II CZ 67/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 67/05

POSTANOWIENIE

Dnia 5 sierpnia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa K. G.

przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie X.

o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 sierpnia

2005 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 29 kwietnia

2005 r., sygn. akt I ACa (…),

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powódki K. G.

przeciwko Skarbowi Państwa – Wojewodzie X. uznając, że apelacja sporządzona przez

reprezentującego powódkę radcę prawnego z powodu nie zaznaczenia we wniosku o

uchylenie wyroku zakresu żądanego uchylenia podlega odrzuceniu, bez wzywania do

usunięcia braków z powołaniem się na unormowanie wynikające z art. 3701 k.p.c.

W zażaleniu powódka wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie

biegu złożonej apelacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniesienie apelacji przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 370 1 k.p.c.) bez

poprawnie sformułowanego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku z

oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany jest brakiem, który skutkuje

odrzuceniem

tego

środka

odwoławczego,

z

pominięciem

wzywania

do

jego

uzupełnienia.

Apelacja powódki zawiera stwierdzenia: „zaskarżam powyższy wyrok w całości”,

„wnoszę o uchylenie wyroku” i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Stwierdzenia te choć zawarte w różnych miejscach tego środka odwoławczego w świetle

reguł znaczeniowych języka polskiego wskazują, po pierwsze na to, że skarżąca

zaskarżyła wyrok w całości , a po wtóre, iż zawarła w apelacji wniosek o jego uchylenie

w całości. Choć zatem wymagania wynikające art. 368 § 1 k.p.c. i z art. 368 § 1 pkt 5

k.p.c. są odrębne, to w omawianym wypadku apelacja je spełnia. Dokonana wykładnia

jest zgodna z dotychczasowym orzecznictwem (por. postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 6 marca 2002 r., V CZ 24/02, niepubl.).

Z tych względów zażalenie podlegało uwzględnieniu (art. 398 15 § 1 k.p.c. w zw. z

art. 3941 § 3 k.p.c.).