II CZ 89/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 89/11

POSTANOWIENIE

Dnia 9 listopada 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski (przewodniczący)

SSN Anna Kozłowska

SSA Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa J. J.

przeciwko F. S. – Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł.

o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 9 listopada 2011 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie o kosztach

zawarte w pkt 2 wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 28 stycznia 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

W zażaleniu na punkt 2 wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 stycznia 2011

r., w sprawie […], w którym Sąd nie obciążył powoda J. J. kosztami postępowania

apelacyjnego poniesionymi przez wygrywającą proces pozwaną „F. – S.” spółkę z

o.o. w Ł., strona pozwana, zarzucając naruszenie art. 102 k.p.c., domagała się

zmiany zaskarżonego postanowienia i zasądzenia od powoda na jej rzecz kwoty

5.417 zł, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu

apelacyjnym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie, „F.-S.” Sp. z o.o. w Ł. nie zasługuje na uwzględnienie. Artykuł 102

k.p.c. przewiduje, że w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić

od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle

kosztami.

Sąd Apelacyjny jako przesłankę zastosowania powyższego przepisu,

wskazał trudną sytuację majątkową powoda i złożony podczas rozprawy wniosek o

nie obciążanie go kosztami postępowania apelacyjnego w razie nieuwzględnienia

wniesionej przez niego apelacji. W ocenie skarżącej nie stanowi to okoliczności

usprawiedliwiającej odstąpienie przez Sąd drugiej instancji od zasady zwrotu

kosztów stronie wygrywającej (art. 98 k.p.c.).

Tymczasem skorzystanie z art. 102 k.p.c. jest suwerennym uprawnieniem

sądu orzekającego. Zakwalifikowanie przypadku jako „szczególnie uzasadnionego”

wymaga rozważenia całokształtu okoliczności faktycznych sprawy. Ingerencja w to

uprawnienie, w ramach rozpoznawania środka zaskarżenia od rozstrzygnięcia

o kosztach procesu, następuje jedynie w sytuacji stwierdzenia, że dokonana ocena

jest dowolna oraz oczywiście pozbawiona uzasadnionych podstaw.

W konsekwencji o nieobciążaniu strony przegrywającej kosztami procesu

sąd orzeka na podstawie okoliczności konkretnej sprawy zasługujących na miano

wyjątkowych. Ustalenie zaś, czy w danych okolicznościach zachodzą „wypadki

szczególnie uzasadnione”, ustawodawca pozostawia swobodnej ocenie sądu, która

następuje niezależnie od przyznanego zwolnienia od kosztów sądowych (por. np.:

postanowienie SN z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 110/07, niepubl. oraz

postanowienie SN z dnia 15 czerwca 2011 r., V CZ 23/11, niepubl.).

Z powyższych względów, zażalenie strony pozwanej podlegało oddaleniu

jako bezzasadne na podstawie art. 3941 §3 w związku z art. 39814 k.p.c.