II CZ 74/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 74/11

POSTANOWIENIE

Dnia 12 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca)

w sprawie z odwołania Konsorcjum Firm: "I." Spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością w W. i "T." Spółki Akcyjnej z siedzibą w P.

od rozstrzygnięcia przez zamawiającego - Sąd Apelacyjny - protestu

z dnia 29 grudnia 2009 r.,

przy udziale Telekomunikacji Polskiej Spółki Akcyjnej w W. zgłaszającej

przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 października 2011 r.,

zażalenia Konsorcjum Firm: "I." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

w W. i "T." Spółki Akcyjnej z siedzibą w P.

na orzeczenie o kosztach zawarte w postanowieniu Sądu Okręgowego

z dnia 17 marca 2011 r.,

1. zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób,

że zamiast kwoty 2734 (dwa tysiące siedemset

trzydzieści cztery) zł zasądza od Telekomunikacji

Polskiej SA w W. na rzecz Konsorcjum Firm: "I." spółki

z ograniczoną odpowiedzialnością w W. i "T." SA w P.

kwotę 5434 (pięć tysięcy czterysta trzydzieści cztery)

zł tytułem zwrotu kosztów w postępowaniu

skargowym,

2. zasądza od Telekomunikacji Polskiej SA w W. na rzecz

Konsorcjum

Firm:

"I."

spółki

z ograniczoną

odpowiedzialnością w W. i "T." SA w P. kwotę 330

(trzysta trzydzieści) zł tytułem zwrotu kosztów

zastępstwa

procesowego

w postępowaniu

zażaleniowym.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 26 maja 2010 r. Sąd Okręgowy oddalił skargę

Telekomunikacji Polskiej S.A. z siedzibą w W. na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej

z dnia 19 marca 2010 r. sygn. Akt […]. Na wniosek Konsorcjum Spółek: I. sp. z o.o.

z siedzibą w W. i T. S.A. z siedzibą w W. Sąd Okręgowy, postanowieniem z dnia 17

marca 2011 r. uzupełnił wyrok przez orzeczenie o kosztach postępowania

sądowego w ten sposób, że zasądził od Telekomunikacji Polskiej S.A. w W. na

rzecz Konsorcjum Spółek: I. sp. z o.o. z siedzibą w W. i T. S.A. z siedzibą w W.

kwotę 2.734 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu

skargowym. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd Okręgowy wskazał, że

należne w tym postępowaniu stronie koszty wyrażały się wynagrodzeniem

pełnomocnika. Wynagrodzenie to należało zaś obliczyć według reguł ogólnych,

właściwych dla spraw majątkowych czyli od wartości przedmiotu sporu mając na

względzie, że przewidziane w prawie zamówień publicznych postępowanie

odwoławcze jest rodzajem postępowania spornego, toczy się bowiem między

oferentami w związku z podjęciem przez zamawiającego decyzji o wyborze

najkorzystniejszej oferty. W ocenie Sądu Okręgowego, wartość przedmiotu sporu

wyznaczała wysokość wadium. Przedmiotem skargi, o której rozstrzygnięto

wyrokiem z dnia 26 maja 2010 r., była bowiem kwestia wpłacenia przez przeciwnika

skargi wadium, które wynosiło 100.000 zł. Sąd też od tej kwoty Sąd Okręgowy

obliczył należne pełnomocnikowi Konsorcjum wynagrodzenie, z uwzględnieniem

treści § 6 pkt 6 w związku z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z

dnia 22 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz

ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę

prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Wynagrodzenie to odpowiadało kwocie 2.700 zł. Nadto w należnych Konsorcjum

kosztach postępowania Sąd uwzględnił opłatę od dwóch pełnomocnictw (34 zł) i

zasądził łącznie kwotę 2.734 zł.

Zażalenie na to postanowienie złożył przeciwnik skargi, Konsorcjum Spółek:

I. sp. z o.o. z siedzibą w W. i T. S.A. z siedzibą w W. Skarżący domagał się zmiany

postanowienia przez zasądzenie na jego rzecz kwoty 5.434 zł, zamiast kwoty 2.734

zł. Skarżący zakwestionował stanowisko Sądu Okręgowego, że przedmiotem sporu

było wpłacenie wadium, a zatem, że wysokość tego wadium określała wartość

przedmiotu

zaskarżenia

stanowiącą

podstawę

obliczania

wynagrodzenia

pełnomocnika, w sytuacji gdy wartość przedmiotu zaskarżenia była wyznaczana

przez wartość zamówienia, ta zaś wynosiła 3.934.848 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Prawidłowe

jest

stanowisko

Sądu

Okręgowego,

że

przewidziane

w przepisach ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2007 r. Nr 223, poz. 1655 ze zm.), postępowanie odwoławcze jest

rodzajem postępowania spornego pomiędzy oferentami , które toczy się w związku

z podjęciem przez inwestora decyzji o wyborze najkorzystniejszej oferty oraz,

że koszty tego postępowania winny być obliczane od wartości przedmiotu sporu.

