II CZ 7/13 · Sąd Najwyższy

.Sygn. akt II CZ 7/13

POSTANOWIENIE

Dnia 9 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

SSN Marian Kocon

SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku P. S.

przy uczestnictwie J. B.

o wykreślenie wpisu ostrzeżenia w dziale III,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2013 r.,

zażalenia uczestniczki postępowania

na postanowienie Sądu Okręgowego w P.

z dnia 30 listopada 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 30 listopada 2012 r. odrzucił skargę

kasacyjną uczestniczki J. B. na postanowienie tego Sądu z dnia 28 września 2012

r., oddalające apelację uczestniczki od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 27

czerwca 2012 r., utrzymującego w mocy wpis referendarza sądowego z dnia 26

kwietnia 2012 r. o wykreśleniu z działu III Kw nr […] ostrzeżenia o toczącym się

postępowaniu z powództwa J. B. przeciwko P. S. o usunięcie na podstawie art. 10

ust. 1 u.k.w.h. niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem

prawnym. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 30 listopada 2012 r. Sąd

Okręgowy wyjaśnił, że uczestniczka, mimo obowiązkowego zastępstwa stron

(uczestników) w postępowaniu przed Sądem Najwyższym przez adwokatów lub

radców prawnych (art. 871 §1 k.p.c.), wniosła skargę kasacyjną osobiście. Poza

tym w postępowaniu nieprocesowym skarga kasacyjna przysługuje tylko na

orzeczenia sądu drugiej instancji co do istoty sprawy, kończące postępowanie

w sprawie (art. 5191 k.p.c.), a zaskarżone przez uczestniczkę postanowienie sądu

drugiej instancji w przedmiocie wniosku o wykreślenie ostrzeżenia o toczącym się

postępowaniu o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem

prawnym nie jest takim orzeczeniem. Wszystko to w ocenie Sądu Okręgowego

uzasadniało odrzucenie wniesionej przez uczestniczkę skargi kasacyjnej na

podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.

W

zażaleniu

uczestniczka

zakwestionowała

zasadność

odrzucenia

wniesionej przez nią skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna wniesiona osobiście przez stronę lub uczestnika

postępowania, z naruszeniem art. 871 §1 k.p.c. (znajdującego, zgodnie z art. 13 § 2

k.p.c., zastosowanie także w postępowaniu nieprocesowym), podlega - tak jak

przyjął Sąd Okręgowy - odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. bez wzywania

do usunięcia tego uchybienia.

Należy

się

także

zgodzić

z

Sądem

Okręgowym

co

do

tego,

że kwestionowane przez uczestniczkę postanowienie nie należy do kategorii

orzeczeń

objętych

hipotezą

regulującej

dopuszczalność

skargi

kasacyjnej

w postępowaniu nieprocesowym normy art. 519 § 1 k.p.c. W judykaturze Sądu

Najwyższego

dominuje

pogląd,

że

postanowienie

sądu

drugiej

instancji

w przedmiocie wniosku o wpis w księdze wieczystej ostrzeżenia na podstawie

art. 10 ust. 2 u.k.w.h. nie stanowi kończącego postępowanie w sprawie

postanowienia co do istoty sprawy w rozumieniu art. 519 1 § k.p.c. i tym samym nie

podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną. Pogląd ten opiera się na założeniu, że wpis

w księdze wieczystej ostrzeżenia na podstawie art. 10 ust. 2 u.k.w.h. pełni funkcję

zabezpieczającą, podobnie jak postanowienie sądu o udzieleniu zabezpieczenia,

które jest niezaskarżalne skargą kasacyjną (por. postanowienia Sądu Najwyższego

z dnia: 23 sierpnia 2012 r., II CZ 94/12; 19 maja 2010 r., I CZ 32/10; 29 sierpnia

2001 r., IV CKN 100/01; 7 czerwca 2000 r., III CZ 56/00; 10 października 1999 r.,

III CZ 81/99; 18 listopada 1997 r., I CKN 325/97; 15 stycznia 1997 r., III CZ 1/97).

Argument ten zachowuje w pełni doniosłość również w odniesieniu do

postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie wniosku o wykreślenie

ostrzeżenia,

o

ile

bowiem

zabezpieczenia,

o

tyle

funkcją

funkcją

wpisu

ostrzeżenia

wykreślenia

jest

ostrzeżenia

ustanowienie

jest

uchylenie

zabezpieczenia.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w związku z art.

3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.