II CZ 76/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 76/06

POSTANOWIENIE

Dnia 18 października 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Helena Ciepła (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa K.S.

przeciwko Skarbowi Państwa - Lasom Państwowym Nadleśnictwu

o zapłatę i wydanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 18 października 2006 r.,

zażalenia powódki

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt [...],

odrzuca zażalenie w części dotyczącej oddalenia wniosku

powódki o przywrócenie terminu;

oddala zażalenie w pozostałej części.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 21 lutego 2006 r. Sąd Apelacyjny: 1) oddalił wniosek

powódki K.S. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie

uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 6 października 2004 r. i jego doręczenie i 2)

odrzucił wniosek powódki o sporządzenie uzasadnienia wymienionego wyroku i

jego doręczenie. Sąd Apelacyjny wskazał, że termin do żądania doręczenia wyroku

z uzasadnieniem upłynął w dniu 13 października 2004 r. i wnioski powódki z dnia

14 i 13 października 2004 r. o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, jako wniesione

w dniach 14 i 15 października 2004 r., odrzucone zostały przez ten Sąd

postanowieniem z dnia 10 listopada 2004 r., a zażalenie powódki na to

postanowienie Sąd Najwyższy oddalił postanowieniem z dnia 9 marca 2005 r.

Według Sądu Apelacyjnego wniosek o przywrócenie terminu w istocie zmierza

do wzruszenia

skutków

tego

postanowienia.

Niemniej

Sąd

Apelacyjny

przeprowadził postępowanie dowodowe zmierzające do ustalenia, kiedy został

wniesiony wniosek z dnia 13 października 2004 r. i ustalił, m.in. na podstawie opinii

biegłych, że miało to miejsce w dniu 15 października 2004 r. Okoliczności, które

powołała powódka na uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu, zdaniem

Sądu Apelacyjnego w żadnym razie nie stanowią o braku zawinienia pełnomocnika

powódki w nie dochowaniu terminu. Zaniechanie pełnomocnika obciąża zaś samą

stronę.

Postanowienie wymienione na wstępie powódka zaskarżyła w całości.

Zarzuciła Sądowi Apelacyjnemu błędną ocenę opinii biegłych i okoliczności

związanych

z

wniesieniem

drugiego

z

wniosków

o

doręczenie

wyroku

z uzasadnieniem, które doprowadziły Sąd do uznania, że wniosek ten został

wniesiony w dniu 15, a nie 13 października 2004 r. Podniosła, że jej pełnomocnik

dołożył należytej staranności w wykazaniu, że zdarzenie to miało miejsce w dniu

13 października 2004 r. i, że uprawdopodobniła, iż działała bez swojej winy.

Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

1. Postanowienie sądu drugiej instancji oddalające wniosek o przywrócenie

terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem nie jest

postanowieniem kończącym postępowanie. Przeto na postanowienie takie,

stosownie do art. 3941 § 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego nie przysługuje.

Zażalenie powódki w tym zakresie (pkt 1 zaskarżonego postanowienia) należało

zatem odrzucić (art. 3941 § 3 w związku z art. 39821 oraz art. 373 i 371 k.p.c.).

2. Jak wynika z uzasadnienia zażalenia, skarżąca w istocie kwestionuje

prawidłowość oddalenia jej wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku

o doręczenie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 6 października 2004 r., czego

konsekwencją stało się postanowienie o odrzuceniu wniosku o dokonanie tego

doręczenia

(pkt

zaskarżonego

postanowienia).

Należało

więc

uznać,

że zaskarżając to ostatnie postanowienie powódka wniosła o rozpoznanie

poprzedzającego je postanowienia oddalającego jej wniosek o przywrócenie

terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, które

nie podlegało zaskarżeniu w drodze zażalenia do Sądu Najwyższego, a które miało

wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu o odrzuceniu wniosku

o doręczenie wyroku z uzasadnieniem (art. 3941 § 3 w związku z art. 39821

i art. 380 k.p.c.).

To, że złożone przez powódkę wnioski z dnia 14 i 13 października 2004 r.

o doręczenie wyroku z uzasadnieniem złożone zostały po terminie przewidzianym

w art. 387 § 3 k.p.c., przesądzone zostało postanowieniem Sądu Apelacyjnego z

dnia 10 listopada 2004 r. i postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2005

r. Opieranie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie

wyroku z uzasadnieniem na twierdzeniu, że wniosek z dnia 13 października 2004 r.

złożony został w terminie, jest nieporozumieniem. Powódka, po prawomocnym

odrzuceniu jej wniosków z dnia 13 i 15 października 2004 r., oczywiście mogła

wnieść o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z

uzasadnieniem, równocześnie składając taki wniosek (art. 169 § 3 k.p.c.).

Uprawdopodobnienie przez powódkę okoliczności uzasadniających wniosek o

przywrócenie terminu, a więc uprawdopodobnienie, że bez swojej winy nie

dokonała czynności w terminie (art. 169 § 2 w związku z art. 168 § 1 k.p.c.),

powinno dotyczyć okoliczności spóźnionego złożenia nowego wniosku, a nie może

opierać się na twierdzeniu, że wniosek prawomocnie odrzucony był jednakże

złożony w terminie. Podważanie w postępowaniu o przywrócenie terminu do

złożenia

wniosku

o

doręczenie

wyroku

z uzasadnieniem,

prawomocnie

przesądzonej okoliczności, że uprzednio złożony wniosek z dnia 13 października

2004 r. o dokonanie tej czynności był złożony w terminie i przeprowadzanie w tym

postępowaniu dowodów mających to wykazać, było niedopuszczalne. Zarzuty

zażalenia kwestionujące przyjęcie w zaskarżonym postanowieniu, że wniosek

z dnia 13 października 2004 r. o doręczenie wyroku z uzasadnieniem był złożony

w terminie, nie mogą zatem odnieść skutku.

Powódka, jak prawidłowo uznał Sąd Apelacyjny, nie uprawdopodobniła,

że składając

kolejny

wniosek

o

doręczenie

wyroku

z

uzasadnieniem

wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, nie zawiniła

wniesienia tego kolejnego wniosku po terminie. Uprawdopodobnieniem tym

nie mogą być twierdzenia i dowody mające świadczyć o złożeniu wcześniejszego

wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem (z dnia 13 października 2004 r.)

w terminie. Uzasadnienie zażalenia sprowadza się zaś do twierdzeń i zarzutów

mających przekonać, że ten wcześniejszy wniosek został złożony w terminie.

Wobec

powyższego,

skoro

brak

podstaw

do

zakwestionowania

prawidłowości zaskarżonego postanowienia w części oddalającej wniosek powódki

o

przywrócenie

terminu

do

wniesienia

kolejnego

wniosku

o

doręczenie

uzasadnienia wyroku z uzasadnieniem, a uprzednio wniesione wnioski z dnia

14 i 13 października 2004 r. złożone zostały po terminie, zażalenie dotyczące

zaskarżonego postanowienia w części odrzucającej – jako wniesiony po terminie –

kolejny wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem jest niezasadne

i na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c. podlegało oddaleniu.