II CZ 86/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 86/10

POSTANOWIENIE

Dnia 8 września 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

SSN Marian Kocon

w sprawie z powództwa Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego im. M.(…) w Z.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń – Spółce Akcyjnej w W.

o zapłatę oraz ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 września 2010 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie o kosztach

zawarte w wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt X Ga

(…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem o kosztach zawartym w wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia

30 kwietnia 2010 r. zasądzono od powoda Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego

im. M.(…) w Z. na rzecz pozwanego Zakładu Ubezpieczeń S.A. z siedzibą w W. kwotę

1200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

Pozwany zaskarżył zażaleniem powyższe postanowienie w zakresie nie

uwzględnionych przez Sąd Okręgowy kosztów zastępstwa procesowego w wysokości

600 zł Wnosząc o jego zmianę i zasądzenie na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa

procesowego

w pełnej wysokości oraz

o

zasądzenie

kosztów postępowania

zażaleniowego zarzucił naruszenie art. 98 k.p.c. w związku z § 13 ust. 1 pkt 1 oraz § 6

pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie

oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

z urzędu poprzez jego niezastosowanie i niezasądzenie na rzecz pozwanego kosztów

procesu według norm przepisanych w sytuacji, gdy wygrał on sprawę w całości.

Podniósł, że odpowiedź na apelację została wniesiona przez radcę prawnego G. R.,

który został ustanowiony dopiero w trakcie postępowania przed sądem drugiej instancji,

jednocześnie argumentując, że jeżeli w pierwszej instancji nie prowadził sprawy ten sam

adwokat stawka minimalna za prowadzenie sprawy w postępowaniu apelacyjnym przed

sądem okręgowym wynosi 75% stawki minimalnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c., strona przegrywająca sprawę obowiązana jest

zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia

praw i celowej obrony (koszty procesu). Na postawie § 3 tego artykułu do niezbędnych

kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie,

jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego

adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa

strony. Wobec faktu, że pozwany reprezentowany był przez radców prawnych [k. (…) –

pełnomocnictwo dla radcy prawnego Ł. B., k. (…) – pełnomocnictwo dla radcy prawnego

G. R.), właściwymi normami regulującymi wysokość wynagrodzenia pełnomocnika, które

mają zastosowanie w niniejszej sprawie, są normy wynikające z przepisów

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za

czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy

prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr

163, poz. 1349 z późn. zm.), a nie adwokata – jak wskazuje pozwany.

Z art. 98 § 3 k.p.c. wynika, że do niezbędnych kosztów procesu strony

reprezentowanej przez adwokata zalicza się m.in. wynagrodzenie, jednak nie wyższe

niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki tylko jednego adwokata – w

niniejszej sprawie odpowiednio radcy prawnego. W postępowaniu przed Sądem

pierwszej instancji pozwany był reprezentowany przez radcę prawnego Ł. B.

(pełnomocnictwo załączone zostało do odpowiedzi na pozew). W postępowaniu

odwoławczym reprezentował go radca prawny G. R. (który złożył pełnomocnictwo w

załączeniu do odpowiedzi pozwanego na apelację powoda). Pełnomocnictwo udzielone

radcy prawnemu Ł. B. ani nie zostało jednak odwołane, ani nie wygasło na etapie

postępowania apelacyjnego. Co więcej, ten radca prawny udzielił w niniejszej sprawie

pełnomocnictwa dalszego radcy prawnemu M. P. [k. (…)], który reprezentował stronę w

toku rozprawy apelacyjnej. Ustanowienie kolejnego, nowego pełnomocnika, w osobie

radcy prawnego G. R., z uwagi na zasadę zaliczania do niezbędnych kosztów procesu

wynagrodzenia tylko jednego pełnomocnika, nie może zostać zatem uwzględnione w

orzekaniu o kosztach procesu, zwłaszcza, że chodzi o niezbędne koszty procesu.

Zasada, wedle której w postępowaniu apelacyjnym zasądza się 75% stawki minimalnej

jeżeli w pierwszej instancji nie prowadził sprawy ten sam pełnomocnik, dotyczy jedynie

sytuacji, gdy pełnomocnik działający przed sądem pierwszej instancji nie jest już

umocowany na następne etapach postępowania (pełnomocnictwo jest ograniczone do

postępowania w pierwszej instancji, wygasło, zostało odwołane itp.), a zamiast tego

pełnomocnika, lecz nie obok, zostaje ustanowiony nowy pełnomocnik. Podniesione w

zażaleniu zarzuty nie mogą zatem zostać uznane za zasadne.

Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd

Najwyższy orzekł jak w sentencji.