II CZ 67/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 67/07

POSTANOWIENIE

Dnia 20 września 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Helena Ciepła (przewodniczący)

SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie ze skargi J. W.

przy uczestnictwie H. i M. małżonków W., T. W.

oraz Gminy i Miasta D.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem

Sądu Okręgowego w P. z dnia 8 czerwca 2006r.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 września 2007 r.,

zażalenia skarżącego

na postanowienie Sądu Okręgowego w P.

z dnia 23 kwietnia 2007 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2007 r. Sąd Okręgowy w P. odrzucił

skargę o wznowienie postępowania wniesioną 3 kwietnia 2007 r. przez uczestnika

postępowania J. W. w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej zakończonej

prawomocnym postanowieniem tegoż Sądu z dnia 8 czerwca 2006 r. Sąd

Okręgowy uznał, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia,

gdyż powołany w niej dowód w postaci opinii biegłego z zakresu budownictwa,

podważający – zdaniem skarżącego – zasadność rozstrzygnięcia ustanawiającego

drogę konieczną, powstał po zakończeniu postępowania w tym przedmiocie. Tego

rodzaju dowód – w świetle stanowiska judykatury (uchwała Sądu Najwyższego z

dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68, OSNCP 1969, nr 12, poz. 208) – nie może

stanowić podstawy do wznowienia postępowania.

Sąd Okręgowy stwierdził też, że skarga została wniesiona po upływie

trzymiesięcznego terminu przewidzianego w art. 407 § 1 k.p.c., liczonego od dnia,

w którym skarżący dowiedział się o podstawie wznowienia, gdyż opinia biegłego,

sporządzona na użytek innej sprawy, została mu doręczona 27 września 2006 r.

W zażaleniu J. W. domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia

podnosząc, że skarga o wznowienie postępowania oparta

została na

okolicznościach faktycznych istniejących w trakcie postępowania o ustanowienie

drogi koniecznej, które nie były mu znane przed doręczeniem opinii biegłego.

Jednocześnie wskazał, że skargę wniósł w dniu 14 grudnia 2006 r., a więc

z zachowaniem przepisanego terminu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażaleniu nie można odmówić słuszności.

Sąd Okręgowy uznał, że skarga o wznowienie postępowania złożona została

przez J. W. w dniu 3 kwietnia 2007 r., a więc po upływie terminu określonego w art.

407 § 1 k.p.c. Tymczasem - jak to wynika z załączonej do zażalenia korespondencji

- uczestnicy postępowania J. W. i T. W. domagali się „unieważnienia”

postanowienia Sądu pierwszej instancji ustanawiającego drogę konieczną

piśmie procesowym z dnia

w

9 grudnia 2007 r. (k. 30 akt II Ca 185/07), które

wpłynęło do Sądu Okręgowego 14 grudnia 2007 r. Te ostatnią datę potwierdza

treść wezwania wymienionych uczestników postępowania do sprecyzowania, czy

wniesione przez nich pismo stanowi skargę o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 6 czerwca 2006 r. w sprawie

II Ca …/06 oraz – w przypadku odpowiedzi twierdzącej – do usunięcia braków

formalnych skargi (k. 29 akt II Ca …/07). W świetle przytoczonych okoliczności, na

które powołał się w zażaleniu skarżący, nie można odeprzeć zarzutu wadliwości

wyrażonej przez Sąd Okręgowy oceny, że skarga o wznowienie postępowania

wniesiona została po upływie przepisanego terminu. Jeśli bowiem – jak twierdzi

skarżący – wniesione przez niego pismo procesowe z dnia 9 grudnia 2006 r. nie

zostało mu zwrócone, to nie można przyjąć, że skargę wniósł on dopiero 3 kwietnia

2007 r. Sąd Okręgowy

w pisemnych motywach zaskarżonego postanowienia do

kwestii tej w ogóle nie odniósł się.

Trafny okazał się też zarzut kwestionujący drugą przesłankę stanowiącą

podstawę zaskarżonego postanowienia

Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c. można żądać wznowienia postępowania w razie

późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych,

które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła

skorzystać w poprzednim postępowaniu. Sąd Okręgowy przyjął, że wniesiona przez

J. W. skarga oparta została na podstawie późniejszego wykrycia środka

dowodowego (opinii biegłego), która to podstawa w rzeczywistości nie wystąpiła.

Nie dostrzegł jednak, że skarżący

w istocie powołał się na nowe okoliczności

faktyczne (stan techniczny budynku) wskazując, że powziął o nich wiadomość ze

wzmiankowanej opinii. W konsekwencji powołana

przez skarżącego podstawa

wznowienia pozostała poza zakresem badania Sądu w ramach wstępnej kontroli

skargi na podstawie art. 410 k.p.c. Błędna kwalifikacja wskazanej w skardze

podstawy wznowienia postępowania uniemożliwia prawidłowe przeprowadzenie

takiej kontroli.

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 15 § 1 w zw.

z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.

jz