II CZ 82/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 82/12

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lipca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Anna Owczarek (sprawozdawca)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z wniosku J. K. i W. K.

przy uczestnictwie B. S. i R. S.

o częściowy podział majątku wspólnego B. S. i Z. S.

oraz o zniesienie współwłasności nieruchomości,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 lipca 2012 r.,

zażalenia wnioskodawców

na postanowienie Sądu Okręgowego w P.

z dnia 20 maja 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 20 maja 2011 r. odrzucił skargę

kasacyjną wnioskodawców wobec nieuzupełnienia mimo wezwania braków

formalnych skargi poprzez dołączenie jej czwartego odpisu.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucili naruszenie art. 398 6 § 1

k.p.c. poprzez uznanie, że skarga kasacyjna wnioskodawców nie spełnia wymagań

przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c., gdyż wnioskodawcy dołączyli brakujący jeden

odpis skargi kasacyjnej wysyłając go do Sądu Okręgowego. W konkluzji wnieśli o

uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

Sąd Najwyższy zważył:

Zgodnie z art. 3984 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna

powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego.

Do skargi kasacyjnej dołącza się także dwa jej odpisy przeznaczone do akt Sądu

Najwyższego oraz dla Prokuratora Generalnego, chyba że sam wniósł skargę.

Wobec tego, że w sprawie brało udział dwóch uczestników postępowania

wskazane przepisy (art. 128 w zw. z art. 3984 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

i jako samodzielna art. 3984 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.) nakładały na

skarżących obowiązek dołączenia do skargi kasacyjnej czterech jej odpisów.

Składając skargę kasacyjną wnioskodawcy dołączyli trzy odpisy co oznacza,

że nie zadośćuczynili wymaganiom ustawy (art. 398 4 § 3 k.p.c.). W następstwie

wszczętego postępowania naprawczego wnioskodawcy zostali zobowiązani do

uiszczenia opłaty sądowej i złożenia jednego brakującego odpisu w terminie

tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że opłata

została wniesiona, ale odpis nie został dostarczony w zakreślonym terminie, który

upływał 22 kwietnia 2011 r. Termin uważa się za zachowany, jeżeli w oznaczonym

czasie pismo procesowe wpłynie do sądu, tj. zostanie złożone w biurze podawczym

sądu lub zostanie oddane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego

(art. 165 § 2 k.p.c.) - w pierwszym wypadku decyduje prezentata, w drugim datę

ustala się na podstawie dowodu nadania przesyłki pocztowej (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 1988 r., IV PZ 39/88, OSP 1989, nr 7-8, poz. 384,

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2008 r. IV CZ 86/08 niepubl.).

Twierdzenie skarżących, że brakujący odpis skargi kasacyjnej został w terminie

nadany zwykłą przesyłką pocztową nie zostało wykazane. Pełnomocnik skarżących

nie przedstawił dowodu jej nadania, a samo oświadczenie nie może być uznane za

wystarczające. W aktach sprawy znajduje się wprawdzie dodatkowy odpis skargi

kasacyjnej wnioskodawców, ale złożony przez nich w sądzie pierwszej instancji,

tj. Sądzie Rejonowym P. w dniu 9 maja 2011r. jako załącznik do pisma

procesowego zatytułowanego „Wniosek o zabezpieczenie”. Pośrednio potwierdza

to oświadczenie pełnomocnika, że odpis skargi przekazał mocodawcom celem

przedstawienia w Sądzie. Niemniej został on złożony po upływie zakreślonego

terminu i w Sądzie niewłaściwym. Fakt czy niedopełnienie obowiązku procesowego

zakreślonego zarządzeniem wydanym w postępowaniu naprawczym nastąpiło na

skutek błędnego pouczenia przez pełnomocnika czy omyłki wnioskodawców

dla odrzucenia skargi jest pozbawiony prawnego znaczenia.

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na mocy art. 394 1 § 1 i 3 w zw.

z art. 39814 k.p.c. w zw. Z art. 13 § 2 k.p.c., w braku uzasadnionych podstaw,

oddalił zażalenie.

jw