II CZ 8/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 8/10

POSTANOWIENIE

Dnia 22 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z powództwa G. S.

przeciwko R. R.

o stwierdzenie nieważności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 kwietnia 2010 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 12 sierpnia 2009 r., sygn. akt I ACa (…),

odrzuca zażalenie w części zaskarżającej postanowienia zawarte w punktach 1

(pierwszym) i 3 (trzecim) sentencji zaskarżonego postanowienia, a w pozostałym

zakresie oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Powód zaskarżył w całości zażaleniem postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia

12 sierpnia 2009 r., którym:

1) odrzucono wniosek powoda o przywrócenie terminu;

2) odrzucono wniosek powoda o sporządzenie i doręczenie wyroku Sądu

Apelacyjnego z uzasadnieniem;

3) przyznano pełnomocnikowi powoda kwotę 732 zł tytułem nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu w przedmiocie

przywrócenia terminu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się niedopuszczalne w części zaskarżającej postanowienia

zawarte w pkt 1 i 3 sentencji zaskarżonego postanowienia.

Zażalenie do Sądu Najwyższego nie przysługuje na postanowienie odrzucające

wniosek o przywrócenie terminu, ponieważ takie postanowienie wydane przez Sąd

drugiej instancji nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Wobec

powyższego o niedopuszczalności zażalenie na takie postanowienie przesądza art. 394 1

§ 2 k.p.c.

Nie przysługuje również zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu

drugiej instancji przyznające wynagrodzenie od Skarbu Państwa adwokatowi z tytułu

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu. Postanowienie takie nie jest

bowiem kwalifikowane jako postanowienie co do kosztów procesu, które nie były

przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, a więc nie jest objęte normą art.

3941 § 1 pkt 2 k.p.c. (por. uchwała SN z dnia 25 czerwca 2009 r., III CZP 36/09,

niepubl.; postanowienie SN z dnia 17 listopada 2009 r., III CZ 53/09, niepubl.;

postanowienie SN z dnia 11 grudnia 2009 r., V CZ 59/09, niepubl., postanowienie SN z

dnia 21 kwietnia 2010 r., V CZ 20/10, niepubl.).

Wobec powyższego Sąd Najwyższy odrzucił w części zażalenie na podstawie art.

373 k.p.c., w zw. z art. 39821 k.p.c. i w zw. z art. 3941 § 1 pkt 2, art. 3941 § 2 i § 3 k.p.c.

Natomiast zażalenie, chociaż dopuszczalne, okazało się nieuzasadnione w części

zaskarżającej postanowienie zasadnie odrzucające spóźniony wniosek powoda o

sporządzenie i doręczenie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 marca 2009 r. na

podstawie art. 387 § 1 i § 3 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy w tym zakresie oddalił zażalenie na

podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.