Legislator Case Law & Legislation
II CZ 82/07 AI generated

II CZ 82/07 · Sąd Najwyższy

Case Number II CZ 82/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

w Z. odrzucił skargę kasacyjną w zakresie powództwa o zapłatę kwoty 29.592,97 zł podstawie przepisu art. 219 k.p.c. nie zmienia tego, że są to w istocie dwie odrębne

Legislator headnote

AI generated

art. 219 k.p.c, art. 368 § 2 k.p.c, art. 3982 § 1 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; II CZ 82/07 · Sąd Najwyższy: w Z. odrzucił skargę kasacyjną w zakresie powództwa o zapłatę kwoty 29.592,97 zł podstawie przepisu art. 219 k.p.c. nie zmienia tego, że są to w istocie dwie odrębne

Keywords

AI generated
art. 219 k.p.c art. 368 § 2 k.p.c art. 3982 § 1 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 219 k.p.c
podstawie przepisu art. 219 k.p.c.
art. 368 § 2 k.p.c
Odwołując się do treści przepisu art. 368 § 2 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c
z uwagi na treść przepisu art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
przepisu art. 39814 w zw. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. należało zażalenie oddalić.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 82/07

POSTANOWIENIE

Dnia 17 października 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący)

SSN Barbara Myszka

SSA Michał Kłos (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Gminy L.

przeciwko B.H.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 17 października 2007 r.,

zażalenia pozwanego

na postanowienie Sądu Okręgowego w Z.

z dnia 15 czerwca 2007 r., sygn. akt [...],

1) oddala zażalenie,

2) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.200 zł

(jeden tysiąc dwieście złotych) z tytułu zwrotu kosztów

w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 czerwca 2007 r., Sąd Okręgowy

w Z. odrzucił skargę kasacyjną w zakresie powództwa o zapłatę kwoty 29.592,97 zł

jako niedopuszczalną.

Sąd Okręgowy uznał, że połączenie spraw do łącznego rozpoznania na

podstawie przepisu art. 219 k.p.c. nie zmienia tego, że są to w istocie dwie odrębne

sprawy i byt każdej z nich jest niezależny od drugiej w takim znaczeniu, że można

je rozdzielić. Odwołując się do treści przepisu art. 368 § 2 k.p.c. Sąd ten uznał, że

wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie wynosi odpowiednio 29.592,97 zł

i 56.415,10 zł ponieważ stosuje się przepisy art. 19 - 25 § 1 k.p.c. W tej sytuacji

w sprawie o zapłatę kwoty 29.592,97 zł skarga kasacyjna jest niedopuszczalna

z uwagi na treść przepisu art. 3982 § 1 k.p.c.

Powyższe postanowienie zaskarżył pozwany w całości.

Pozwany podniósł, że wyrok zapadły w sprawie nie zawiera osobnego

rozstrzygnięcia o roszczeniach z każdej z połączonych spraw, również w apelacji

rozpoznanej przez Sąd drugiej instancji jako wartość przedmiotu zaskarżenia

wskazana została suma wartości przedmiotu sporu z każdej z połączonych spraw.

W oparciu o powyższe zarzuty pozwany wniósł o uchylenie zaskarżonego

postanowienia i zasądzenie na jego rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu

w postępowaniu zażaleniowym

Powód wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie na jego rzecz od

pozwanego zwrotu kosztów procesu w postępowaniu zażaleniowym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione.

Powód w niniejszej sprawie dochodził wierzytelności z tytułu braku zapłaty

za dostarczoną do gospodarstwa pozwanego wodę. Roszczenia z tego tytułu

objęte zostały dwoma odrębnymi pozwami i sprawy wszczęte tymi pozwami zostały

połączone do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Z momentem połączenia do

wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia na podstawie przepisu art. 219 k.p.c.

sprawy nie tracą jednak swojej odrębności. Połączenie to ma charakter techniczny

i ma na celu tylko usprawnienie postępowania. W każdej chwili sprawy te mogą

zresztą zostać rozłączone. Zamieszczenie rozstrzygnięcia w jednym wyroku, który wbrew brzmieniu komparycji - w istocie ma charakter wyroku łącznego odrębności

tej nie zniweczyło. Prawidłowo zatem Sąd drugiej instancji odrzucił skargę

kasacyjną w zakresie powództwa o zapłatę kwoty 29.592,97 zł.

Analogiczne

stanowisko

w

przedmiocie

wartości

przedmiotu

sporu

w odniesieniu do spraw połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia

prezentował Sąd Najwyższy wielokrotnie m. in. w postanowieniu z dnia 13 czerwca

2000 r., V CZ 46 / 00, niepubl. oraz z dnia 31 maja 2006 r., IV CZ 41 / 06, niepubl.

Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy zastosował zatem przepisy art. 398 2

§ 1 oraz art. 3986 2 k.p.c. Mając powyższe względy na uwadze, jak również treść

przepisu art. 39814 w zw. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. należało zażalenie oddalić.

O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie przepisu

art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i 398 21 k.p.c., zaś o ich wysokości na podstawie

przepisu § 13 ust. 2 pkt. 2 w zw. z § 6 pkt. 5 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).