II CZ 67/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 67/12

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lipca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Anna Owczarek

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa A. M.

przeciwko Fabryce Styropianu „A.” B., C., F., K.,

M. – Spółce Jawnej w K.

o ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 lipca 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 30 listopada 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd drugiej instancji odrzucił, na podstawie art. 398 6 § 2 k.p.c. w zw.

z art. 3982 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną strony pozwanej jako niedopuszczalną, bo

wniesioną w sprawie o prawa majątkowe, w której wartość przedmiotu zaskarżenia

jest niższa niż 50.000 złotych.

Uznał, że sprawa o ustalenie nieważności uchwały wspólników pozwanej

spółki jawnej, dotyczącej rozliczania kosztów związanych z wyjazdami wspólnika

w sprawach spółki, jest sprawą o prawa majątkowe, a wartość przedmiotu

zaskarżenia została, m. in. w skardze kasacyjnej, wskazana na kwotę 5 000 zł.

W zażaleniu pozwanej, zaskarżającej powyższe postanowienie, stwierdzono

że przedmiotem zaskarżonej uchwały jest uregulowanie korporacyjnych praw

wspólników w postaci badania celowości i zasadności ponoszonych przez spółkę

wydatków na wyjazdy służbowe wspólników. Skoro zatem uchwała reguluje kwestie

związane z wykonywaniem uprawnień osobistych wspólników, to sprawa nie ma

charakteru majątkowego, a zatem o dopuszczalności skargi kasacyjnej nie

rozstrzyga wartość przedmiotu zaskarżenia, wywodzi żaląca.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Stosownie do uchwały składu siedmiu sędziów z dnia 10 maja 2011 r.,

III CZP 126/10 (OSNC 2011/11/117), której Sąd Najwyższy nadał moc zasady

prawnej, sprawa m. in. o stwierdzenie nieważności uchwały organów Spółdzielni

jest sprawą o prawa niemajątkowe, w której skarga kasacyjna jest dopuszczalna,

ale tylko wówczas, jeżeli przedmiotem zaskarżonej uchwały są prawa lub obowiązki

o charakterze niemajątkowym.

Nie może więc być jakichkolwiek wątpliwości, że o charakterze sprawy,

m. in. także o stwierdzenie (ustalenie) nieważności uchwały wspólników spółki

jawnej, rozstrzyga przedmiot zaskarżonej uchwały, a ściślej charakter praw lub

obowiązków będących przedmiotem zaskarżonej uchwały.

Żaląca nie kwestionuje, że przedmiotem spornej uchwały wspólników spółki

jawnej jest określenie zasad rozliczania kosztów związanych z wyjazdami

wspólników w sprawach spółki. Z uchwały tej wynika (k. 14), że pisemna akceptacja

kosztów wyjazdu, dokonana przez co najmniej dwóch wspólników, jest niezbędnym

warunkiem uznania poniesionych kosztów i ich wypłaty.

Przedmiotem zaskarżonej uchwały jest

więc obowiązek wspólników

dokonana akceptacji bądź odmowy akceptacji kosztów wyjazdu poniesionych przez

innego wspólnika, jako niezbędny warunek uznania poniesionych przez wspólnika

kosztów wyjazdu

służbowego

i

w konsekwencji przesłanka

ich

wypłaty.

Przedmiotem tej uchwały są więc obowiązki o charakterze majątkowym, bo ich

wykonanie pociąga za sobą określone konsekwencje majątkowe w postaci wypłaty

bądź odmowy wypłaty kosztów, poniesionych w związku z wyjazdami wspólników w

sprawach pozwanej Spółki.

Sprawa o stwierdzenie (ustalenie) nieważności takiej uchwały jest więc

sprawą o prawa majątkowe, w której o dopuszczalności skargi kasacyjnej

rozstrzyga wartość przedmiotu zaskarżenia.

Pozwana określiła w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia

kwotą 5 000 zł (k. 188), a więc niższą od minimalnego progu określonego w art.

3982 § 1 k.p.c.

W tej sytuacji Sąd Apelacyjny zasadnie odrzucił skargę kasacyjną jako

z tego powodu niedopuszczalną, a zażalenie pozwanej jako bezzasadne należało

oddalić na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

md