II CZ 74/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 74/08

POSTANOWIENIE

Dnia 30 października 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca)

SSA Dariusz Dończyk

w sprawie ze skargi I. K.

o

wznowienie

postępowania

zakończonego

prawomocnym

wyrokiem

Sądu

Wojewódzkiego w S. z dnia 17 czerwca 1997 r., sygn. akt I C (…) wydanego w sprawie

z powództwa R. Z. i M. K.

przeciwko M. K. z udziałem interwenienta ubocznego I. K.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 października 2008

r.,

zażalenia interwenienta ubocznego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 8

lutego 2008 r., sygn. akt I ACz (…),

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 lutego 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił

skargę o wznowienie postępowania wniesioną przez I. K., interwenientkę uboczną po

stronie pozwanej w sprawie z powództwa R. Z. i M. K. przeciwko M. K. i I. K. o

zasądzenie kwoty 80 700 zł z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu, zakończonej

prawomocnym

wyrokiem

uwzględniającym

powództwo,

wydanym

przez

Sąd

Wojewódzki w S. w dniu 17 czerwca 1997 r. w sprawie I C (…).

Odrzucając skargę Sąd Apelacyjny stwierdził, że dotyczy ona postępowania

toczącego się w ramach sprawy o zapłatę, wywołanego zażaleniem I. K. na

postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 10 sierpnia 2006 r., a zatem

postępowania wpadkowego, zaś zgodnie z art. 399 § 1 k.p.c. skarga o wznowienie

postępowania przysługuje od prawomocnych orzeczeń kończących postępowanie w

sprawie i jest niedopuszczalna w odniesieniu do postępowania incydentalnego. Z tych

przyczyn została odrzucona na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej wnosił o jego

uchylenie jako bezpodstawnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zaskarżone

postanowienie

zostało

wydane

w

wyniku

wniesienia

przez

interwenientkę uboczną I. K. kolejnej skargi o wznowienie postępowania w sprawie I C

(...) zakończonej wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w S. z dnia 17 czerwca 1997 r.

Poprzednia skarga o wznowienie postępowania w tej sprawie została wniesiona przez I.

K. w dniu 21 grudnia 2005 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia,

oddalonym postanowieniem Sądu Okręgowego w S. z dnia 26 maja 2006 r., którym

odrzucona również została skarga o wznowienie postępowania. W dniu 10 sierpnia 2006

r. Sąd Okręgowy w S. odrzucił także zażalenie skarżącej na postanowienie o oddaleniu

wniosku o przywrócenie terminu, a Sąd Apelacyjny w dniu 19 października 2006 r.

oddalił zażalenie na to postanowienie, natomiast postanowieniem z dnia 6 grudnia 2006

r. oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie

postępowania. Postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 16 stycznia 2007 r. została

odrzucona skarga kasacyjna I. K. od postanowienia z dnia 19 października 2006 r.

W takim stanie faktycznym i prawnym I. K. złożyła w dniu 16 sierpnia 2007 r.

pismo, w którym powołując się na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 16 stycznia

2007 r. o odrzuceniu jej skargi kasacyjnej, wnosiła „kolejny raz o wznowienie sprawy I C

(...)”. Poza przytoczonymi w uzasadnieniu tego pisma okolicznościami, które w jej

ocenie uzasadniają wznowienie postępowania w sprawie I C (...), wskazała też, że

wyrok w tej sprawie zapadł w dniu 17 czerwca 1997 r.

To właśnie pismo powinno być przedmiotem oceny i rozstrzygnięcia Sądu

Okręgowego

jako

kolejny

wniosek

o

wznowienie

postępowania.

Tymczasem

z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie tylko nie wynika, z jakiej daty pismo I.

K. rozpoznał Sąd Okręgowy jako wniosek o wznowienie postępowania, lecz nie wynika

także, na jakiej podstawie uznał, że wniosek o wznowienie postępowania dotyczy

incydentalnego postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego z

dnia 16 stycznia 2007 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, a nie postępowania w sprawie I

C (...) zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego z dnia 17 czerwca

1997 r. Jak wskazano wyżej skarżąca w swoim piśmie z dnia 16 sierpnia 2007 r.

określiła, że stanowi ono kolejny wniosek o wznowienie postępowania w sprawie I C

(...), zakończonego wyrokiem z dnia 17 czerwca 1997 r. Jeżeli Sąd Okręgowy miał

wątpliwości, wznowienia jakiego postępowania skarga dotyczy, powinien wezwać

skarżącą w trybie art. 410 § 2 k.p.c. do ich wyjaśnienia i uprawdopodobnienia

dopuszczalności wznowienia, ewentualnie też innych okoliczności, o których mowa w

tym przepisie. Nie było jednak żadnych podstaw do oceny, że skarga dotyczy

wznowienia postępowania incydentalnego, jak przyjął Sąd Okręgowy w uzasadnieniu

zaskarżonego postanowienia oraz do odrzucenia na tej podstawie skargi jako

niedopuszczalnej.

Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 15 § 1 k.p.c. w zw. z

art. 3941 § 3 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie.