II CZ 75/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 75/05

POSTANOWIENIE

Dnia 24 sierpnia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (przewodniczący)

SSN Bronisław Czech (sprawozdawca)

SSN Marek Sychowicz

w sprawie z powództwa A. K.

przeciwko D. K. i B. U.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 sierpnia 2005

r.,

zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 19 kwietnia 2005

r., sygn. akt I WCK (…) [I ACa (…)],

1. oddala zażalenie;

2. nie

obciąża

pozwanych

na

rzecz powoda

kosztami

postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Pozwani wnieśli kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 grudnia

2004 r., a po wezwaniu ich pełnomocnika do złożenia opłaty sądowej w wysokości

6 139,20 zł, złożyli wniosek o zwolnienie ich od niej powyżej 2.000 zł, przy czym nie

uiścili w terminie zakreślonym w wezwaniu wymienionej kwoty 2 000 zł.

Sąd Apelacyjny, postanowieniem zaskarżonym zażaleniem, odrzucił kasację

oraz umorzył postępowanie w części dotyczącej wniosku pozwanych o zwolnienie od

wpisu od kasacji powyżej kwoty 2 000 zł.

W zażaleniu na to postanowienie pozwani wnieśli o jego uchylenie i twierdzą,

że powinni byli zostać ponownie wezwani przez sąd do uiszczenia opłaty w kwocie

2 000 zł. Podnieśli, że wnosząc apelację również złożyli wniosek o częściowe

zwolnienie od kosztów sądowych nie uiszczając przy tym opłaty i wówczas sąd

wezwał ich do uzupełnienia tego braku w postaci wniesienia części opłaty, której

wniosek o zwolnienie nie dotyczył.

Powód wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie na swoją rzecz od

pozwanych kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Apelacyjny odrzucając kasację przyjął trafnie, że wniosek o zwolnienie od

kosztów sądowych (art. 113 k.p.c.) przerywa bieg terminu do uiszczenia opłaty

sądowej, jednakże - gdy strona wnosi jedynie o częściowe zwolnienie od tych

kosztów - to przerwanie biegu terminu dotyczy tylko część opłaty objętej wnioskiem

(art. 16 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych, tekst jedn.: Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88 ze zm.). Pozwani wnieśli

o zwolnienie od kosztów sądowych w części dotyczącej kwoty przewyższającej

2 000 zł., dlatego opłatę nie objętą wnioskiem powinni byli uiścić w terminie

zakreślonym w pierwotnym wezwaniu, dotyczącym całej opłaty sądowej. Skoro tego

nie uczynili, to kasację należało odrzucić i umorzyć postępowanie dotyczące wniosku

o zwolnienie od kosztów sądowych, gdyż wydanie orzeczenia w tym przedmiocie

stało się zbędne (art. 355 § 1 k.p.c.).

Okoliczność, że w analogicznej sytuacji dotyczącej apelacji, ten sam Sąd

Apelacyjny zajął odmienne stanowisko, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia

zażalenia.

Sąd Najwyższy, mając powyższe na uwadze, oddalił zażalenie (art. 385 k.p.c.

w zw. z art. 39318 § 3 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 6 lutego

2005 r.) i o kosztach postępowania zażaleniowego orzekł na podstawie art. 102 i 108

§ 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 39319 k.p.c. w poprzednim brzmieniu).