II CZ 8/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 8/09

POSTANOWIENIE

Dnia 6 marca 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

SSA Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z powództwa R.K.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 6 marca 2009 r.,

zażalenia powódki

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 27 listopada 2008 r., sygn. akt [...],

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Po

prawomocnym

odrzuceniu

skargi

kasacyjnej

od

wyroku

Sądu

Apelacyjnego z dnia 2 marca 2006 r. i skargi o wznowienie postępowania

zakończonego tym wyrokiem, powódka w piśmie datowanym 12 kwietnia 2007 r.

wniosła o „stwierdzenie nieważności postępowania zarówno w zakresie możliwości

wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego jak również zażalenia

na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania". Wniosek ten

Sąd Apelacyjny oddalił postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2007 r. a następnie

postanowieniem z dnia 11 maja 2007 r. oddalił wniosek powódki o sporządzenie

uzasadnienia

tego

postanowienia.

Postanowienie

to

powódka

zaskarżyła

zażaleniem, które zostało odrzucone postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 6

czerwca 2007 r. jako niepodlegajace zaskarżeniu w granicach art. 3941 § 1 i 2

k.p.c. i nie sporządzone zgodnie z art. 87 1 § 1 k.p.c. przez adwokata lub radcę

prawnego. Postanowienie to powódka zaskarżyła, tak jak kolejne postanowienia

odrzucające jej zażalenia, z których ostatnie zapadło w dniu 27 listopada 2008 r.

W osobiście wniesionym zażaleniu na to ostatnie postanowienie powódka

zarzuciła, iż przy jego wydaniu Sąd Apelacyjny nie wziął pod uwagę, że Okręgowa

Rada Adwokacka odmówiła wyznaczenia dla niej pełnomocnika, pozbawiając ją

tym samym możności działania przed Sądem Najwyższym oraz błędnie przyjął, że

na postanowienie dotyczące odrzucenia skargi kasacyjnej nie przysługuje

zażalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje przymus adwokacko radcowski. Przymus ma charakter bezwzględny

i obejmuje wszystkie postępowania toczące się przed Sądem Najwyższym.

Nie uchyla go okoliczność, że ustanowiony przez sąd adwokat lub radca prawny

odmówił - jak w przedmiotowej sprawie - wniesienia skargi kasacyjnej (uchwała

składu siedmiu sędziów SN z dnia 21 września 2000 r., III CZP 14/00, OSNC 2001,

nr 2, poz. 21, postanowienie SN z dnia 16 grudnia 1998 r. III CZP 160/98 nie publ.).

Objęte przymusem zażalenie do Sądu Najwyższego, wniesione osobiście

przez stronę i nie odrzucone jako niedopuszczalne przez sąd drugiej instancji,

podlega odrzuceniu przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 21 w zw. z art. 3941

§ 3 i art. 373 k.p.c., bez możliwości odnoszenia się do zwartych w nim zarzutów.