Wartością przedmiotu sporu, a zatem i wartością przedmiotu zaskarżenia,

w okolicznościach sprawy niniejszej nie była jednak, jak przyjął Sąd Okręgowy,

kwota nieuiszczonego - zdaniem wnoszącego skargę - wadium, ale wartość

zamówienia równa kwocie 3.934.848 zł. Jak trafnie wywodzi żalący, istotą udziału

wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego jest uzyskanie

tego zamówienia, wybranie bowiem jego oferty przynosi mu wymierny efekt

majątkowy w postaci uzyskania możliwości realizacji zamówienia oznaczonej

wartości. Zakwestionowanie oferty konkurenta może doprowadzić do skutecznej

jego eliminacji z takiego postępowania.

Z akt sprawy wynika, że w proteście Telekomunikacja Polska S.A. z siedzibą

w W.

zarzuciła

zamawiającemu,

że,

po

pierwsze,

zaniechał

wykluczenia

Konsorcjum z postępowania, a to wobec, zdaniem Telekomunikacji S.A.,

nieuiszczenia przez Konsorcjum, wadium (w kwocie 100.000 zł), po drugie,

że zaniechał odrzucenia oferty Konsorcjum i po trzecie, że dokonał wyboru oferty

Konsorcjum jako najkorzystniejszej w sytuacji gdy, z przyczyny wyżej podanej,

powinien był: wykluczyć Konsorcjum z postępowania, odrzucić jego ofertę i wybrać

ofertę TP S.A. jako najkorzystniejszą. Zamawiający uwzględnił protest, a Krajowa

Izba Odwoławcza wyrokiem z dnia 19 marca 2010 r. uwzględniła odwołanie

złożone przez Konsorcjum. W skardze na wyrok KIO, skierowanej do sądu,

Telekomunikacja Polska S.A. domagała się zmiany wyroku KIO przez oddalenie

odwołania wniesionego przez Konsorcjum. Powyższe wskazuje, że Sąd Okręgowy

oddalając wyrokiem z dnia 26 maja 2010 r. skargę TP S.A. na wyrok KIO z dnia

19 marca 2010 r., nie orzekał o wadium w kwocie 100.000 zł, ale rozstrzygał

w istocie o wyniku przetargu. Okoliczność, że kwestia prawidłowości wpłacenia

wadium (tu w kwocie 100.000 zł) musiała być przedmiotem rozważań, jako

przesłanka tego finalnego rozstrzygnięcia, nie czyniła z kwoty wadium ani wartości

przedmiotu sporu ani wartości przedmiotu zaskarżenia. Dodać też należy,

że w skardze na wyrok KIO, Telekomunikacja Polska S.A., zgodnie z wymogiem

art. 368 § 2 k.p.c. w związku z art. 198 a) ust. 2 p.z.p jako wartość przedmiotu

zaskarżenia wskazała kwotę 3.934.848 z, a więc wartość przedmiotu zamówienia.

Ta bowiem co najmniej kwota wyraża wartość interesu majątkowego stron

w rozstrzygnięciu sprawy. Od tej też kwoty powinien był Sąd Okręgowy obliczyć

należne Konsorcjum koszty postępowania, jako stronie wygrywającej spór.

Kosztami

Konsorcjum

Wynagrodzenie to,

było

obliczone

tu

od

wynagrodzenie

wskazanej

powyżej

jego

pełnomocnika.

wartości

przedmiotu

zaskarżenia, z uwzględnieniem § 6 pkt 7 i § 12 pkt 1 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 22 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.

1349 ze zm.) wyniosło 5400 zł. Ta przeto kwota, wraz z kosztami opłaty skarbowej

uiszczonej od pełnomocnictw (34 zł), razem 5.434 zł, podlegała zasądzeniu na

rzecz żalącego, zamiast kwoty 2.734 zł zasądzonej zaskarżonym postanowieniem.

Mając przeto powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1

§ 1 pkt 2 i § 3 k.p.c. w związku z art. 398 21 w związku z art. 386 § 1 k.p.c. orzekł jak

w postanowieniu, o kosztach postępowania zażaleniowego orzekając na podstawie

98 § 1 i § 3 k.p.c. w związku z art. 394 1 § 3, art. 39821, art. 386 § 1 i art. 397 § 2

k.p.c. oraz § 12 ust. 2 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia.