II CZ 89/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 89/12

POSTANOWIENIE

Dnia 23 sierpnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSA Andrzej Niedużak (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa K. M.

przeciwko "P. " - Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością

w G.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 sierpnia 2012 r.,

zażalenia powoda na postanowienie o kosztach

zawarte w pkt. II wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 20 stycznia 2012 r.,

1. zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądza od

strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 300 (trzysta) zł. tytułem

zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego,

2. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 120 (sto

dwadzieścia)

zażaleniowego.

zł.

tytułem

zwrotu

kosztów

postępowania

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację strony

pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 20 października 2011 r. orzekając,

że nie obciąża tej strony obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego

na rzecz wygrywającego proces powoda. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd

Okręgowy wskazał na szczególne okoliczności sprawy, które w ocenie Sądu

uzasadniają zastosowanie art. 102 k.p.c.

Na zawarte w wyroku orzeczenie o kosztach procesu powód złożył zażalenie.

Zarzucał naruszenie art. 102 k.p.c. przez jego niewłaściwe zastosowanie. Wnioski

zażalenia zmierzały do zmiany zaskarżonego postanowienia i zasądzenia od strony

pozwanej na rzecz powoda kwoty 300 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania

apelacyjnego, ewentualnie uchylenia tego postanowienia i przekazania sprawy

Sądowi

Okręgowemu

do

ponownego

rozpoznania.

Powód

wnosił

także

o zasądzenie od strony pozwanej na jego rzecz kosztów postępowania

zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Odstępując od obciążania strony pozwanej obowiązkiem zwrotu na rzecz

powoda kosztów postępowania apelacyjnego, Sąd Okręgowy miał na względzie

szczególne okoliczności sprawy wyrażające się w szlachetnych motywach

towarzyszących przygarnięciu zwierzęcia, które następnie pogryzło powoda.

Oceny te nie zasługują na aprobatę. W judykaturze Sądu Najwyższego

podkreśla się, że art. 102 k.p.c. urzeczywistniający zasadę słuszności, stanowi

wyjątek od zasady odpowiedzialności za wynik sprawy, a zatem nie podlega

wykładni rozszerzającej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia

2011 r., II PZ 34/11 - niepubl.). Podkreśla się również, że do okoliczności, które

powinny być brane pod uwagę przez sąd przy ocenie przesłanek z art. 102 k.p.c.

należą przede wszystkim fakty związane z samym przebiegiem procesu (por.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 2011 r., II CZ 105/11, z dnia

1 grudnia 2011 r., I CZ 26/11, z dnia 30 listopada 2011 r„ III CZ 67/11 - niepubl.).

W realiach rozpoznawanej sprawy zwraca uwagę postawa prezentowana

przez stronę pozwaną przed wszczęciem procesu. Powód podjął próby

pozasądowego załatwienia sporu, jednak żadne z dwóch pism skierowanych do

pozwanej Spółki nie spotkało się z jakąkolwiek reakcją. Nie sposób stwierdzić, aby

w rozpatrywanym przypadku obciążenie strony przegrywającej kosztami procesu

na rzecz przeciwnika było niesłuszne, niesprawiedliwe, sprzeczne z zasadami

współżycia społecznego.

Z przytoczonych względów, na podstawie art. 398 k.p.c. w związku z art. 394 1

§ 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania

zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., art. 391 § 1 k.p.c., art.

398 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z § 13 ust. 2 pkt 2 i § 6 pkt 1

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze

zm.).