II CZ 87/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 87/09

POSTANOWIENIE

Dnia 27 stycznia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski (przewodniczący)

SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

SSA Barbara Trębska

w sprawie z powództwa D. S.

przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej

w P. oraz Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 27 stycznia 2010 r.,

zażalenia strony pozwanej Samodzielnego Publicznego Zakładu

Opieki Zdrowotnej w P.

na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Okręgowego w Ł.

z dnia 12 sierpnia 2009 r., sygn. akt III Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w Ł. w sprawie z powództwa D. S. przeciwko Samodzielnemu

Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej w P. oraz Powszechnemu Zakładowi

Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej o zapłatę na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu

Rejonowego w Ł. z dnia 9 grudnia 2008 r., wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2009 r. w pkt 1.

oddalił apelację, w pkt 2 nie obciążył powódki kosztami postępowania odwoławczego

należnymi stronie pozwanej. W uzasadnieniu powyższego wyroku, w zakresie

rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, Sąd Okręgowy wyjaśnił, że nie obciążył

powódki kosztami postępowania apelacyjnego należnych stronie przeciwnej, ze względu

na charakter sprawy oraz sytuację osobistą i majątkowa skarżącej.

Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania zaskarżył pozwany

Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w P. zarzucając Sądowi obrazę

przepisów postępowania, tj. art. 109 § 2 k.p.c., art. 99 k.p.c. w zw. z art. 98 § 1 k.p.c.

oraz art. 102 k.p.c. Zarzucając powyższe skarżący wniósł o zmianę orzeczenia w

zaskarżonej części i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów procesu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 102 k.p.c. w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może

zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle

kosztami. Przytoczony przepis urzeczywistnia zasadę słuszności a jednocześnie

stanowi odstępstwo od podstawowej zasady orzekania o kosztach procesu, tj. zasady

zawinienia (art. 98 § 1 k.p.c.). Kwalifikacja „wypadków szczególnie uzasadnionych”

należy do sądu, który mając na względzie okoliczności konkretnej sprawy powinien

przede wszystkim kierować się poczuciem własnej sprawiedliwości.

Zdaniem Sądu Najwyższego okoliczności niniejszej sprawy są tego rodzaju, że

mogą zostać zakwalifikowane jako „wypadek szczególnie uzasadniony”, który pozwala

nie obciążać strony przegrywającej kosztami procesu. Są to zarówno okoliczności

związane z samym przebiegiem postępowania jak i takie, które postępowania w sposób

bezpośredni nie dotyczą, wiążą się natomiast z osobą powódki. Należy zatem zważyć,

że powódka cierpi na poważne schorzenia, które ograniczają normalne czynności

życiowe. Utrzymuje się wyłącznie z emerytury. Ze względu na konieczność ponoszenia

kosztów związanych z bieżącym utrzymaniem oraz wydatkami na leczenie, należy

przyjąć, że dodatkowe obciążenie powódki kosztami należnymi

przeciwnikowi

procesowemu, niewątpliwie postawiłoby ją w bardzo trudnej sytuacji finansowej.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw.

z art. 3941 § 3 k.p.c. rozstrzygnął jak w sentencji.