdził, że kasacja wniesiona została w sprawie o świadczenie a wartość

przedmiotu zaskarżenia nie wynosi podanej w kasacji kwoty 5.948,10 zł, ale kwotę

2.295 zł odpowiadającą trzymiesięcznemu czynszowi za lokal, którego opuszczenia,

opróżnienia i wydania przez pozwaną domaga się powódka. W tej sytuacji zdaniem

Sądu Wojewódzkiego

kasacja,

jako

niedopuszczalna,

podlegała odrzuceniu

(art. 3935 kpc).

W zażaleniu na wymienione postanowienie powódka zarzuciła, iż wydane ono

zostało z naruszeniem art. 393 pkt 1 i 3 kpc i wniósł o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu aczkolwiek z innych przyczyn,

niż wskazane w jego uzasadnieniu.

Jeżeli przedmiot zaskarżenia kasacją odpowiada przedmiotowi sporu

określonemu w pozwie, wartość przedmiotu zaskarżenia podana w kasacji nie może

być wyższa niż wartość przedmiotu sporu podana w pozwie lub ustalona

na podstawie art. 25 kpc w wyniku jej sprawdzenia (zob. np. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1996 r., I CKN 21/96 - OSNC 1997, z. 4,

poz. 42).

W sprawie, w której wniesione zostało rozpoznawane zażalenie przedmiot

zaskarżenia kasacją obejmuje żądanie nakazania eksmisji pozwanej z lokalu

użytkowego i zasądzenia od niej kwoty 818,96 zł z odsetkami ustawowymi tytułem

odszkodowania za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego. Przedmiot ten jest zatem

mniejszy niż przedmiot sporu określony żądaniem pozwu, bo obejmowało ono poza

żądaniem nakazania eksmisji pozwanej żądanie zasądzenia od niej kwoty

3.965,40 zł. W sytuacji zatem, gdy w pozwie podana została jako wartość przedmiotu

sporu kwota 3.965,40 zł i nie została ona poddana sprawdzeniu (art. 25 kpc), jest

ona wiążąca w toku dalszego postępowania i podana w kasacji wartość przedmiotu

zaskarżenia mogła być - ze względu na mniejszy przedmiot zaskarżenia

niż przedmiot sporu określony w pozwie - jedynie niższa od wymienionej kwoty

3.965,40 zł, a w żadnym razie nie może być od niej wyższa. Ponieważ jest to kwota

niższa niż 5.000 zł, a kasacja wniesiona została w sprawie o świadczenie,

niedopuszczalność kasacji wynika z art. 393 pkt 1 kpc. Odrzucenie kasacji przez Sąd

Wojewódzki (art. 3935 kpc) ma zatem swą podstawę w wymienionym przepisie.

Podniesione w zażaleniu okoliczności związane z prawidłowością wyroku

zaskarżonego kasacją są bez znaczenia dla kwestii dopuszczalności kasacji a zatem

i dla rozstrzygnięcia zażalenie.

Kierując się przytoczonymi względami Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 19

w zw. z art. 385 kpc postanowił jak w sentencji.

aw

jb.