II CZ 62/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 62/05

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lipca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Helena Ciepła (przewodniczący)

SSN Antoni Górski

SSN Maria Grzelka (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa K. M.

przeciwko E. M.

o rozwód,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lipca 2005 r.,

zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 kwietnia 2005 r.,

sygn. akt I ACa (…) [WCK (…)]

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

W dniu 22 listopada 2004 r. doręczony został pełnomocnikowi pozwanej wyrok

Sądu Apelacyjnego z dnia 21 października 2004 r. wraz z uzasadnieniem. Od tego

wyroku pozwana wniosła kasację w dniu 16 grudnia 2004 r. Kasacja została

prawomocnie odrzucona z powodu nieprzedstawienia okoliczności uzasadniających jej

rozpoznanie. W dniu 9 lutego 2005 r. pozwana złożyła wniosek o przywrócenie terminu

do wniesienia kasacji wnosząc jednocześnie kasację, w której powołała się m.in. na

konieczność dokonania wykładni art. 56 § 2 i 3 kriop. oraz art. 233 § 1 k.p.c., jako

okoliczność uzasadniającą rozpoznanie kasacji. Postanowieniem z dnia 1 marca 2005 r.

Sąd Apelacyjny odrzucił, jako spóźniony, wniosek o przywrócenie terminu i jednocześnie

odrzucił kasację złożoną przy tym wniosku, jako także spóźnioną a ponadto,

niezawierającą przedstawienia okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji w

sposób pozwalający na ocenę, że spełniony został wymóg z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.

Postanowienie to uprawomocniło się w związku z jego niezaskarżeniem w części

obejmującej odrzucenie kasacji i odrzuceniem zażalenia na odrzucenie wniosku o

przywrócenie terminu. W dniu 4 kwietnia 2005 r. pozwana wniosła osobiście kolejną

kasację. Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2005 r. tę kasację odrzucił

jako nie sporządzoną przez adwokata oraz spóźnioną. W zażaleniu, które jest

przedmiotem niniejszego rozpoznania Sądu Najwyższego, pozwana wniosła o uchylenie

zaskarżonego

postanowienia

i przekazanie

sprawy

Sądowi

Apelacyjnemu

do

ponownego rozpoznania. Stwierdziła, że wyrok rozwiązujący przez rozwód jej związek

małżeński jest bardzo krzywdzący, ponieważ bardzo kocha męża.

Sąd Najwyższy uznał zażalenie za oczywiście bezzasadne. Niezależnie od tego,

że nie zawiera ono zarzutów podważających okoliczności, z powodu których Sąd

Apelacyjny odrzucił kasację, to dotyczy kasacji, która była niedopuszczalna z innej

przyczyny niż spóźnienie, względnie niewniesienie przez profesjonalnego pełnomocnika

procesowego, jak to przyjął Sąd Apelacyjny w zaskarżonym postanowieniu). Kasacja

złożona w dniu 4 kwietnia 2005 r. była bowiem „trzecią” kasacją po tym jak „pierwsza”

kasacja została prawomocnie odrzucona i to nie z uwagi na niezachowanie

wymaganego terminu (art. 3934 § 1 k.p.c.) lecz z powodu nieprzedstawienia okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie, zaś „druga” kasacja, złożona przy wniosku o

przywrócenie terminu także została prawomocnie odrzucona. Kodeks postępowania

cywilnego przewiduje możliwość skutecznego wniesienia kasacji tylko jeden raz. Już

kasacja przy wniosku z dnia 9 lutego 2005 r. podlegała odrzuceniu jako

niedopuszczalna z innej przyczyny, niż – jak to przyjął Sąd Apelacyjny w postanowieniu

z dnia 1 marca 2005 r. - spóźnienie względnie niespełnienie wymogu z art. 393 3 § 1 pkt

3 k.p.c.) ponieważ niedopuszczalny był sam wniosek o przywrócenie terminu do

wniesienia kasacji. Wszakże kasacja „pierwsza” została wniesiona w terminie, zaś jej

odrzucenie spowodowane było brakiem okoliczności uzasadniających rozpoznanie

kasacji. Ten brak nie podlegał uzupełnieniu i z powodu tego braku niedopuszczalne było

zastosowanie instytucji przewidzianej w art. 168 k.p.c. Kasacja wniesiona po raz trzeci

nie podlegała więc badaniu pod kątem terminu jej wniesienia i sporządzenia przez

uprawnionego pełnomocnika, ponieważ – podobnie jak „druga” kasacja – była ona

niedopuszczalna przede wszystkim z uwagi na wielokrotność jej składania. Zaskarżone

postanowienie, mimo błędnego niepowołania się Sądu Apelacyjnego na najdalej idącą

przyczynę odrzucenia kasacji, odpowiada prawu.

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie (art. 398 4 w zw. z

art. 3941 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy –

Kodeks postępowania cywilnego... (-) Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98).