II CZ 70/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 70/10

POSTANOWIENIE

Dnia 8 września 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

SSN Marian Kocon

w sprawie z wniosku H. M.

przy uczestnictwie K. M.

o zniesienie współwłasności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 września 2010 r.,

zażalenia wnioskodawcy

na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 19 marca 2010 r., sygn. akt XV WSC

(…) [XV Ca (…)],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 19 marca 2010 r. Sąd Okręgowy w P. odrzucił skargę

kasacyjną wnioskodawcy H. M. od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 4

grudnia 2009 r. oddalającego apelację wnioskodawcy z tej przyczyny, że wskazana jako

wartość przedmiotu zaskarżenia kwota nie osiąga progu określonego w art. 519 1 § 4 pkt

4 k.p.c.

Wnioskodawca zaskarżył powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i

zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Skarżący zarzucił naruszenie

przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie normy

wynikającej z art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 5191 § 4 k.p.c. poprzez przyjęcie, że

skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, gdyż wartość przedmiotu zaskarżenia jest

mniejsza niż 150.000 zł, podczas gdy w rzeczywistym stanie sprawy przedmiotem

postępowania jest zniesienie współwłasności nieruchomości w P. stanowiącej przedmiot

spadku po E. M., a w dacie stwierdzenia nabycia spadku (14 maja 2003 r.), stosownie

do obowiązującego wówczas art. 5191 § 4 k.p.c. granicę dopuszczalności kasacji

stanowiła kwota 50.000 zł, a nie kwota 150.000 zł podana w zaskarżonym

postanowieniu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z obecnym brzmieniem art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. skarga kasacyjna nie

przysługuje w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności i działu spadku, jeżeli

wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych.

Brzmienie to nadano ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks

postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z

2005 r. Nr 13, poz. 98). Na mocy art. 3 ustawy nowelizującej, sprawy wszczęte przed

dniem jej wejścia w życie toczą się od tego dnia według przepisów przez nią

wprowadzonych, z tym że do złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczenia wydanego

przed dniem jej wejścia w życie, a także do odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania,

stosuje się przepisy dotychczasowe. Nowelizacja – zgodnie z jej art. 6 – weszła w życie

z dniem 6 lutego 2005 r., poza wyjątkami określonymi w tym przepisie, do których nie

należał jednak art. 5191 k.p.c.

Orzeczenia Sądu drugiej instancji zapadło w dniu 4 grudnia 2009 r., zatem

zastosowanie znajduje art. 5191 k.p.c. w aktualnym jego brzmieniu. Wnioskodawca

konsekwentnie oznaczał w toku niniejszej sprawy wartość przedmiotu zaskarżenia na

136.000 zł [w apelacji – k. (…) i w skardze kasacyjnej – k. (…)], a taka wartość decyduje

o niedopuszczalności skargi kasacyjnej. Odwołanie się do stanu prawnego z dnia

wydania postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku nie znajduje żadnego

uzasadnienia.

Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd

Najwyższy orzekł jak w sentencji.