II CZ 60/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 60/12

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lipca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Anna Owczarek (sprawozdawca)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa J. .

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "Osiedle Młodych"

o stwierdzenie nieważności uchwały,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 lipca 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 stycznia 2012 r.,

I. oddala zażalenie,

II. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 120,- zł (sto

dwadzieścia)

tytułem

zwrotu

kosztów

procesowego w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

zastępstwa

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 27 stycznia 2012 r. odrzucił skargę

kasacyjną pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej „Osiedle Młodych", wskazując iż

zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, gdyż wartość

przedmiotu zaskarżenia wynosi 1.771,12 zł i jest niższa od kwoty wskazanej w art.

398 § 1 k.p.c. Zdaniem Sądu Apelacyjnego przedmiotem sprawy było stwierdzenie

nieważności uchwały organu spółdzielni co do zmian w jej statucie, lecz

kwestionowany zapis dotyczył bezpośrednio praw majątkowych powódki - jako

członka spółdzielni w zakresie jej prawa do wynagrodzenia za pełnienie funkcji

społecznych w kilku organach statutowych.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła pozwana. Uchwała dotyczy zdaniem skarżącej - uprawnienia organu spółdzielni do stanowienia prawa

wewnętrznego, a żądanie powódki wynika wprost ze stosunku członkostwa, który

umożliwia udział w walnym zgromadzeniu i zapewnia prawo głosowania.

Zarzucając naruszenie przepisu art. 398 § 1 k.p.c., art. 398 1 § 1 i art. 3982 § 1

k.p.c., wobec pominięcia powyższego i błędnego przyjęcia, że uchwała dotycząca

zmian statutu ma charakter majątkowy, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego

postanowienia i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.

Powódka J. K. wnosiła o oddalenie zażalenia i zasądzenie kosztów

postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył:

Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna

w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest

niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.

Zagadnienie dotyczące majątkowego charakteru spraw o uchylenie,

ustalenie nieistnienia oraz o stwierdzenie nieważności uchwały organów spółdzielni

było przedmiotem rozbieżności w orzecznictwie sądowym i nauce prawa. Spór ten

częściowo został rozstrzygnięty w uchwale (7) Sądu Najwyższego z dnia 10 maja

2011 r., III CZP 126/10, OSNC 2011, nr 11, poz. 117, mającej moc zasady prawnej,

w której stwierdzono, że o tym czy wymienione sprawy mają charakter

niemajątkowy, zatem czy niezależnie od dochodzonych łącznie z nimi praw

majątkowych, przysługuje na podstawie art. 398 1 § 1 w zw. z art. 398 k.p.c. skarga

kasacyjna decyduje to czy przedmiotem zaskarżonej uchwały są prawa i obowiązki

o charakterze niemajątkowym.

Powódka oznaczyła w pozwie wartość przedmiotu sporu jako kwotę

1.771,12 zł i wskazała że taka jest różnica pomiędzy dotychczas pobieranym

wynagrodzeniem

członka

Rady

Nieruchomości.

Pozwana

nie

Nadzorczej

oznaczyła

w

a

członka

apelacji

Przedstawicielstwa

wartości

przedmiotu

zaskarżenia, a Sąd nie przeprowadził w tym zakresie postępowania naprawczego.

Przedmiotem zaskarżonej uchwały Walnego Zgromadzenia Członków pozwanej

spółdzielni było wprowadzenie zmian w § 126 statutu przez dodanie ustępu 10

ograniczającego prawo członków spółdzielni, pełniących funkcje społeczne w kilku

organach

statutowych

i

uprawnionych

do

wynagrodzenia,

do

pobierania

wynagrodzenia wyłącznie z jednej funkcji, według jego wyboru. W tym stanie rzeczy

nie ulega wątpliwości, że korzystanie z powyższego uprawnienia nie było celem

samym w sobie, a zmierzało do ochrony określonych interesów powódki jako

członka spółdzielni. W istocie korzystała ona zatem z uprawnienia do zaskarżenia

uchwały organu spółdzielni zmierzając do ochrony indywidualnego interesu

majątkowego i własnego prawa które, jej zdaniem, uchwała naruszała (por.

uzasadnienia uchwał Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2004 r., III CZP 100/03,

OSNC 2005, nr 2, poz. 29, z dnia 9 grudnia 2005r., III CZP 111/05, OSNC 006,

nr 11, poz. 183). Zdaniem Sądu Najwyższego bez wątpienia zaskarżona uchwała

dotyczyła praw o charakterze majątkowym, a wartość przedmiotu sporu

i odpowiednio zaskarżenia wyraża się kwotą wskazaną przez powódkę. Nie można

zatem zgodzić się z argumentacją skarżącej, iż uchwała zmieniała uprawnienie

organu spółdzielni do stanowienia prawa wewnętrznego i dotyczyła praw oraz

obowiązków o charakterze niemajątkowym.

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy w braku uzasadnionych

podstaw na mocy art. 3941 § 1 i 3 w zw. z art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie.

O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnięto w oparciu o zasadę

odpowiedzialności za wynik sprawy na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 3

w zw. z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz

ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę

prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349).

jw