II CZ 65/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 65/08

POSTANOWIENIE

Dnia 30 września 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Helena Ciepła (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Marian Kocon

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości nr (...) przy ul. K.

przeciwko Gminie Miasto S.

o zobowiązanie i ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 września 2008 r.,

zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 7 marca

2008 r., sygn. akt II Ca (…),

oddala zażalenie,-

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 23 stycznia 2008 r. odrzucił skargę

kasacyjną strony powodowej z dwóch przyczyn, jako wniesioną nie przez zawodowego

pełnomocnika oraz z uwagi na nieuzupełnienie jej braku formalnego przez niepodanie w

zakreślonym terminie wartości przedmiotu zaskarżenia.

Zażalenie strony powodowej na to orzeczenie Sąd Okręgowy zaskarżonym

postanowieniem odrzucił z tej przyczyny, że nie zostało sporządzone przez

profesjonalnego czynnego zawodowo adwokata. W uzasadnieniu przytoczył, że

emerytowany adwokat, jakim jest sporządzający zażalenie K. K., mógłby występować w

imieniu własnym jako strona procesu. Tymczasem występuje w sprawie jako członek

jednoosobowego zarządu powodowej Wspólnoty Mieszkaniowej, co powoduje, że art.

871 § 2 k.p.c., na który powołuje się w zażaleniu, nie ma w sprawie zastosowania.

W zażaleniu na to postanowienie strona powodowa zarzuciła naruszenie:

- art. 871 § 2 k.p.c. przez jego błędną wykładnię polegająca na przyjęciu, że

adwokat K. K. będący organem i przedstawicielem ustawowym powódki nie ma prawa

występować przed Sądem Najwyższym,

- art. 3941 § 1 k.p.c. przez odmowę wysłania zażalenia na odrzucenie skargi do

Sądu Najwyższego w celu dokonania prawidłowej wykładni art. 87 1 § 2 k.p.c.

i rozstrzygnięcie zażalenia we własnym zakresie. W konkluzji wniosła o uchylenie

zaskarżonego postanowienia, rozpoznanie zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej i

przyjęcie jej do rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stanowisko Sądu Okręgowego o odrzuceniu zażalenia nie może być skutecznie

zwalczane, albowiem znajduje ono uzasadnienie w art. 87 1 § 1 i 2 k.p.c. Zgodnie z

przepisem § 1, w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje przymus

adwokacko-radcowski, co oznacza, że strony mogą występować w tym postępowaniu

tylko reprezentowani przez adwokatów lub radców prawnych. Samodzielnie, bez udziału

profesjonalnego pełnomocnika, mogą występować osoby posiadające zdolność

postulacyjną, które wymienia art. 87 § 2 k.p.c. Wprawdzie wśród osób w nim

wymienionych nie ma emerytowanego adwokata, a tylko adwokat jako strona lub jej

organ, jednakże w orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że zdolność

postulacyjną ma także we własnej sprawie emerytowany adwokat. Wystarczy odwołać

się do wyroku z dnia 24 listopada 1997 r. II CKN 270/97 (OSNC 1998, nr 5, poz. 82), w

którym Sąd Najwyższy stwierdził, że emerytowany radca prawny uprawniony jest do

osobistego wniesienia kasacji w sprawie, w której jest stroną. Stanowisko to należy

odnieść także do emerytowanego adwokata.

Odrzucone zażalenie zostało sporządzone przez emerytowanego, nieczynnego

zawodowo adwokata K. K., który występuje w imieniu powodowej Wspólnoty jako

członek jednoosobowego zarządu, a nie w sprawie własnej. Słusznie więc Sąd

Okręgowy stwierdził, że w sprawie nie ma zastosowania art. 87 § 2 k.p.c.

Z tych przyczyn zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw oddalono

(art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.).