II CZ 85/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 85/06

POSTANOWIENIE

Dnia 14 listopada 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Helena Ciepła (przewodniczący)

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

SSN Barbara Myszka

w sprawie ze skargi J. G.

o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z

dnia 16 czerwca 2005r., wydanego w sprawie z powództwa J. G.

przeciwko A. G.

o rozwód,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 14 listopada 2006 r.,

zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 28 grudnia 2005 r.,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 grudnia 2005 r. Sąd Apelacyjny

odrzucił dwie skargi J. G. o wznowienie postępowania, tj. skargę z dnia 16 czerwca

2005 r. oraz skargę z dnia 29 lipca 2005 r., w sprawie z jego powództwa przeciwko

A. G. o rozwód. W zażaleniu skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego

postanowienia w powyższym zakresie zarzucając rażące naruszenie przepisu art.

401 pkt 2 k.p.c. polegające na jego niezastosowaniu w sprawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W przedmiotowej sprawie powód złożył dwie skargi o wznowienie

postępowania w sprawie I C …/00, tj. skargę z dnia 16 czerwca 2005 r. oraz z dnia

29 lipca 2005 r. W pierwszej z nich wskazano jako podstawę wznowienia

pojawienie się nowych okoliczności faktycznych i nowych środków dowodowych

mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy w postaci prawomocnego wyroku

skazującego A. G. za popełnienie przestępstwa z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 91 §

1 k.k. Natomiast w skardze z dnia 29 lipca 2005 r. powód powołał się na

pozbawienie go możliwości działania w sprawie, czego upatrywał w związku

z nieprawidłowym, jego zdaniem, postępowaniem pełnomocnika z urzędu, który

w odczuciu powoda złożył lakoniczną apelację od wyroku Sądu Okręgowego, jak

również odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej oraz nie przedstawił opinii

uzasadniającej swe stanowisko.

Sąd odrzucił skargę z dnia 29 lipca 2005 r. z uwagi na brak zachowania

terminu do złożenia. Odnośnie do skargi z dnia 16 czerwca sąd stwierdził, iż

wprawdzie także ona została złożona po terminie, jednak uznał wniosek

o przywrócenie terminu do jej złożenia za uzasadniony. Skargę tę odrzucił ze

względu na brak oparcia jej na ustawowej podstawie wznowienia.

Na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania

przysługuje co do zasady zażalenie. Odnośnie do dopuszczalności zażalenia

w przypadku, gdy o wznowieniu orzekał sąd pierwszej instancji decyduje treść art.

394 k.p.c., natomiast w sytuacji, gdy o wznowieniu orzekał sąd drugiej instancji –

art. 3941 k.p.c. Należy zatem stwierdzić, że zażalenie przysługuje na każde

postanowienie

sądu

pierwszej

instancji

w przedmiocie

odrzucenia

skargi

o wznowienie postępowania. Jednakże na postanowienie sądu drugiej instancji,

który orzekał o dopuszczalności wznowienia jako sąd właściwy w myśl art. 405

k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje tylko wówczas, gdy w sprawie

będącej przedmiotem wznowienia w ogóle przysługiwałaby skarga kasacyjna,

gdyby sprawę ponownie rozpoznano.

Przedmiotowa

sprawa,

w

której

wniesiono

skargę

o

wznowienie

postępowania, została wytoczona z powództwa J. G. przeciwko A. G. o rozwód.

Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna m.in. w

sprawach o rozwód, a co za tym idzie w przedmiotowej sprawie zażalenie do Sądu

Najwyższego nie przysługuje. Podlega więc ono odrzuceniu.

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 3986 § 2 w zw.

z art. 3941 § 3 k.p.c.).

jc